Afgelopen zomer werden drie miljardairs, ieder met hun eigen raket, de ruimte ingeschoten. Deze
commerciële initiatieven zijn opmerkelijk aangezien de ruimtevaart lange tijd uitsluitend werd
bepaald door overheidsinstanties. Met ruimtereizen van ondernemers mengen nu ook bedrijven zich
in de exploitatie van de ruimte. Achter deze ruimtevaart-initiatieven zit een langetermijnvisie van
commerciële aanbieders om voor iedereen, die dat wil en dat kan betalen, zijn kosmische droom te
laten verwezenlijken. Deze plannen zouden echter in de loop van de tijd kunnen uitgroeien tot een
regelrechte catastrofe, aangezien ruimtereizen aanzienlijke veiligheids-, gezondheids- en
milieurisico’s met zich meebrengen. Het is dus uiterst onverstandig om van de ruimtereis een
attractie te maken, waarvoor niet alleen de toerist maar uiteindelijk wij allemaal de prijs moeten
betalen.
Ten eerste is de commerciële ruimtevaart een onovertroffen geldverspilling. De betaalde prijzen van
een paar honderdduizend euro voor een ruimtevlucht staan in geen verhouding tot de werkelijke
kosten van een raket. Het zijn dan ook alleen miljardairs die zich dit soort uitspattingen kunnen
veroorloven. De enorme vermogens van deze miljardairs kunnen beter worden uitgegeven aan het
oplossen van zaken die ons allemaal aangaan zoals hongersnood, ziektebestrijding of
klimaatbeheersing.
Ten tweede dient de commerciële ruimtevaart geen enkel wetenschappelijk doel. Terwijl de
wetenschappelijke ruimtevaart de internationale samenwerking bevordert, leidt de commerciële
ruimtevaart tot een ordinaire concurrentiestrijd over wie de eerste, verste of goedkoopste
ruimtereis realiseert.
Ook staat onomstotelijk vast dat ruimtevluchten slecht zijn voor het milieu, klimaat en gezondheid.
Raketreizen zijn het toppunt van verspilling van brand- en grondstoffen met opwarming en
uitputting van de aarde tot gevolg. Ze veroorzaken ruimteafval dat niet wordt opgeruimd en
bovendien een gevaar vormt voor de ruimtevaart zelf. Verder lopen astronauten het risico dat er iets
misgaat met de lanceerraket en hun ruimtecapsule. Tenslotte kunnen ruimtevaarders zich niet goed
beschermen tegen de schadelijke kosmische straling.
Aan de andere kant zou men kunnen stellen dat de bijdrage aan broeikasgassen van de toeristische
ruimtevaart beperkt is in vergelijking met de totale uitstoot van de commerciële luchtvaart. Echter
wordt dan voorbij gegaan aan het feit dat als de toeristische ruimtevaart straks écht van de grond
komt, het aantal ruimtevluchten explosief zal stijgen. Degene, die stelt dat deze reizen tot doel
hebben om oplossingen te zoeken voor de problemen van de toekomstige generaties, heeft het ook
mis. Deze oplossingen liggen niet op de maan of op Mars, maar op de aarde. Het zou gepast zijn
eerst onze eigen aarde te redden in plaats van te zoeken naar een andere planeet nu we de onze
hebben geruïneerd.
Commerciële ruimtevaart is een vlucht weg van de problemen op aarde. Niets meer en niets minder
dan een geldverslindend, klimaat vernielend en ongezond speeltje voor rijkaards. Daarbij lijken
aspecten als zorg voor de wetenschap, het milieu en veiligheid van ondergeschikt belang te zijn. De
miljardairs zouden beter de ruimtevaart overlaten aan de wetenschap en hun geld inzetten op de
aanpak van problemen op aarde. Het is een gevaarlijke vergissing om van ruimtereizen een
toeristische attractie te maken. Ruimtetoeristen lopen dan ook het risico om meer dan alleen hun
ruimtevaartdroom uiteen te zien spatten.