, 1.Opkomst van het Derde Rijk (1918 – 1945)
De Republiek van Weimar
Nadat het Duitse Keizerrijk de Eerste Wereldoorlog (1914 – 1918) verloor,
werd de Republiek van Weimar uitgeroepen. De sociaaldemocraten
vormde de grootste fractie in het parlement, waardoor zij een nieuwe
regering aanstelde en de wapenstilstand tekende met de geallieerden (de
landen die vochten tegen Duitsland). Er kwam een nieuwe grondwet
waarin Duitsland een parlementaire democratie werd: het (democratisch)
gekozen parlement stelde voorlopig de regering aan. Deze vorm van
democratie was altijd al onstabiel geweest door 3 redenen:
1. Veel Duitsers wilden helemaal geen democratie
2. Veel Duitsers hadden geen vertrouwen in de leiders van de
Republiek (ze vonden de leiders verantwoordelijk voor het verlies:
dolkstootlegende)
3. De regeringen slagen er niet in om de economische problemen op te
lossen
Gelukkig voor Duitsland kwam er wel een klein hulpje: het Dawesplan
(1924). Dit hield in dat de Duitsers het geld konden lenen van Amerika, die
ze dan konden betalen voor de herstelbetalingen. Ook kregen ze
belangrijke industriële gebieden terug van Frankrijk.
Pech voor Duitsland kwam er in 1929 een einde aan deze leningen,
vanwege de beurskrach. Dat was een economisch crisismoment toen alle
beurskoersen plotseling er veel dalen en er nauwelijks nog waarde was.
Amerika dacht dikke doei ik wil geld terug van Duitsland, waardoor
Duitsland zich een beetje genaaid voelde.
Opkomst van het nationaalsocialisme
De NSDAP (Nationaal Socialistische Duitse Arbeiders Partij) profiteerde van
alle chaos in het land. De partijleider Adolf Hitler beloofde veel wat de
Duitsers toen erg graag wilden horen. Hij wilde economisch herstel en het
Verdrag van Versailles terugdraaien, waardoor Duitsland zich minder
vernederd moet voelen en bepaalde gebieden moet terugkrijgen. De
NSDAP werd een massaorganisatie doordat het gebruikte maakte van
propaganda en paramilitair machtsvertoon. In 1933 won de partij en werd
Hitler benoemd tot rijkskanselier. Kort daarna werd het parlementsgebouw
in brand gestoken door, volgens Hitler, een communist die macht wilde
De Republiek van Weimar
Nadat het Duitse Keizerrijk de Eerste Wereldoorlog (1914 – 1918) verloor,
werd de Republiek van Weimar uitgeroepen. De sociaaldemocraten
vormde de grootste fractie in het parlement, waardoor zij een nieuwe
regering aanstelde en de wapenstilstand tekende met de geallieerden (de
landen die vochten tegen Duitsland). Er kwam een nieuwe grondwet
waarin Duitsland een parlementaire democratie werd: het (democratisch)
gekozen parlement stelde voorlopig de regering aan. Deze vorm van
democratie was altijd al onstabiel geweest door 3 redenen:
1. Veel Duitsers wilden helemaal geen democratie
2. Veel Duitsers hadden geen vertrouwen in de leiders van de
Republiek (ze vonden de leiders verantwoordelijk voor het verlies:
dolkstootlegende)
3. De regeringen slagen er niet in om de economische problemen op te
lossen
Gelukkig voor Duitsland kwam er wel een klein hulpje: het Dawesplan
(1924). Dit hield in dat de Duitsers het geld konden lenen van Amerika, die
ze dan konden betalen voor de herstelbetalingen. Ook kregen ze
belangrijke industriële gebieden terug van Frankrijk.
Pech voor Duitsland kwam er in 1929 een einde aan deze leningen,
vanwege de beurskrach. Dat was een economisch crisismoment toen alle
beurskoersen plotseling er veel dalen en er nauwelijks nog waarde was.
Amerika dacht dikke doei ik wil geld terug van Duitsland, waardoor
Duitsland zich een beetje genaaid voelde.
Opkomst van het nationaalsocialisme
De NSDAP (Nationaal Socialistische Duitse Arbeiders Partij) profiteerde van
alle chaos in het land. De partijleider Adolf Hitler beloofde veel wat de
Duitsers toen erg graag wilden horen. Hij wilde economisch herstel en het
Verdrag van Versailles terugdraaien, waardoor Duitsland zich minder
vernederd moet voelen en bepaalde gebieden moet terugkrijgen. De
NSDAP werd een massaorganisatie doordat het gebruikte maakte van
propaganda en paramilitair machtsvertoon. In 1933 won de partij en werd
Hitler benoemd tot rijkskanselier. Kort daarna werd het parlementsgebouw
in brand gestoken door, volgens Hitler, een communist die macht wilde
