Uitwerkingen casusopdracht Internationaal Privaatrecht voor Privaatjuristen
Casus 1
Vraag 1:
Bevoegdheid alimentatieverzoek moet op grond van alimentatieverordening. Deze Vo is hier
materieel van toepassing ogv art. 1 (betreft een onderhoudsverplichting), temporeel van
toepassing ogv art. 76 en formeel toepassingsgebied is universeel.
Vervolgens geeft art. 3 vier alternatieve bevoegdheidsgronden. Ogv sub a is NL rechter
bevoegd en ogv sub b de Duitse rechter (of Griekse? Wat is gewone verblijfplaats?). Sub c en
d zijn hier nvt. Verder kunnen partijen ogv art. 4 sub c i een forumkeuze maken voor de
Italiaanse rechter?
Ogv art. 3 sub c ook de Italiaanse rechter? Of geldt dit niet omdat de echtscheiding al is
uitgesproken en het dan geen nevenvoorziening meer is? Het is hier geen nevenverzoek, dus
kan niet.
Idd art. 3 en dan NL rechter of Duitse rechter.
Vraag 2:
De alimentatieverordening is hier formeel toepasselijk omdat de beslissing in een EU-lidstaat
is gegeven (art. 16). Dan is het relevant voor de erkenning en tul of op deze
alimentatiebeslissing het alimentatieprocotol 2007 van toepassing is.
Zo wel? Dan 17 tm 22 -> van rechtswege erkend en ook tul
Zo niet? Dan 23/38 -> van rechtswege erken maar voor tul een exequatur nodig.
Geen internationale regeling? -> dan via commune ipr
Alimentatieverordening is makkelijker en goedkoper. Is een vonnis uit een lidstaat die bij het
Haags protocol is.
Vraag 3:
Ervan uitgaande dat Alimentatieprotocol van toepassing is, dan geldt dus art. 17 t/m 22 op
deze casus. In art. 21 zijn de weigeringsgronden genoemd, maar onbevoegdheid staat daar
niet bij.
Onbevoegdheidsverweer moet bij de bodemrechter worden ingeroepen bij EU-regelingen.
Je kan niet wachten tot de executiefase. Dus dit is idd niet mogelijk. Staat in
alimentatieverordening. Heroverwering in herkomstland is wel mogelijk, maar die gevallen
zijn hier niet toepasselijk.
Casus 2
Vraag 1:
Brussel II-bis. Ogv art. 1 lid 1 sub a is dit materieel toepasselijk. Formeel toepassingsgebied
voor regeling voor erkenning en tul ziet op beslissingen die zijn gegeven door gerecht andere
lidstaat (art. 21). Dat is hier het geval. Ook temporeel toepasselijk ogv art. 64.
Regeling -> art. 21 e.v. Omdat echtscheidingen constitutieve beslissingen zijn is tul minder
belangrijk en gaat het om de erkenning van deze vonnissen. Vonnissen in lidstaten gegeven,
worden in andere lidstaten zonder proces erkend, tenzij weigeringsgrond uit art. 22.
Vonnis wordt erkend.
Casus 1
Vraag 1:
Bevoegdheid alimentatieverzoek moet op grond van alimentatieverordening. Deze Vo is hier
materieel van toepassing ogv art. 1 (betreft een onderhoudsverplichting), temporeel van
toepassing ogv art. 76 en formeel toepassingsgebied is universeel.
Vervolgens geeft art. 3 vier alternatieve bevoegdheidsgronden. Ogv sub a is NL rechter
bevoegd en ogv sub b de Duitse rechter (of Griekse? Wat is gewone verblijfplaats?). Sub c en
d zijn hier nvt. Verder kunnen partijen ogv art. 4 sub c i een forumkeuze maken voor de
Italiaanse rechter?
Ogv art. 3 sub c ook de Italiaanse rechter? Of geldt dit niet omdat de echtscheiding al is
uitgesproken en het dan geen nevenvoorziening meer is? Het is hier geen nevenverzoek, dus
kan niet.
Idd art. 3 en dan NL rechter of Duitse rechter.
Vraag 2:
De alimentatieverordening is hier formeel toepasselijk omdat de beslissing in een EU-lidstaat
is gegeven (art. 16). Dan is het relevant voor de erkenning en tul of op deze
alimentatiebeslissing het alimentatieprocotol 2007 van toepassing is.
Zo wel? Dan 17 tm 22 -> van rechtswege erkend en ook tul
Zo niet? Dan 23/38 -> van rechtswege erken maar voor tul een exequatur nodig.
Geen internationale regeling? -> dan via commune ipr
Alimentatieverordening is makkelijker en goedkoper. Is een vonnis uit een lidstaat die bij het
Haags protocol is.
Vraag 3:
Ervan uitgaande dat Alimentatieprotocol van toepassing is, dan geldt dus art. 17 t/m 22 op
deze casus. In art. 21 zijn de weigeringsgronden genoemd, maar onbevoegdheid staat daar
niet bij.
Onbevoegdheidsverweer moet bij de bodemrechter worden ingeroepen bij EU-regelingen.
Je kan niet wachten tot de executiefase. Dus dit is idd niet mogelijk. Staat in
alimentatieverordening. Heroverwering in herkomstland is wel mogelijk, maar die gevallen
zijn hier niet toepasselijk.
Casus 2
Vraag 1:
Brussel II-bis. Ogv art. 1 lid 1 sub a is dit materieel toepasselijk. Formeel toepassingsgebied
voor regeling voor erkenning en tul ziet op beslissingen die zijn gegeven door gerecht andere
lidstaat (art. 21). Dat is hier het geval. Ook temporeel toepasselijk ogv art. 64.
Regeling -> art. 21 e.v. Omdat echtscheidingen constitutieve beslissingen zijn is tul minder
belangrijk en gaat het om de erkenning van deze vonnissen. Vonnissen in lidstaten gegeven,
worden in andere lidstaten zonder proces erkend, tenzij weigeringsgrond uit art. 22.
Vonnis wordt erkend.
