De verborgen kosten van het najagen van succes
Waarom is stress zo geaccepteerd in onze samenleving?
Ik zal die dag nooit vergeten. De dag waarop ik een presentatie moest geven voor
een belangrijke opdracht. De stress vierde hoogtij. Mijn hart bonsde als een
bezetene in mijn borstkas. De zenuwen kronkelden als een slang in mijn maag. Ik
voelde aan alles dat ik een stap terug moest doen, maar zoals zo veel moedigde een
duivel op mijn schouder me aan om maar door te gaan, om te blijven rennen en om
nooit te rusten. Terwijl ik wachtte tot het mijn beurt was, voelde ik alsof ik in een
nachtmerrie was beland.
Stress. Het is net zo ingeburgerd in onze samenleving als het ochtendkrantje en de
dagelijkse koffie. We nemen stress voor lief, alsof stress onontwijkbaar is.
Maar stress is ook een verslaving die ons op sluwe wijze manipuleert en ons tot het
uiterste drijft. Die stem, die zachtjes fluistert, dat we harder moeten werken, dat we
meer moeten presteren. Net zoals een verslaafde zich overgeeft aan de roes van
drugs, geven we ons over aan de greep van stress.
Maar net zoals elke verslaving ons op termijn alleen maar zal opbreken, kan ook
stress ons uiteindelijk neerhalen. We proberen te ontsnappen aan de pijn door ons te
verliezen in het werk, in de sociale media en in de chaos van het leven.
Waarom zijn we in onze samenleving bereid om zo’n hoge prijs te betalen voor onze
prestaties?
Maar het was niet altijd zo. Onze maatschappij van een eeuw geleden was als een
rustige baai, waar de tijd traag verstreek en men zich niet gedwongen voelde om te
presteren en te excelleren. Onze overgrootouders reden nog heerlijk rustig in hun
kleine kevertje naar hun werk. Een eeuw geleden was het leven veel minder
complex. Er was geen druk om te presteren. Men leefde eenvoudig en genoot van
het leven. Er was minder concurrentie op de arbeidsmarkt en men had vaak een
ankerpunt van een stabiele baan voor het leven. De technologische revolutie was
nog niet begonnen, dus we waren niet zo stevig gekoppeld aan de rest van de
wereld als nu. De golven van informatie bereikten ons op een veel trager tempo, met
minder prikkels om mee om te gaan, maar tegenwoordig is onze maatschappij meer
als een snelstromende rivier, waar het tempo van het leven snel is en de druk om te
presteren hoog. Een studie gepubliceerd in de Journal of Social Psychology (Smith,
2021) toont aan dat de druk om te presteren, samen met toenemende concurrentie
en het stijgende tempo van het leven, heeft geleid tot een toename van
stressniveaus. Dit kan leiden tot talrijke gezondheidsproblemen zoals hart-en
vaatziekten, slaapproblemen en depressie (Aldwin, 2017). Het is belangrijk om te
realiseren dat stress een sluwe verslaving is die ons manipuleert en ons tot het
uiterste drijft.
Waarom is stress zo geaccepteerd in onze samenleving?
Ik zal die dag nooit vergeten. De dag waarop ik een presentatie moest geven voor
een belangrijke opdracht. De stress vierde hoogtij. Mijn hart bonsde als een
bezetene in mijn borstkas. De zenuwen kronkelden als een slang in mijn maag. Ik
voelde aan alles dat ik een stap terug moest doen, maar zoals zo veel moedigde een
duivel op mijn schouder me aan om maar door te gaan, om te blijven rennen en om
nooit te rusten. Terwijl ik wachtte tot het mijn beurt was, voelde ik alsof ik in een
nachtmerrie was beland.
Stress. Het is net zo ingeburgerd in onze samenleving als het ochtendkrantje en de
dagelijkse koffie. We nemen stress voor lief, alsof stress onontwijkbaar is.
Maar stress is ook een verslaving die ons op sluwe wijze manipuleert en ons tot het
uiterste drijft. Die stem, die zachtjes fluistert, dat we harder moeten werken, dat we
meer moeten presteren. Net zoals een verslaafde zich overgeeft aan de roes van
drugs, geven we ons over aan de greep van stress.
Maar net zoals elke verslaving ons op termijn alleen maar zal opbreken, kan ook
stress ons uiteindelijk neerhalen. We proberen te ontsnappen aan de pijn door ons te
verliezen in het werk, in de sociale media en in de chaos van het leven.
Waarom zijn we in onze samenleving bereid om zo’n hoge prijs te betalen voor onze
prestaties?
Maar het was niet altijd zo. Onze maatschappij van een eeuw geleden was als een
rustige baai, waar de tijd traag verstreek en men zich niet gedwongen voelde om te
presteren en te excelleren. Onze overgrootouders reden nog heerlijk rustig in hun
kleine kevertje naar hun werk. Een eeuw geleden was het leven veel minder
complex. Er was geen druk om te presteren. Men leefde eenvoudig en genoot van
het leven. Er was minder concurrentie op de arbeidsmarkt en men had vaak een
ankerpunt van een stabiele baan voor het leven. De technologische revolutie was
nog niet begonnen, dus we waren niet zo stevig gekoppeld aan de rest van de
wereld als nu. De golven van informatie bereikten ons op een veel trager tempo, met
minder prikkels om mee om te gaan, maar tegenwoordig is onze maatschappij meer
als een snelstromende rivier, waar het tempo van het leven snel is en de druk om te
presteren hoog. Een studie gepubliceerd in de Journal of Social Psychology (Smith,
2021) toont aan dat de druk om te presteren, samen met toenemende concurrentie
en het stijgende tempo van het leven, heeft geleid tot een toename van
stressniveaus. Dit kan leiden tot talrijke gezondheidsproblemen zoals hart-en
vaatziekten, slaapproblemen en depressie (Aldwin, 2017). Het is belangrijk om te
realiseren dat stress een sluwe verslaving is die ons manipuleert en ons tot het
uiterste drijft.
