Goederenrecht
Samenvatting week 6
Eigendomsverkrijging verjaring §9.1 t/m 9.4
Eigendomsverkrijging overige §10.1 t/m 10.8
§9.1 inleiding
Art. 3:80 lid 3 noemt naast overdracht ook verjaring als wijze waarop in beginsel elk goed
onder bijzondere titel kan worden verkregen. Men spreekt wel van verkrijgende of
acquisitieve verjaring ter onderscheiding van een andere vorm van verjaring, namelijk de
bevrijdende of extinctieve verjaring. Bij verkrijgende verjaring wordt iemand die voorheen
slechts bezitter van een goed was, door tijdsverloop rechthebbende op dat goed.
Bevrijdende verjaring is door het tijdsverloop tenietgaan van een rechtsvordering.
Verjaring is immers behalve een wijze van rechtsverkrijging door een bezitter, niet-eigenaar,
een wijze van rechtsverlies door een eigenaar, niet-bezitter. Er zijn twee soorten verkrijging
door verjaring. De eerste is in de art. 3:99 geregelde verkrijgende verjaring ten gunste van de
bezitter te goeder trouw. De tweede is de in art. 3:105 geregelde verkrijging door de bezitter
in aansluiting op de bevrijdende verjaring van de rechtsvordering strekkende tot beëindiging
van het bezit.
§9.2 verkrijgende verjaring krachtens art. 3:99
Om langs de weg van art. 3:99 lid 1 door verkrijgende verjaring rechthebbende op een goed
te worden, moet
- men bezitter zijn
- men het bezit onafgebroken hebben
- men te goeder trouw zijn
- een bepaalde tijd zijn verlopen
Slechts de bezitter kan door verjaring rechthebbende worden. Omdat een detentor geen
bezit heeft, kan hij nimmer door verkrijgende verjaring rechthebbende worden. Een houder
kan evenmin door verjaring bezitter worden en vervolgens als bezitter door verjaring
verkrijgen. De regel van art. 3:111 belet dit.
Vanaf het moment dat de verjaring is begonnen, dient het bezit onafgebroken te zijn. Men
moet dus gedurende de verjaringstermijn constant bezitter zijn geweest. Bezitsverlies stuit
een lopende verjaring.
Om voor de verkrijgende verjaring krachtens art. 3:9 in aanmerking te komen, moet de
bezitter te goeder trouw zijn. Volgens art. 3:118 lid 1 is een bezitter te goeder trouw, wanneer
hij zich als rechthebbende beschouwt en zich redelijkerwijze ook als zodanig mocht
beschouwen. Indien de bezitter eenmaal te goeder trouw is, blijft hij dat wanneer hij later
ontdekt dat hij geen rechthebbende is, art. 3:118 lid 2.
De verjaringstermijnen voor verkrijgende verjaring krachtens art. 3:99 is:
- drie jaar voor roerende zaken, niet-registergoederen en toonder- en ordervorderingen; en
- tien jaar voor andere goederen.
De verjaring begint op grond van art. 3:101 te lopen met de aanvraag van de dag na het
begin van het bezit.
Voor het intreden van het rechtsgevolg van verkrijgende verjaring is niet vereist dat de
Samenvatting week 6
Eigendomsverkrijging verjaring §9.1 t/m 9.4
Eigendomsverkrijging overige §10.1 t/m 10.8
§9.1 inleiding
Art. 3:80 lid 3 noemt naast overdracht ook verjaring als wijze waarop in beginsel elk goed
onder bijzondere titel kan worden verkregen. Men spreekt wel van verkrijgende of
acquisitieve verjaring ter onderscheiding van een andere vorm van verjaring, namelijk de
bevrijdende of extinctieve verjaring. Bij verkrijgende verjaring wordt iemand die voorheen
slechts bezitter van een goed was, door tijdsverloop rechthebbende op dat goed.
Bevrijdende verjaring is door het tijdsverloop tenietgaan van een rechtsvordering.
Verjaring is immers behalve een wijze van rechtsverkrijging door een bezitter, niet-eigenaar,
een wijze van rechtsverlies door een eigenaar, niet-bezitter. Er zijn twee soorten verkrijging
door verjaring. De eerste is in de art. 3:99 geregelde verkrijgende verjaring ten gunste van de
bezitter te goeder trouw. De tweede is de in art. 3:105 geregelde verkrijging door de bezitter
in aansluiting op de bevrijdende verjaring van de rechtsvordering strekkende tot beëindiging
van het bezit.
§9.2 verkrijgende verjaring krachtens art. 3:99
Om langs de weg van art. 3:99 lid 1 door verkrijgende verjaring rechthebbende op een goed
te worden, moet
- men bezitter zijn
- men het bezit onafgebroken hebben
- men te goeder trouw zijn
- een bepaalde tijd zijn verlopen
Slechts de bezitter kan door verjaring rechthebbende worden. Omdat een detentor geen
bezit heeft, kan hij nimmer door verkrijgende verjaring rechthebbende worden. Een houder
kan evenmin door verjaring bezitter worden en vervolgens als bezitter door verjaring
verkrijgen. De regel van art. 3:111 belet dit.
Vanaf het moment dat de verjaring is begonnen, dient het bezit onafgebroken te zijn. Men
moet dus gedurende de verjaringstermijn constant bezitter zijn geweest. Bezitsverlies stuit
een lopende verjaring.
Om voor de verkrijgende verjaring krachtens art. 3:9 in aanmerking te komen, moet de
bezitter te goeder trouw zijn. Volgens art. 3:118 lid 1 is een bezitter te goeder trouw, wanneer
hij zich als rechthebbende beschouwt en zich redelijkerwijze ook als zodanig mocht
beschouwen. Indien de bezitter eenmaal te goeder trouw is, blijft hij dat wanneer hij later
ontdekt dat hij geen rechthebbende is, art. 3:118 lid 2.
De verjaringstermijnen voor verkrijgende verjaring krachtens art. 3:99 is:
- drie jaar voor roerende zaken, niet-registergoederen en toonder- en ordervorderingen; en
- tien jaar voor andere goederen.
De verjaring begint op grond van art. 3:101 te lopen met de aanvraag van de dag na het
begin van het bezit.
Voor het intreden van het rechtsgevolg van verkrijgende verjaring is niet vereist dat de
