Master kennis toets GEDRAG 2 Artikel 1 : Baumeister, Brewer, Tice, & Twenge (2007)
Auteurs: Baumeister, Brewer, Tice, & Twenge (2007)
Titel: Thwarting the need to belong: understanding the interpersonal and inner effects of
social exclusion
Het dwarsbomen van het ergens bij te horen: begrijpen van interpersoonlijke en innerlijke
effecten van sociale uitsluiting
Samenvatting
De noodzaak/wil om ergens bij te horen is een sterke motiverende basis voor interpersoonlijk
gedrag, en het wordt gedwarsboomd door sociale uitsluiting en afwijzing. Uit onderzoek blijkt een
verwoestende reeks gevolgen van uit sociaal uigesloten worden zoals: verhoogde agressiviteit en
verminderde behulpzaamheid naar nieuwe personen. Afgewezen personen laten echter wel een
voorzichtige interesse zien in het vinden van nieuwe vrienden. Sociale uitsluiting wordt geassocieerd
met emotionele nood, maar uit onderzoek blijkt echter dat de eerste reactie eentje is met
verminderde gevoeligheid voor pijn en een emotionele ongevoeligheid die empathie bemoeilijkt en
kan bijdragen aan divers interpersoonlijk gedrag. Zelfregulering en intelligente gedachten worden
ook aangetast als een direct gevolg van het worden afgewezen.
Inleiding
Lang geleden (evolutie) begonnen veel dieren het sociaal leven te gebruiken als een biologische
strategie: door interactie kregen ze wat ze nodig hadden om te overleven en om te vermeerderen.
Deze strategie werd pas echt effectief toen de natuur er voor koos om een voorkeur te hebben voor
dieren die gemotiveerd waren om samen te zijn. In deze context, werd sociale uitsluiting
gepresenteerd als een sterke en verontrustende bedreiging. Dieren die afhankelijk zijn van elkaar
voor hun basisbehoeften lopen een risico wanneer ze niet kunnen interacteren en niet samen
kunnen werken. Ook wordt hun wil om samen te zijn gedwarsboomd wanneer ze uitgesloten
worden. Net zoals dieren, hebben mensen een sterke behoefte om ergens bij te horen en neemt hun
kans op overleving en voortplanting af als ze alleen op de wereld staan. Sociale uitsluiting slaat een
krachtige slag op de psyche van een mens, waarbij het functionele doel van veel van haar activiteiten
ondermijnd wordt. Dit kan de reden zijn waarom veel normale reactiepatronen worden verstoord.
Zelfs in de moderne wereld, blijkt dat mensen met zwakke sociale banden, vaak geestelijk of
lichamelijk ziek zijn, samen met andere problemen.
Het probleem van sociale uitsluiting heeft een extra dimensie voor mensen. Mensen zijn niet alleen
maar sociale dieren, maar ook culturele dieren. Cultuur is een geavanceerde manier van sociaal zijn,
en het is sterk afhankelijk van informatie, communicatie, taakverdeling, uitwisseling, en andere
functies, die allemaal weer afhankelijk zijn van de interactieve sociale groep. Veel van de
kenmerkende menselijke mentale en fysieke eigenschappen kunnen het beste worden begrepen als
iets wat door de natuur is geselecteerd om cultuur te vergemakkelijken. Als voorbeeld: de fysieke en
mentale vereisten om te praten en te horen, zijn ontwikkeld zodat taal gebruikt kan worden, maar
taal bestaat alleen als een onderdeel van een groepscultuur, en dat maakt dat taal bijdraagt aan het
faciliteren van sociale verbindingen. Daarom lijkt het logisch dat gezegd kan worden dat sociale
uitsluiting voorkomt dat het menselijk psyche kan doen waar het voor ontworpen/bedacht is.
Methodes voor het onderzoeken van uitsluiting
Het is gebruikelijk om in één onderzoek meerdere methoden te gebruiken, om zo tot samenhangend
bewijs te komen. Door meerdere methoden te gebruiken wordt de conclusie versterkt. Echter; het
kan er ook voor zorgen dat wellicht potentiaalverschillen in het psychologisch effect van de
verschillende methoden worden verdoezeld. Vandaag de dag wordt er veel onderzoek gedaan naar
diverse methoden die een verschillende reactie opleveren. Deze verschillende reacties kunnen
Auteurs: Baumeister, Brewer, Tice, & Twenge (2007)
Titel: Thwarting the need to belong: understanding the interpersonal and inner effects of
social exclusion
Het dwarsbomen van het ergens bij te horen: begrijpen van interpersoonlijke en innerlijke
effecten van sociale uitsluiting
Samenvatting
De noodzaak/wil om ergens bij te horen is een sterke motiverende basis voor interpersoonlijk
gedrag, en het wordt gedwarsboomd door sociale uitsluiting en afwijzing. Uit onderzoek blijkt een
verwoestende reeks gevolgen van uit sociaal uigesloten worden zoals: verhoogde agressiviteit en
verminderde behulpzaamheid naar nieuwe personen. Afgewezen personen laten echter wel een
voorzichtige interesse zien in het vinden van nieuwe vrienden. Sociale uitsluiting wordt geassocieerd
met emotionele nood, maar uit onderzoek blijkt echter dat de eerste reactie eentje is met
verminderde gevoeligheid voor pijn en een emotionele ongevoeligheid die empathie bemoeilijkt en
kan bijdragen aan divers interpersoonlijk gedrag. Zelfregulering en intelligente gedachten worden
ook aangetast als een direct gevolg van het worden afgewezen.
Inleiding
Lang geleden (evolutie) begonnen veel dieren het sociaal leven te gebruiken als een biologische
strategie: door interactie kregen ze wat ze nodig hadden om te overleven en om te vermeerderen.
Deze strategie werd pas echt effectief toen de natuur er voor koos om een voorkeur te hebben voor
dieren die gemotiveerd waren om samen te zijn. In deze context, werd sociale uitsluiting
gepresenteerd als een sterke en verontrustende bedreiging. Dieren die afhankelijk zijn van elkaar
voor hun basisbehoeften lopen een risico wanneer ze niet kunnen interacteren en niet samen
kunnen werken. Ook wordt hun wil om samen te zijn gedwarsboomd wanneer ze uitgesloten
worden. Net zoals dieren, hebben mensen een sterke behoefte om ergens bij te horen en neemt hun
kans op overleving en voortplanting af als ze alleen op de wereld staan. Sociale uitsluiting slaat een
krachtige slag op de psyche van een mens, waarbij het functionele doel van veel van haar activiteiten
ondermijnd wordt. Dit kan de reden zijn waarom veel normale reactiepatronen worden verstoord.
Zelfs in de moderne wereld, blijkt dat mensen met zwakke sociale banden, vaak geestelijk of
lichamelijk ziek zijn, samen met andere problemen.
Het probleem van sociale uitsluiting heeft een extra dimensie voor mensen. Mensen zijn niet alleen
maar sociale dieren, maar ook culturele dieren. Cultuur is een geavanceerde manier van sociaal zijn,
en het is sterk afhankelijk van informatie, communicatie, taakverdeling, uitwisseling, en andere
functies, die allemaal weer afhankelijk zijn van de interactieve sociale groep. Veel van de
kenmerkende menselijke mentale en fysieke eigenschappen kunnen het beste worden begrepen als
iets wat door de natuur is geselecteerd om cultuur te vergemakkelijken. Als voorbeeld: de fysieke en
mentale vereisten om te praten en te horen, zijn ontwikkeld zodat taal gebruikt kan worden, maar
taal bestaat alleen als een onderdeel van een groepscultuur, en dat maakt dat taal bijdraagt aan het
faciliteren van sociale verbindingen. Daarom lijkt het logisch dat gezegd kan worden dat sociale
uitsluiting voorkomt dat het menselijk psyche kan doen waar het voor ontworpen/bedacht is.
Methodes voor het onderzoeken van uitsluiting
Het is gebruikelijk om in één onderzoek meerdere methoden te gebruiken, om zo tot samenhangend
bewijs te komen. Door meerdere methoden te gebruiken wordt de conclusie versterkt. Echter; het
kan er ook voor zorgen dat wellicht potentiaalverschillen in het psychologisch effect van de
verschillende methoden worden verdoezeld. Vandaag de dag wordt er veel onderzoek gedaan naar
diverse methoden die een verschillende reactie opleveren. Deze verschillende reacties kunnen
