Samenvatting literatuur: Broddelen, een (on)begrepen stoornis
Hoofdstuk 1: Theoretische achtergrond
Zuiver broddelen komt weinig voor, slechte verstaanbaarheid door lichte broddelverschijnselen,
ofwel een broddelachtig spreekpatroon, des te meer. Dit boek gat over alle vormen van broddelen
tussen deze twee uitersten.
Bij broddelen blijkt dat niet de aansturing van de spieren is verstoord, maar de planning van de
spraak- en taalactiviteiten, binnen een te hoog communicatietempo.
1.1 Wat is broddelen?
Niemand spreekt 100% vloeiend. Zelfs de meest welbespraakte spreker maakt zo nu en dan
spreekfouten. Er zijn allerlei soorten spreekfouten woorden of klanken toevoegen om tijd te
rekken (uh, nou). Het herhalen van woorden of het struikelen over woorden zijn andere
veelgemaakte spreekfouten.
dit alles wordt broddelachtig spreken genoemd. Als een persoon veel van deze versprekingen
maakt die op diverse momenten en in meerdere spreeksituaties optreden = broddelen
Broddelen treedt vaak op in samenhang met andere stoornissen, ook vaak samen met stotteren.
Er zijn echter allerlei mengvormen van broddelen en stotteren en deze komen vaker voor dan zuiver
broddelen of zuiver stotteren.
Broddelen kan gezien worden als een verborgen stoornis.
Uit onderzoek werd geconcludeerd dat broddelende sprekers een hoge frequentie normale niet-
vloeiendheden en een lage frequentie van typische stotter-niet-vloeiendheden hadden
Bij sommige personen ontwikkelt het broddelen zich tot stotteren, mogelijk door de ontwikkeling
van spreekangst.
1.2 Onderzoek en definities
Volgens de meeste onderzoekers en clinici heeft broddelen drie kernkarakteristieken:
1. Een hoge en/of onregelmatige articulatiesnelheid
2. Een hoge frequentie van diverse niet-vloeiendheden, die niet op stotteren lijken
3. Een verminderde spraakverstaanbaarheid door een hoger niveau van coarticulatie
(overarticulatie) en/of door oppervlakkige articulatie. Overarticulatie bestaat uit deletie van
syllabes of klanken in multisyllabische woorden.
Vaak zien we verstoringen in taalplanning op een linguïstisch of pragmatisch niveau als bijkomende
stoornis in broddelen (niet primair kenmerk!)
Nog geen algemeen aanvaarde definitie van broddelen geformuleerd.
1.3 Kernkarakteristieken van broddelen
De belangrijkste kernkarakteristiek van broddelen is een (te) hoge of (te) variabele
articulatiesnelheid.
Als er problemen zijn met de verstaanbaarheid, zijn de intraverbale versnellingen in de meeste
gevallen de boosdoener. Van intraverbale versnellingen is sprake wanneer de spreker lettergrepen in
elkaar schuift telescopie
Naast de kernkarakteristiek ‘hoge articulatiesnelheid’ kan er bij broddelen sprake zijn van een van de
drie volgende karakteristieken:
- Een hoge frequentie van normale niet-vloeiendheden
- Onjuiste woord- of zinsstructuren
- Een onjuist gebruik van pauzes
1
Hoofdstuk 1: Theoretische achtergrond
Zuiver broddelen komt weinig voor, slechte verstaanbaarheid door lichte broddelverschijnselen,
ofwel een broddelachtig spreekpatroon, des te meer. Dit boek gat over alle vormen van broddelen
tussen deze twee uitersten.
Bij broddelen blijkt dat niet de aansturing van de spieren is verstoord, maar de planning van de
spraak- en taalactiviteiten, binnen een te hoog communicatietempo.
1.1 Wat is broddelen?
Niemand spreekt 100% vloeiend. Zelfs de meest welbespraakte spreker maakt zo nu en dan
spreekfouten. Er zijn allerlei soorten spreekfouten woorden of klanken toevoegen om tijd te
rekken (uh, nou). Het herhalen van woorden of het struikelen over woorden zijn andere
veelgemaakte spreekfouten.
dit alles wordt broddelachtig spreken genoemd. Als een persoon veel van deze versprekingen
maakt die op diverse momenten en in meerdere spreeksituaties optreden = broddelen
Broddelen treedt vaak op in samenhang met andere stoornissen, ook vaak samen met stotteren.
Er zijn echter allerlei mengvormen van broddelen en stotteren en deze komen vaker voor dan zuiver
broddelen of zuiver stotteren.
Broddelen kan gezien worden als een verborgen stoornis.
Uit onderzoek werd geconcludeerd dat broddelende sprekers een hoge frequentie normale niet-
vloeiendheden en een lage frequentie van typische stotter-niet-vloeiendheden hadden
Bij sommige personen ontwikkelt het broddelen zich tot stotteren, mogelijk door de ontwikkeling
van spreekangst.
1.2 Onderzoek en definities
Volgens de meeste onderzoekers en clinici heeft broddelen drie kernkarakteristieken:
1. Een hoge en/of onregelmatige articulatiesnelheid
2. Een hoge frequentie van diverse niet-vloeiendheden, die niet op stotteren lijken
3. Een verminderde spraakverstaanbaarheid door een hoger niveau van coarticulatie
(overarticulatie) en/of door oppervlakkige articulatie. Overarticulatie bestaat uit deletie van
syllabes of klanken in multisyllabische woorden.
Vaak zien we verstoringen in taalplanning op een linguïstisch of pragmatisch niveau als bijkomende
stoornis in broddelen (niet primair kenmerk!)
Nog geen algemeen aanvaarde definitie van broddelen geformuleerd.
1.3 Kernkarakteristieken van broddelen
De belangrijkste kernkarakteristiek van broddelen is een (te) hoge of (te) variabele
articulatiesnelheid.
Als er problemen zijn met de verstaanbaarheid, zijn de intraverbale versnellingen in de meeste
gevallen de boosdoener. Van intraverbale versnellingen is sprake wanneer de spreker lettergrepen in
elkaar schuift telescopie
Naast de kernkarakteristiek ‘hoge articulatiesnelheid’ kan er bij broddelen sprake zijn van een van de
drie volgende karakteristieken:
- Een hoge frequentie van normale niet-vloeiendheden
- Onjuiste woord- of zinsstructuren
- Een onjuist gebruik van pauzes
1
