Probleem 7
Stress en burn-out
LANDY, F.J. & CONTE, J.M. (2013)
SPECTOR (2012)
BAKKER, A. B., DEMEROUTI, E., & SANZ-VERGEL, A. I. (2014)
DANIELS , K., LE BLANC , P., & DAVIS, M. . (2014)
KARASEK, R. A. (1998)
Wat is stress?
Stress: een niet-specifieke reactie van het menselijk lichaam op een eis. Stress bestaat uit de
stressor en de strain.
Stressoren: de eis waarop het lichaam moet reageren
fysieke stressoren zijn bijvoorbeeld herrie en hitte
psychologische stressoren zijn bijvoorbeeld ambiguïteit, conflict en controleverlies.
Strain (spanning): de reactie op de stressoren.
Het proces waarbij stressors leiden tot strains bestaat uit vijf stappen:
1. Objectieve stressor
2. Waarnemen van de stressor
3. Beoordelen van de stressor
4. Kortetermijnstrain
5. Langetermijnstrain
Er wordt onderscheid gemaakt tussen goede en slechte stress.
Eustress: de goede vorm van stress die ervoor zorgt dat het individu door uitdagingen
gemotiveerd blijft om hard te werken en doelen te bereiken.
Distress: de slechte vorm van stress die ontstaat na lange blootstelling aan stressors. Dit loopt
vaak uit op gezondheidsproblemen.
Ook wordt er onderscheid gemaakt in de lengte van stress.
Snelle stress: een directe reactie van het lichaam op een stressor die plotseling ontstaat. Dit is
de vecht-of-vluchtreactie die dient om zo snel mogelijk te beslissen hoe om te gaan met de
stressor.
Langzame stress/chronische stress: langere reactie van het lichaam op een stressor. Dit is
slechte stress, omdat het vaak gezondheidsproblemen veroorzaakt. Deze reactie gaat volgens een
vast patroon, het generale adaptie syndroom (GAS):
1. Alarmreactiefase: het lichaam maakt zich klaar om met stress om te gaan door de hartslag
te verhogen en levels van adrenaline, noradrenaline en cortisol te verhogen.
2. Resistentiefase: het lichaam reageert op de belangrijkste stressor en minder op andere,
minder belangrijke stressoren.
3. Uitputtingsfase: het lichaam kan de stress niet meer aan en er treden gezondheidsklachten
op, waaronder een burn-out.
1
Stress en burn-out
LANDY, F.J. & CONTE, J.M. (2013)
SPECTOR (2012)
BAKKER, A. B., DEMEROUTI, E., & SANZ-VERGEL, A. I. (2014)
DANIELS , K., LE BLANC , P., & DAVIS, M. . (2014)
KARASEK, R. A. (1998)
Wat is stress?
Stress: een niet-specifieke reactie van het menselijk lichaam op een eis. Stress bestaat uit de
stressor en de strain.
Stressoren: de eis waarop het lichaam moet reageren
fysieke stressoren zijn bijvoorbeeld herrie en hitte
psychologische stressoren zijn bijvoorbeeld ambiguïteit, conflict en controleverlies.
Strain (spanning): de reactie op de stressoren.
Het proces waarbij stressors leiden tot strains bestaat uit vijf stappen:
1. Objectieve stressor
2. Waarnemen van de stressor
3. Beoordelen van de stressor
4. Kortetermijnstrain
5. Langetermijnstrain
Er wordt onderscheid gemaakt tussen goede en slechte stress.
Eustress: de goede vorm van stress die ervoor zorgt dat het individu door uitdagingen
gemotiveerd blijft om hard te werken en doelen te bereiken.
Distress: de slechte vorm van stress die ontstaat na lange blootstelling aan stressors. Dit loopt
vaak uit op gezondheidsproblemen.
Ook wordt er onderscheid gemaakt in de lengte van stress.
Snelle stress: een directe reactie van het lichaam op een stressor die plotseling ontstaat. Dit is
de vecht-of-vluchtreactie die dient om zo snel mogelijk te beslissen hoe om te gaan met de
stressor.
Langzame stress/chronische stress: langere reactie van het lichaam op een stressor. Dit is
slechte stress, omdat het vaak gezondheidsproblemen veroorzaakt. Deze reactie gaat volgens een
vast patroon, het generale adaptie syndroom (GAS):
1. Alarmreactiefase: het lichaam maakt zich klaar om met stress om te gaan door de hartslag
te verhogen en levels van adrenaline, noradrenaline en cortisol te verhogen.
2. Resistentiefase: het lichaam reageert op de belangrijkste stressor en minder op andere,
minder belangrijke stressoren.
3. Uitputtingsfase: het lichaam kan de stress niet meer aan en er treden gezondheidsklachten
op, waaronder een burn-out.
1
