Werkcollege voorbereidende vragen
Romee
lana
fleur
simone
Hoorcollege 1
De schildklier
Communicatie tussen cellen I.h. lichaam is essentieel voor homeostase. Hormonale communicatie is hier een vorm van.
Hormonen zijn signaal moleculen, die geproduceerd worden door hormoon makende cellen en gescecreteerd. Vervolgens worden
hormonen getransporteerd via de bloedbaan, verlaten de bloedbaan en bereiken hun doelcellen.
Hormonale communicatie is in verhouding een tragere vorm van communicatie.
Endocriene organen (vaak goed doorbloed) zijn gespecialiseerd in het maken van hormonen
(=hoofddoel).
Daarnaast zijn er I.h. lichaam organen met niet als hoofddoel hormonen produceren, maar doen dit wel, zoals md kanaal en vetcellen.
,QUIZ:
1) Welke signalen veroorzaken hormoon producerende cellen om hormonen te maken?
-->
Er zijn 3 categorien:
a humoraal = veranderingen I.h. bloed
b neuraal
c hormonaal
VB van a:
Sommige cellen I.h. bloed zijn in staat om bepaalde componenten I.h. bloed te meten.
Als vb zie de parathyroid klieren ( I.d. schildklier). Zij meten Ca2+ conc in bloed. Indien conc laag is reageren de parathyroid klieren erop door het
hormoon PTH uit te scheiden. Dit zorgt ervoor dat Ca2+ vrij komt uit de botten / opgenomen I.d. darmen / minder uitgescheiden door de nieren.
,Ca conc stijgt.
--> homeostase wordt behouden / herstelt.
VB van b:
Het merg van de bijnier, ofwel medulla van adrenale klieren wordt aangestuurd door zenuwen. Vervolgens scheidt het merg catecholamines
(adrenaline of noradrenaline) uit. Hier kan bijv. Je hartslag van stijgen.
VB van c:
De hypothalamus kan bepaalde hormonen afgeven. De hormonen sturen vervolgens hypofyse aan om ook hormonen af te geven, deze kunnen
weer de endocriene organen aanzetten/sturen, waaronder de schildklier. Deze gaat dan hormonen af geven. Deze hormonen circuleren door
het hele lichaam via de bloedbaan. Vervolgens treden ze uit de bloedbaan en komen in contact met de receptor van hun doelwitcellen.
De classificatie van hormonen:
1. Peptide/proteïne (=keten van aminozuren)
2. Steroïde, gemaakt uit cholesterol
3. Amine (bv. Noradrenaline)
2) Welke gevolgen hebben de chemische eigenschappen voor het functioneren v.h. hormoon ( ofwel verschil 1,2,3) ?
-->
, wateroplosbare hormonen>
Links bovenaan zien wel de cel producerende hormoon met daarin blaasjes, ofwel fasicles, waarin de hormonen liggen opgeslagen i.h.
cytoplasma v.d. cel. Als het juiste signaal komt, wordt het hormoon afgegeven en komt het de bloedbaan in. Bij de targetcel zal het binden aan
een specifieke receptor, deze receptor is membraan gebonden. Binding zorgt voor vormverandering en vervolgens signaaltransductie i.d. cel. Dit
kan zowel i.h. cytoplasma als in de kern (nucleus).
Vetoplosbare hormonen>
Hormonen zijn in staat om zelf over het membraan te gaan en liggen dus niet in blaasjes opgeslagen. Vervolgens komen de hormonen i.d.
bloedbaan terecht en binden aan transport eiwitten. Ongebonden deel hormoon is in staat om bloedbaan te verlaten. En door het membraan te
gaan van de targetcell, vervolgens bindt het aan een nucleaire receptor. Dit heeft effect op de gen regulatie.
Romee
lana
fleur
simone
Hoorcollege 1
De schildklier
Communicatie tussen cellen I.h. lichaam is essentieel voor homeostase. Hormonale communicatie is hier een vorm van.
Hormonen zijn signaal moleculen, die geproduceerd worden door hormoon makende cellen en gescecreteerd. Vervolgens worden
hormonen getransporteerd via de bloedbaan, verlaten de bloedbaan en bereiken hun doelcellen.
Hormonale communicatie is in verhouding een tragere vorm van communicatie.
Endocriene organen (vaak goed doorbloed) zijn gespecialiseerd in het maken van hormonen
(=hoofddoel).
Daarnaast zijn er I.h. lichaam organen met niet als hoofddoel hormonen produceren, maar doen dit wel, zoals md kanaal en vetcellen.
,QUIZ:
1) Welke signalen veroorzaken hormoon producerende cellen om hormonen te maken?
-->
Er zijn 3 categorien:
a humoraal = veranderingen I.h. bloed
b neuraal
c hormonaal
VB van a:
Sommige cellen I.h. bloed zijn in staat om bepaalde componenten I.h. bloed te meten.
Als vb zie de parathyroid klieren ( I.d. schildklier). Zij meten Ca2+ conc in bloed. Indien conc laag is reageren de parathyroid klieren erop door het
hormoon PTH uit te scheiden. Dit zorgt ervoor dat Ca2+ vrij komt uit de botten / opgenomen I.d. darmen / minder uitgescheiden door de nieren.
,Ca conc stijgt.
--> homeostase wordt behouden / herstelt.
VB van b:
Het merg van de bijnier, ofwel medulla van adrenale klieren wordt aangestuurd door zenuwen. Vervolgens scheidt het merg catecholamines
(adrenaline of noradrenaline) uit. Hier kan bijv. Je hartslag van stijgen.
VB van c:
De hypothalamus kan bepaalde hormonen afgeven. De hormonen sturen vervolgens hypofyse aan om ook hormonen af te geven, deze kunnen
weer de endocriene organen aanzetten/sturen, waaronder de schildklier. Deze gaat dan hormonen af geven. Deze hormonen circuleren door
het hele lichaam via de bloedbaan. Vervolgens treden ze uit de bloedbaan en komen in contact met de receptor van hun doelwitcellen.
De classificatie van hormonen:
1. Peptide/proteïne (=keten van aminozuren)
2. Steroïde, gemaakt uit cholesterol
3. Amine (bv. Noradrenaline)
2) Welke gevolgen hebben de chemische eigenschappen voor het functioneren v.h. hormoon ( ofwel verschil 1,2,3) ?
-->
, wateroplosbare hormonen>
Links bovenaan zien wel de cel producerende hormoon met daarin blaasjes, ofwel fasicles, waarin de hormonen liggen opgeslagen i.h.
cytoplasma v.d. cel. Als het juiste signaal komt, wordt het hormoon afgegeven en komt het de bloedbaan in. Bij de targetcel zal het binden aan
een specifieke receptor, deze receptor is membraan gebonden. Binding zorgt voor vormverandering en vervolgens signaaltransductie i.d. cel. Dit
kan zowel i.h. cytoplasma als in de kern (nucleus).
Vetoplosbare hormonen>
Hormonen zijn in staat om zelf over het membraan te gaan en liggen dus niet in blaasjes opgeslagen. Vervolgens komen de hormonen i.d.
bloedbaan terecht en binden aan transport eiwitten. Ongebonden deel hormoon is in staat om bloedbaan te verlaten. En door het membraan te
gaan van de targetcell, vervolgens bindt het aan een nucleaire receptor. Dit heeft effect op de gen regulatie.
