Fundamentals of human neuropsychology
Kolb & Whishaw, 6e editie
H1 De ontwikkeling van neuropsychologie
Neuropsychologie is de studie naar de relatie tussen gedrag en hersenen. De centrale focus is het
ontwikkelen van een wetenschap over het menselijk gedrag op basis van de functie van de hersenen.
Neuropsychologie is sterk beïnvloedt door twee theoretische achtergronden van de hersenfunctie de
hersenhypothese (hersenen zijn de bron van gedrag) en de neuronhypothese (neuron als eenheid voor
de hersenstructuur en functies).
De hersenhypothese
Wat zijn de hersenen?
De hersenen bestaat uit twee ongeveer gelijke helften, ook wel hemisferen genoemd. De hersenen
worden gevuld met CSF => hersenvloeistof. De cerebrale cortex zit aan de buitenkant van de hersenen
om de hersenen heen.
De cortex van iedere hemisfeer is opgedeeld in vier kwabben:
temporale, frontale, parietale en de occipitale kwab. De beide
hemisferen worden verbonden door commissures, de
grootste hiervan is de corpus callosum. Naast de cortex
bestaan de hersenen ook uit een hersenstam, welke weer
verbonden is aan het ruggenmerg.
Hoe zijn de hersenen verbonden met de rest van het centrale zenuwstelsel?
De hersenen en de ruggenmerg samen worden het centrale zenuwstelsel (CZS). Het centrale
zenuwstelsel is verbonden met de rest van het lichaam door zenuwen. De zenuwen versturen en
ontvangen informatie en worden ook wel het perifere zenuwstelsel genoemd. Het perifere
zenuwstelsel bestaat uit het somatische zenuwstelsel en het autonome zenuwstelsel. Het somatische
zenuwstelsel is verantwoordelijk voor de sensorische prikkels. Het autonome zenuwstelsel is
verbonden met de spieren van het lichaam, waardoor beweging mogelijk is.
Hersenen versus het hart
Er heeft vroeger discussie bestaan over of gedrag werd geproduceerd door het hart of door de
hersenen. Tegenwoordig gaan we ervanuit dat gedrag ontstaat vanuit de hersenen.
Aristoteles: de geest
Volgens Aristoteles was een non-materiële psyche verantwoordelijk voor de gedachten percepties en
emoties van de mens. Deze psyche zou los staan van het lichaam. Deze gedachte behoort bij het
mentalisme: de positie waarbij wordt gedacht dat de geest verantwoordelijk is voor gedrag.
Descartes: het geest-lichaam probleem
Descartes gelooft dat het lichaam een soort machine is, wat mechanisch en reflexief reageert op
gebeurtenissen. De geest is echter verschillend van het lichaam omdat deze non-materieel is. De geest
bepaald welke bewegingen gemaakt moeten worden met het lichaam. Lichaam en geest zijn volgens
Descartes dus van elkaar gescheiden, maar ze kunnen met elkaar interacteren. Dit wordt ook wel het
dualisme genoemd.
Darwin en materialisme
In het midden van de 19e eeuw ontstond het materialisme: het idee dat rationeel gedrag kan worden
verklaard door de werking van het zenuwstelsel en niet door de non-materiële geest. Darwin kwam tot
Kolb & Whishaw, 6e editie
H1 De ontwikkeling van neuropsychologie
Neuropsychologie is de studie naar de relatie tussen gedrag en hersenen. De centrale focus is het
ontwikkelen van een wetenschap over het menselijk gedrag op basis van de functie van de hersenen.
Neuropsychologie is sterk beïnvloedt door twee theoretische achtergronden van de hersenfunctie de
hersenhypothese (hersenen zijn de bron van gedrag) en de neuronhypothese (neuron als eenheid voor
de hersenstructuur en functies).
De hersenhypothese
Wat zijn de hersenen?
De hersenen bestaat uit twee ongeveer gelijke helften, ook wel hemisferen genoemd. De hersenen
worden gevuld met CSF => hersenvloeistof. De cerebrale cortex zit aan de buitenkant van de hersenen
om de hersenen heen.
De cortex van iedere hemisfeer is opgedeeld in vier kwabben:
temporale, frontale, parietale en de occipitale kwab. De beide
hemisferen worden verbonden door commissures, de
grootste hiervan is de corpus callosum. Naast de cortex
bestaan de hersenen ook uit een hersenstam, welke weer
verbonden is aan het ruggenmerg.
Hoe zijn de hersenen verbonden met de rest van het centrale zenuwstelsel?
De hersenen en de ruggenmerg samen worden het centrale zenuwstelsel (CZS). Het centrale
zenuwstelsel is verbonden met de rest van het lichaam door zenuwen. De zenuwen versturen en
ontvangen informatie en worden ook wel het perifere zenuwstelsel genoemd. Het perifere
zenuwstelsel bestaat uit het somatische zenuwstelsel en het autonome zenuwstelsel. Het somatische
zenuwstelsel is verantwoordelijk voor de sensorische prikkels. Het autonome zenuwstelsel is
verbonden met de spieren van het lichaam, waardoor beweging mogelijk is.
Hersenen versus het hart
Er heeft vroeger discussie bestaan over of gedrag werd geproduceerd door het hart of door de
hersenen. Tegenwoordig gaan we ervanuit dat gedrag ontstaat vanuit de hersenen.
Aristoteles: de geest
Volgens Aristoteles was een non-materiële psyche verantwoordelijk voor de gedachten percepties en
emoties van de mens. Deze psyche zou los staan van het lichaam. Deze gedachte behoort bij het
mentalisme: de positie waarbij wordt gedacht dat de geest verantwoordelijk is voor gedrag.
Descartes: het geest-lichaam probleem
Descartes gelooft dat het lichaam een soort machine is, wat mechanisch en reflexief reageert op
gebeurtenissen. De geest is echter verschillend van het lichaam omdat deze non-materieel is. De geest
bepaald welke bewegingen gemaakt moeten worden met het lichaam. Lichaam en geest zijn volgens
Descartes dus van elkaar gescheiden, maar ze kunnen met elkaar interacteren. Dit wordt ook wel het
dualisme genoemd.
Darwin en materialisme
In het midden van de 19e eeuw ontstond het materialisme: het idee dat rationeel gedrag kan worden
verklaard door de werking van het zenuwstelsel en niet door de non-materiële geest. Darwin kwam tot
