Kunstgeschiedenis h1 & h2
H1 klassieken
Inleiding
Klassieken De westerse kunst, politiek en wetenschap hebben hun wortels in het Oude
Griekenland. De Romeinen bewonderen de Griekse cultuur en nemen er veel van over. Door hun
veroveringen verspreidt de Grieks- Romeinse cultuur zich over grote delen van Europa, West-Azië en
Noord-Afrika. De klassieke oudheid heeft hierdoor een grote invloed op de westerse kunst door de
eeuwen heen. De Griekse muziektheorie, het theater en de beeldhouwkunst zijn zeer bepalend
tijdens de renaissance en het classicisme. De maatvoering en de bouworden van de Grieken en de
slimme constructiemethoden van de Romeinen zijn van grote invloed op de latere westerse
architectuur. Eeuwenlang worden theaters, stadions, bruggen en kerken gebouwd naar klassieke
voorbeelden. En ook de westerse esthetiek – onze oordelen over wat mooi en lelijk is – is sterk door
de klassieken beïnvloed.
Tragedies en komedies
Het theater als zelfstandige kunstvorm ontstaat in de zesde eeuw voor Christus in Griekenland. De
oorsprong ligt in godsdienstige rituelen met offers aan de wijngod Dionysus. Uit deze rituele functie
ontwikkelen zich verschillende genres. Mede dankzij de beschrijvingen van Aristoteles wordt het
Griekse theater in de renaissance herontdekt. Hierdoor blijft het invloedrijk tot op de dag van
vandaag.
Wijngod Dionysus Aristoteles Griekse theatermaskers
De filosoof Aristoteles hecht een belang aan de eenheid van tijd, plaats en handeling.
Aristoteles vindt het belangrijk dat het publiek tijdens de voorstelling angst en medelijden voelt,
want deze emoties hebben een louterende werking, genaamd catharsis (reiniging).
In Medea van Euripides wordt een reeks filosofische vragen opgeworpen. Wat maakt de mens tot
mens? Waarin verschillen man en vrouw? En wat is het verschil tussen een Athener en een
buitenlander?
Griekse vaas met scène uit Medea van Euripides
1
, Griekse theaters hebben meestal een natuurlijke ligging tegen een heuvel. De voorstelling speelt zich
af op een verdiept speelvlak, de ronde orchestra.
Een van de best bewaarde Griekse theaters is dat van Epidaurus, gebouwd rond 350 v. Chr.
Theater van Epidaurus (350 v. Chr.)
Mythische muziek en godenbeelden
Volgens de Griekse mythologie heeft muziek een goddelijke oorsprong. Muziek speelt daarom een
belangrijke rol bij Griekse godsdienstige rituelen en groeit pas later uit tot zelfstandige kunstvorm
Ook de Griekse beeldhouwkunst heeft goden als onderwerp, maar geleidelijk worden de beelden
steeds menselijker. Romeinse beelden zijn vaak gebaseerd op Griekse voorbeelden, maar geven
meestal keizers en generaals weer.
Romeinse beeldhouwkunst
Het woord ‘muziek’ is afkomstig van Muzen, Griekse godinnen die kunstenaars inspiratie bieden. In
de Griekse mythologie zijn twee goden aan de muziek verbonden: Apollo en Dionysus.
Apollo met zijn kenmerkende De aulos (dubbele
fluit)
Venus van Milo
instrument Kithara (en de lier) ofwel Aphrodite
van Melos (ca. 130
v. Chr.) Augustus van Prima
Porta (20 v. Chr.)
2
H1 klassieken
Inleiding
Klassieken De westerse kunst, politiek en wetenschap hebben hun wortels in het Oude
Griekenland. De Romeinen bewonderen de Griekse cultuur en nemen er veel van over. Door hun
veroveringen verspreidt de Grieks- Romeinse cultuur zich over grote delen van Europa, West-Azië en
Noord-Afrika. De klassieke oudheid heeft hierdoor een grote invloed op de westerse kunst door de
eeuwen heen. De Griekse muziektheorie, het theater en de beeldhouwkunst zijn zeer bepalend
tijdens de renaissance en het classicisme. De maatvoering en de bouworden van de Grieken en de
slimme constructiemethoden van de Romeinen zijn van grote invloed op de latere westerse
architectuur. Eeuwenlang worden theaters, stadions, bruggen en kerken gebouwd naar klassieke
voorbeelden. En ook de westerse esthetiek – onze oordelen over wat mooi en lelijk is – is sterk door
de klassieken beïnvloed.
Tragedies en komedies
Het theater als zelfstandige kunstvorm ontstaat in de zesde eeuw voor Christus in Griekenland. De
oorsprong ligt in godsdienstige rituelen met offers aan de wijngod Dionysus. Uit deze rituele functie
ontwikkelen zich verschillende genres. Mede dankzij de beschrijvingen van Aristoteles wordt het
Griekse theater in de renaissance herontdekt. Hierdoor blijft het invloedrijk tot op de dag van
vandaag.
Wijngod Dionysus Aristoteles Griekse theatermaskers
De filosoof Aristoteles hecht een belang aan de eenheid van tijd, plaats en handeling.
Aristoteles vindt het belangrijk dat het publiek tijdens de voorstelling angst en medelijden voelt,
want deze emoties hebben een louterende werking, genaamd catharsis (reiniging).
In Medea van Euripides wordt een reeks filosofische vragen opgeworpen. Wat maakt de mens tot
mens? Waarin verschillen man en vrouw? En wat is het verschil tussen een Athener en een
buitenlander?
Griekse vaas met scène uit Medea van Euripides
1
, Griekse theaters hebben meestal een natuurlijke ligging tegen een heuvel. De voorstelling speelt zich
af op een verdiept speelvlak, de ronde orchestra.
Een van de best bewaarde Griekse theaters is dat van Epidaurus, gebouwd rond 350 v. Chr.
Theater van Epidaurus (350 v. Chr.)
Mythische muziek en godenbeelden
Volgens de Griekse mythologie heeft muziek een goddelijke oorsprong. Muziek speelt daarom een
belangrijke rol bij Griekse godsdienstige rituelen en groeit pas later uit tot zelfstandige kunstvorm
Ook de Griekse beeldhouwkunst heeft goden als onderwerp, maar geleidelijk worden de beelden
steeds menselijker. Romeinse beelden zijn vaak gebaseerd op Griekse voorbeelden, maar geven
meestal keizers en generaals weer.
Romeinse beeldhouwkunst
Het woord ‘muziek’ is afkomstig van Muzen, Griekse godinnen die kunstenaars inspiratie bieden. In
de Griekse mythologie zijn twee goden aan de muziek verbonden: Apollo en Dionysus.
Apollo met zijn kenmerkende De aulos (dubbele
fluit)
Venus van Milo
instrument Kithara (en de lier) ofwel Aphrodite
van Melos (ca. 130
v. Chr.) Augustus van Prima
Porta (20 v. Chr.)
2
