Week 3
Te bestuderen
!) - Multidisciplinaire Richtlijn Depressie (derde revisie) – Hoofdstuk 9 - Psychologische en
psychotherapeutische interventies; aanbevelingen en conclusies
!)- Richtlijn omgaan met het verzoek om hulp bij zelfdoding door patiënten met een psychiatrische
stoornis - Hoofdstuk 3.2: Vrijwillig en weloverwogen verzoek
!) - Richtlijn omgaan met het verzoek om hulp bij zelfdoding door patiënten met een psychiatrische
stoornis - Hoofdstuk 3.3: Ondragelijk en uitzichtloos lijden
!) - Wat is CGT
!) - Wat is Mindfulness
Multidisciplinaire Richtlijn Depressie (derde revisie) – Hoofdstuk 9 -
Psychologische en psychotherapeutische interventies; aanbevelingen en
conclusies
Aanbevelingen
1. Patiënten met een depressieve stoornis wordt geadviseerd eerst cognitieve
gedragstherapie, gedragstherapie of interpersoonlijke therapie aanbieden. Daarna pas
psychotherapie.
2. Psychotherapie kan zowel in een groep als individueel aangeboden worden. Alleen bij
CGT lijkt individuele CGT effectiever dan groeps-CGT.
3. Therapeutvariabelen, zoals ervaring en de vaardigheid, zijn belangrijk om een goede
therapeutische relatie tot stand te brengen en te onderhouden.
Conclusies
1. Het is aangetoond dat psychologische behandelmethoden, in het bijzonder cognitieve-
gedragstherapie, gedragstherapie en interpersoonlijke therapie bij de depressieve
stoornis effectief zijn; verschil in effectiviteit tussen de verschillende vormen is niet
aangetoond.
2. Er zijn aanwijzingen dat als er naast de depressieve stoornis ook relatieproblemen
bestaan (gedragstherapeutische) relatietherapie effectief is, zowel voor de depressie als
voor de relatieproblemen.
3. Er zijn aanwijzingen dat andere psychologische behandelingen zoals kortdurende
psychodynamische psychotherapie tevens effectief zijn
4 De effectiviteit van experiëntiële en humanistische psychotherapieën is nog
onvoldoende vastgesteld.
Conclusies
1. Het is aangetoond dat de lange termijn effectiviteit van CGT bij patiënten met een
depressieve stoornis groter is dan die van een acute behandeling met antidepressiva
zonder vervolgbehandeling.
2. Het is aangetoond dat de lange termijn effectiviteit van CGT zonder
vervolgbehandeling na herstel, vergelijkbaar is met acute behandeling met
antidepressiva mét vervolgbehandeling.
3. Het is aannemelijk dat een combinatiebehandeling van CGT en antidepressiva bij
patiënten met een recidiverende depressieve stoornis effectiever is dan of CGT of
antidepressiva alleen ter voorkoming van nieuwe recidieven.
4. Cognitieve therapie is niet alleen net zo effectief als een behandeling waarin
antidepressiva worden gecontinueerd ter preventie van terugval, maar er zijn ook
aanwijzingen dat het kosteneffectief is op de lange termijn.
5. Er zijn aanwijzingen dat Gedragsmatige activatie en IPT tevens een profylactisch effect
hebben (voorbehoedend/voorkomend effect).
Aanbevelingen
1. Het is niet mogelijk om voor psychologische/psychotherapeutische interventies bij de
depressieve stoornis een algemene optimale therapieduur vast te stellen.
Te bestuderen
!) - Multidisciplinaire Richtlijn Depressie (derde revisie) – Hoofdstuk 9 - Psychologische en
psychotherapeutische interventies; aanbevelingen en conclusies
!)- Richtlijn omgaan met het verzoek om hulp bij zelfdoding door patiënten met een psychiatrische
stoornis - Hoofdstuk 3.2: Vrijwillig en weloverwogen verzoek
!) - Richtlijn omgaan met het verzoek om hulp bij zelfdoding door patiënten met een psychiatrische
stoornis - Hoofdstuk 3.3: Ondragelijk en uitzichtloos lijden
!) - Wat is CGT
!) - Wat is Mindfulness
Multidisciplinaire Richtlijn Depressie (derde revisie) – Hoofdstuk 9 -
Psychologische en psychotherapeutische interventies; aanbevelingen en
conclusies
Aanbevelingen
1. Patiënten met een depressieve stoornis wordt geadviseerd eerst cognitieve
gedragstherapie, gedragstherapie of interpersoonlijke therapie aanbieden. Daarna pas
psychotherapie.
2. Psychotherapie kan zowel in een groep als individueel aangeboden worden. Alleen bij
CGT lijkt individuele CGT effectiever dan groeps-CGT.
3. Therapeutvariabelen, zoals ervaring en de vaardigheid, zijn belangrijk om een goede
therapeutische relatie tot stand te brengen en te onderhouden.
Conclusies
1. Het is aangetoond dat psychologische behandelmethoden, in het bijzonder cognitieve-
gedragstherapie, gedragstherapie en interpersoonlijke therapie bij de depressieve
stoornis effectief zijn; verschil in effectiviteit tussen de verschillende vormen is niet
aangetoond.
2. Er zijn aanwijzingen dat als er naast de depressieve stoornis ook relatieproblemen
bestaan (gedragstherapeutische) relatietherapie effectief is, zowel voor de depressie als
voor de relatieproblemen.
3. Er zijn aanwijzingen dat andere psychologische behandelingen zoals kortdurende
psychodynamische psychotherapie tevens effectief zijn
4 De effectiviteit van experiëntiële en humanistische psychotherapieën is nog
onvoldoende vastgesteld.
Conclusies
1. Het is aangetoond dat de lange termijn effectiviteit van CGT bij patiënten met een
depressieve stoornis groter is dan die van een acute behandeling met antidepressiva
zonder vervolgbehandeling.
2. Het is aangetoond dat de lange termijn effectiviteit van CGT zonder
vervolgbehandeling na herstel, vergelijkbaar is met acute behandeling met
antidepressiva mét vervolgbehandeling.
3. Het is aannemelijk dat een combinatiebehandeling van CGT en antidepressiva bij
patiënten met een recidiverende depressieve stoornis effectiever is dan of CGT of
antidepressiva alleen ter voorkoming van nieuwe recidieven.
4. Cognitieve therapie is niet alleen net zo effectief als een behandeling waarin
antidepressiva worden gecontinueerd ter preventie van terugval, maar er zijn ook
aanwijzingen dat het kosteneffectief is op de lange termijn.
5. Er zijn aanwijzingen dat Gedragsmatige activatie en IPT tevens een profylactisch effect
hebben (voorbehoedend/voorkomend effect).
Aanbevelingen
1. Het is niet mogelijk om voor psychologische/psychotherapeutische interventies bij de
depressieve stoornis een algemene optimale therapieduur vast te stellen.
