Samenvatting artikel The Anomie Tradition Orcutt
Emile Durkheim is een v.d. grondleggers v.d. moderne sociologie. Hij begon zijn theorie in de late
jaren v. 1800. In die tijd was sociologie nog niet geaccepteerd binnen Europa. Durkheim beschreef
wat hij zag als kenmerkende theoretische problemen en methodische strategieën van sociologisch
onderzoek.
De percentages v.e. echtscheiding, misdaad of zelfmoord in een samenleving of de aard v.h.
rechtssysteem v.e. samenleving zijn voorbeelden van sociale feiten die Durkheim beschrijft als
externe factoren v.e. individu. De bepalende oorzaak v.e. sociaal feit zou bij de sociale feiten
voorafgaand aan het feit moeten worden gezocht en niet in de staat v.h. individueel bewustzijn v.d.
betrokken persoon.
Durkheim stelde in zijn onderzoek vier verschillende omgevingsfactoren vast waarvan hij geloofd dat
deze verantwoordelijk zijn voor o.a. de diverse patronen v. hoge zelfmoordcijfers. Deze
omgevingsfactoren zijn:
- egoïsme - altruïsme
- anomie - fatalisme
Anomie verwijst naar een omgeving waarin de maatschappij er niet in slaagt om een adequate
regelgeving te handhaven en beperkingen heeft om de doelen en wensen v.d. individuele leden uit te
oefenen.
Door de aanwezigheid v. anomie in de maatschappij zijn ze niet in staat om zijn regelgeving en
disciplinerende invloed uit te oefenen. Menselijke verlangens blijven ongecontroleerd en onbegrensd
achter. Het individu streeft naar alles en is tevreden met niets.
Durkheim benoemde m.b.v. anomie drie factoren v.h. zelfmoordfenomeen:
- economische stabiliteit: in een periode waarin de economie erg schommelt en er crisis heerst, dit
een negatieve invloed kan hebben op het geluk en tevredenheid v.d. individuele mens.
- het gebied v. handel en nijverheid: een gebrek aan regelgeving op deze materiële verlangens wordt
een constante stat v.d. sociale omgeving. Durkheim verklaarde de hoge zelfmoordcijfers onder
mensen uit het bedrijfsleven als gevolg v. deze chronische staat v. anomie
- inadequate regulering v.d. seksuele verlangens: Alleenstaande mannen zijn onder sociale
omstandigheden waarin hun ongeremde streven naar lichamelijk genot kan leiden tot een
teleurstelling en zelf zelfmoord. Het huwelijk zou als functie hebben de seksuele verlangens te
reguleren. Echtgenoten hebben namelijk over het algemeen lagere percentages v. zelfmoord dan
ongehuwde mannen.
Het verschil in de percentages v. zelfmoord kan niet worden uitgelegd door psychologische factoren
v.e. individu, maar alleen door de veranderingen in de sociale maatschappij die een hoge externe
druk op het individu kan uitoefenen.
De theoretische analyse over de sociale structuur en anomie v. Robert Merton heeft ook een
belangrijke bijdrage geleverd aan de anomische theorie. Merton baseert zijn theorie, in tegenstelling
tot Durkheim, op de sociologische veronderstellingen v.d. menselijke natuur. Zo zullen mensen die
zijn grootgebracht in een samenleving waarin de culturele waarden centraal staan, materiële doelen
leren en streven naar economisch succes.
Volgens Merton heeft niet alleen de maatschappij een belangrijke invloed, maar ook de cultuur
waarin iemand leeft kan ervoor zorgen hoe iemand zal slagen in het leven.
Emile Durkheim is een v.d. grondleggers v.d. moderne sociologie. Hij begon zijn theorie in de late
jaren v. 1800. In die tijd was sociologie nog niet geaccepteerd binnen Europa. Durkheim beschreef
wat hij zag als kenmerkende theoretische problemen en methodische strategieën van sociologisch
onderzoek.
De percentages v.e. echtscheiding, misdaad of zelfmoord in een samenleving of de aard v.h.
rechtssysteem v.e. samenleving zijn voorbeelden van sociale feiten die Durkheim beschrijft als
externe factoren v.e. individu. De bepalende oorzaak v.e. sociaal feit zou bij de sociale feiten
voorafgaand aan het feit moeten worden gezocht en niet in de staat v.h. individueel bewustzijn v.d.
betrokken persoon.
Durkheim stelde in zijn onderzoek vier verschillende omgevingsfactoren vast waarvan hij geloofd dat
deze verantwoordelijk zijn voor o.a. de diverse patronen v. hoge zelfmoordcijfers. Deze
omgevingsfactoren zijn:
- egoïsme - altruïsme
- anomie - fatalisme
Anomie verwijst naar een omgeving waarin de maatschappij er niet in slaagt om een adequate
regelgeving te handhaven en beperkingen heeft om de doelen en wensen v.d. individuele leden uit te
oefenen.
Door de aanwezigheid v. anomie in de maatschappij zijn ze niet in staat om zijn regelgeving en
disciplinerende invloed uit te oefenen. Menselijke verlangens blijven ongecontroleerd en onbegrensd
achter. Het individu streeft naar alles en is tevreden met niets.
Durkheim benoemde m.b.v. anomie drie factoren v.h. zelfmoordfenomeen:
- economische stabiliteit: in een periode waarin de economie erg schommelt en er crisis heerst, dit
een negatieve invloed kan hebben op het geluk en tevredenheid v.d. individuele mens.
- het gebied v. handel en nijverheid: een gebrek aan regelgeving op deze materiële verlangens wordt
een constante stat v.d. sociale omgeving. Durkheim verklaarde de hoge zelfmoordcijfers onder
mensen uit het bedrijfsleven als gevolg v. deze chronische staat v. anomie
- inadequate regulering v.d. seksuele verlangens: Alleenstaande mannen zijn onder sociale
omstandigheden waarin hun ongeremde streven naar lichamelijk genot kan leiden tot een
teleurstelling en zelf zelfmoord. Het huwelijk zou als functie hebben de seksuele verlangens te
reguleren. Echtgenoten hebben namelijk over het algemeen lagere percentages v. zelfmoord dan
ongehuwde mannen.
Het verschil in de percentages v. zelfmoord kan niet worden uitgelegd door psychologische factoren
v.e. individu, maar alleen door de veranderingen in de sociale maatschappij die een hoge externe
druk op het individu kan uitoefenen.
De theoretische analyse over de sociale structuur en anomie v. Robert Merton heeft ook een
belangrijke bijdrage geleverd aan de anomische theorie. Merton baseert zijn theorie, in tegenstelling
tot Durkheim, op de sociologische veronderstellingen v.d. menselijke natuur. Zo zullen mensen die
zijn grootgebracht in een samenleving waarin de culturele waarden centraal staan, materiële doelen
leren en streven naar economisch succes.
Volgens Merton heeft niet alleen de maatschappij een belangrijke invloed, maar ook de cultuur
waarin iemand leeft kan ervoor zorgen hoe iemand zal slagen in het leven.
