SAMENVATTING 2.7 EN 2.8
BASISBOEK RECHT
Herzig, Nina (2200106)
[BEDRIJFSNAAM] [Bedrijfsadres]
, Samenvatting 2.7 en 2.8 basisboek
Sommige personen zijn aansprakelijk omdat zij een bepaalde
hoedanigheid, kwaliteit, bezitten. Zij zijn bijvoorbeeld ouder van een kind,
werkgever of bezitter van een dien. Men spreekt dan van kwalitatieve
aansprakelijkheid. Het betreft dan niet een aansprakelijkheid voor eigen
onrechtmatige gedragingen, maar voor de schade die aan derden worden
toegebracht door personen of zaken voor wie c.q. welke de wetgever hen
verantwoordelijk stelt, zij zijn, indien aan de daartoe gestelde vereisten
voldaan is, aansprakelijk, ongeacht de vraag of hun enig verwijt treft. Dit
wordt risicoaansprakelijkheid genoemd. Art 6:169 lid 2 neemt hier een
uitzonderingspositie in, omdat het – zoals nog aan de orde aal komen- een
schuldaansprakelijkheid kent met een omgekeerde bewijslast. Bedenk wel
dat het vaak zo zal zijn dat niet de aansprakelijkgestelde personen, maar
hun verzekeringsmaatschappij de schade aan de benadeelde zal
uitbetalen, aangezien de praktijk leert dat er in het overgrote deel van de
gevallen een WA-verzekering is afgesloten. Opzettelijk veroorzaakte
schade kan echter buiten de dekking vallen.
Aansprakelijkheid van ouders voor kinderen
Bij de kwalitatieve aansprakelijkheid van ouders voor kinderen speelt de
leeftijd van de kinderen een rol. Er gelden verschillende regelingen al naar
gelang de leeftijdscategorie van het kind. Die categorieën zijn: kinderen
onder de 14 jaar, kinderen van 14 en 15 jaar en kinderen van 16 jaar en
ouder.
Kinderen onder de 14 jaar
Kinderen onder 14 jaar kunnen blijkens art 6:164 niet op grond van art
6:162 aansprakelijk worden gesteld. Dit betekent echter niet dat het
slachtoffer met de schade blijft zitten. De wetgever heeft namelijk in art
6:169 lid 1 de ouders van het kind aansprakelijk gesteld en wil in vorm van
een risicoaansprakelijkheid: de ouders zijn aansprakelijk, ongeacht of hun
iets verweten kan worden. Wel moet daarvoor aan de volgende vereisten
zijn voldaan:
- Het moet gaan om een als een doen te beschouwen gedraging van
het kind
- De gedraging zou het kind als onrechtmatige daad kunnen worden
toegerekend als het kind volwassen was geweest
Uit art 6:169 lid 1 volgt dat ouders niet aansprakelijk zijn in de volgende
gevallen:
- De gedraging van het kind bestaat uit een zuiver nalaten
- Het kind zou niet aansprakelijk zijn geweest, indien de gedraging
door een volwassene was verricht. Nagegaan moet worden of de
gedraging een toerekenbare onrechtmatige daad is bijvoorbeeld
geen sprake wanneer het kind, als het volwassen was geweest, zich
had kunnen beroepen op het ontbreken van onrechtmatigheid ten
gevolge van de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond. Indien
in zo’n geval de aansprakelijkheid had ontbroken, zijn ook de ouders
niet aansprakelijk op grond van art 6:169 lid 1
BASISBOEK RECHT
Herzig, Nina (2200106)
[BEDRIJFSNAAM] [Bedrijfsadres]
, Samenvatting 2.7 en 2.8 basisboek
Sommige personen zijn aansprakelijk omdat zij een bepaalde
hoedanigheid, kwaliteit, bezitten. Zij zijn bijvoorbeeld ouder van een kind,
werkgever of bezitter van een dien. Men spreekt dan van kwalitatieve
aansprakelijkheid. Het betreft dan niet een aansprakelijkheid voor eigen
onrechtmatige gedragingen, maar voor de schade die aan derden worden
toegebracht door personen of zaken voor wie c.q. welke de wetgever hen
verantwoordelijk stelt, zij zijn, indien aan de daartoe gestelde vereisten
voldaan is, aansprakelijk, ongeacht de vraag of hun enig verwijt treft. Dit
wordt risicoaansprakelijkheid genoemd. Art 6:169 lid 2 neemt hier een
uitzonderingspositie in, omdat het – zoals nog aan de orde aal komen- een
schuldaansprakelijkheid kent met een omgekeerde bewijslast. Bedenk wel
dat het vaak zo zal zijn dat niet de aansprakelijkgestelde personen, maar
hun verzekeringsmaatschappij de schade aan de benadeelde zal
uitbetalen, aangezien de praktijk leert dat er in het overgrote deel van de
gevallen een WA-verzekering is afgesloten. Opzettelijk veroorzaakte
schade kan echter buiten de dekking vallen.
Aansprakelijkheid van ouders voor kinderen
Bij de kwalitatieve aansprakelijkheid van ouders voor kinderen speelt de
leeftijd van de kinderen een rol. Er gelden verschillende regelingen al naar
gelang de leeftijdscategorie van het kind. Die categorieën zijn: kinderen
onder de 14 jaar, kinderen van 14 en 15 jaar en kinderen van 16 jaar en
ouder.
Kinderen onder de 14 jaar
Kinderen onder 14 jaar kunnen blijkens art 6:164 niet op grond van art
6:162 aansprakelijk worden gesteld. Dit betekent echter niet dat het
slachtoffer met de schade blijft zitten. De wetgever heeft namelijk in art
6:169 lid 1 de ouders van het kind aansprakelijk gesteld en wil in vorm van
een risicoaansprakelijkheid: de ouders zijn aansprakelijk, ongeacht of hun
iets verweten kan worden. Wel moet daarvoor aan de volgende vereisten
zijn voldaan:
- Het moet gaan om een als een doen te beschouwen gedraging van
het kind
- De gedraging zou het kind als onrechtmatige daad kunnen worden
toegerekend als het kind volwassen was geweest
Uit art 6:169 lid 1 volgt dat ouders niet aansprakelijk zijn in de volgende
gevallen:
- De gedraging van het kind bestaat uit een zuiver nalaten
- Het kind zou niet aansprakelijk zijn geweest, indien de gedraging
door een volwassene was verricht. Nagegaan moet worden of de
gedraging een toerekenbare onrechtmatige daad is bijvoorbeeld
geen sprake wanneer het kind, als het volwassen was geweest, zich
had kunnen beroepen op het ontbreken van onrechtmatigheid ten
gevolge van de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond. Indien
in zo’n geval de aansprakelijkheid had ontbroken, zijn ook de ouders
niet aansprakelijk op grond van art 6:169 lid 1
