Goederenrecht
Samenvatting week 1
Inleiding §1.1 t/m 1.3
§1.1 vermogen en vermogensrecht
Vermogen= het geheel van op geld waardeerbare rechten en verplichtingen die iemand
heeft, dus het geheel van zijn activa en passiva.
Vermogensrecht (objectief)= alle regels met betrekking tot de subjectieve rechten en plichten
die onderdeel van een vermogen kunnen vormen.
Vermogensrecht (subjectief)= een aan een bepaalde persoon toekomend recht dat deel
uitmaakt van zijn vermogen, bijvoorbeeld een eigendomsrecht of een vorderingsrecht.
De subjectieve vermogensrechten vallen te onderscheiden in rechten met betrekking tot
goederen en rechten met betrekking tot personen. Het goederenrecht is het deel van het
objectieve vermogensrecht dat betrekking heeft op de rechtsverhouding tussen een persoon
en een goed, zoals een huis, een auto of een computer. Het verbintenissenrecht is dat deel
van het objectieve vermogensrecht dat betrekking heeft op de rechtsverhouding tussen een
persoon en een andere persoon.
In het goederenrecht hebben we telkens te maken met rechten op goederen die
rechthebbende in beginsel tegenover eenieder kan inroepen. Vanwege deze ‘derdenwerking’
noemen we een dergelijk recht een ‘absoluut recht’, dat een aanzienlijk korte typering is dan
het soms wel gebruikte alternatief: goederenrechtelijk recht.
In het verbintenissenrecht hebben we in beginsel te maken met rechten die niet tegenover
een ieder inroepbaar zijn, maar slechts tegenover een bepaalde persoon, namelijk degene
met wie men in een verbintenisrechtelijke verhouding staat. Een dergelijk recht heet een
´relatief recht´; het is slechts in een relatie tot een bepaalde persoon tot gelding te brengen.
Eigendom §2.1
Eigendom is geregeld in boek 5.
Art. 5:1 lid 1 BW: eigendom is het meest omvattende recht dat een persoon op een zaak kan
hebben.
Art. 5:1 lid 2 BW bepaalt dat het de eigenaar vrijstaat met uitsluiting van een ieder van de
zaak gebruik te maken. Hij heeft het recht op het vrije genot daarvan en kan anderen van dit
genot buitensluiten.
De eigenaar is vrij een ander van zijn zaak gebruik te laten maken. Hij kan daarvoor een
tegenprestatie vragen.
Naast het vrije genot komt de eigenaar met uitsluiting van een ieder het recht toe om over
zijn zaak te beschikken. Aldus kan alleen hij een ander tot eigenaar van die zaak maken.
De eigenaar kan het beschikkingsrecht ook door een ander laten uitoefenen.
Het genots- en beschikkingsrecht van de eigenaar is niet onbeperkt. Art. 5:1 lid 2 BW stelt
weliswaar voorop dat de eigenaar het vrije gebruik van zijn zaak toekomt, maar laat daarop
onmiddellijk volgen ‘mits dit gebruik niet strijdt met rechten van anderen en op de wettelijke
voorschriften en regel van ongeschreven recht gegronde beperkingen in acht worden
genomen’.
Hebben ook anderen tegenover de eigenaar recht op gebruik van de zaak, dan beperkt dit
het vrije gebruik door de eigenaar.in het bijzonder is hier te denken aan door de eigenaar
Samenvatting week 1
Inleiding §1.1 t/m 1.3
§1.1 vermogen en vermogensrecht
Vermogen= het geheel van op geld waardeerbare rechten en verplichtingen die iemand
heeft, dus het geheel van zijn activa en passiva.
Vermogensrecht (objectief)= alle regels met betrekking tot de subjectieve rechten en plichten
die onderdeel van een vermogen kunnen vormen.
Vermogensrecht (subjectief)= een aan een bepaalde persoon toekomend recht dat deel
uitmaakt van zijn vermogen, bijvoorbeeld een eigendomsrecht of een vorderingsrecht.
De subjectieve vermogensrechten vallen te onderscheiden in rechten met betrekking tot
goederen en rechten met betrekking tot personen. Het goederenrecht is het deel van het
objectieve vermogensrecht dat betrekking heeft op de rechtsverhouding tussen een persoon
en een goed, zoals een huis, een auto of een computer. Het verbintenissenrecht is dat deel
van het objectieve vermogensrecht dat betrekking heeft op de rechtsverhouding tussen een
persoon en een andere persoon.
In het goederenrecht hebben we telkens te maken met rechten op goederen die
rechthebbende in beginsel tegenover eenieder kan inroepen. Vanwege deze ‘derdenwerking’
noemen we een dergelijk recht een ‘absoluut recht’, dat een aanzienlijk korte typering is dan
het soms wel gebruikte alternatief: goederenrechtelijk recht.
In het verbintenissenrecht hebben we in beginsel te maken met rechten die niet tegenover
een ieder inroepbaar zijn, maar slechts tegenover een bepaalde persoon, namelijk degene
met wie men in een verbintenisrechtelijke verhouding staat. Een dergelijk recht heet een
´relatief recht´; het is slechts in een relatie tot een bepaalde persoon tot gelding te brengen.
Eigendom §2.1
Eigendom is geregeld in boek 5.
Art. 5:1 lid 1 BW: eigendom is het meest omvattende recht dat een persoon op een zaak kan
hebben.
Art. 5:1 lid 2 BW bepaalt dat het de eigenaar vrijstaat met uitsluiting van een ieder van de
zaak gebruik te maken. Hij heeft het recht op het vrije genot daarvan en kan anderen van dit
genot buitensluiten.
De eigenaar is vrij een ander van zijn zaak gebruik te laten maken. Hij kan daarvoor een
tegenprestatie vragen.
Naast het vrije genot komt de eigenaar met uitsluiting van een ieder het recht toe om over
zijn zaak te beschikken. Aldus kan alleen hij een ander tot eigenaar van die zaak maken.
De eigenaar kan het beschikkingsrecht ook door een ander laten uitoefenen.
Het genots- en beschikkingsrecht van de eigenaar is niet onbeperkt. Art. 5:1 lid 2 BW stelt
weliswaar voorop dat de eigenaar het vrije gebruik van zijn zaak toekomt, maar laat daarop
onmiddellijk volgen ‘mits dit gebruik niet strijdt met rechten van anderen en op de wettelijke
voorschriften en regel van ongeschreven recht gegronde beperkingen in acht worden
genomen’.
Hebben ook anderen tegenover de eigenaar recht op gebruik van de zaak, dan beperkt dit
het vrije gebruik door de eigenaar.in het bijzonder is hier te denken aan door de eigenaar
