§1 Metaalbinding
De beschrijving van als wat je waarneemt, wordt het macroniveau genoemd. Een beschrijving met
behulp van deeltjes wordt het microniveau genoemd.
Microniveau: structuur van het metaal
In een metaal zijn geen groepjes van atomen aan te wijzen die samen één
deeltje vormen. Er bestaan dus geen metaalmoleculen.
Een metaalatoom heeft meestal één, twee of drie elektronen in de
buitenste schil. Deze elektronen worden minder aangetrokken tot de
atoomkern. Deze elektronen kunnen vrij tussen de positieve kernen door
bewegen.
Macroniveau: eigenschappen van metalen
Een metaal is op macroniveau over het algemeen een hard en sterk materiaal met een hoog
smeltpunt. Een andere eigenschap is dat metalen een goede elektrische geleidbaarheid hebben. Dit
komt doordat wanneer een stuk metaal in een stroomkring wordt opgenomen, de vrij bewegende
elektronen ongehinderd naar de positieve pool kunnen bewegen en zo de stroom geleiden.
Metalen zijn ook vervormbaar. Wanneer je druk
uitoefent op een metaal en daarbij op microniveau
een rij atomen één of meer plaatsen laat
opschuiven, gaat het metaal namelijk niet kapot.
Edelheid
De meeste metalen reageren gemakkelijk met stoffen uit de lucht en wordt erdoor aangetast,
corrosie. De corrosie van ijzer heet roest. Metalen die door stoffen uit de lucht kunnen worden
aangetast, heen onedele metalen.
Sommige metalen reageren zo heftig met water dat je vuurverschijnselen kunt waarnemen, de zeer
onedele metalen. De metalen die niet worden aangetast door stoffen uit de lucht worden
edelmetalen genoemd.
Legeringen
Een mengsel van een vaste stof en een metaal noem je
een legering.
Ertsen
Een erts is een gesteente of mineraal dat een gehalte van een metaal bevat.
§2 Molecuul- en atoombinding
Vanderwaalsbinding
De binding die moleculen in de vaste en vloeibare fase bij elkaar houdt, heet de
vanderwaalsbinding. Doordat elektronen niet altijd mooi zijn verdeeld over een molecuul, ontstaan
in het molecuul tijdelijk licht positief en licht negatief geladen delen. Deze delen trekken de
tegenovergesteld geladen delen op andere moleculen weer aan. Doordat de ladingsverschillen
tijdelijk zijn, is de vanderwaalsbinding niet erg sterk.
Je kan zeggen dat langgerekte moleculen sterkere vanderwaalsbindingen hebben dat licht en
vertakte moleculen. Langgerekte moleculen met een lage molecuulmassa hebben daardoor een
hoger kook- en smeltpunt dan kleine, zware moleculen.