Hoofdstuk 4. Verklaringsanalyse
Paragraaf 1. Inleiding
De belangrijkste redenen om een verklaringsanalyse uit te voeren, om een goede
beslissing te kunnen nemen over het vervolgtraject:
- Er bestaat geen standaardbehandeling voor de gediagnosticeerde stoornis
- Er zijn verschillende standaardbehandelingen voor de gediagnosticeerde
stoornis
- Meer dan één stoornis is gediagnosticeerd
- Er is al een standaardbehandeling uitgevoerd, maar deze heeft niet gewerkt
Paragraaf 2. De praktijk
Niet veel clinici voeren een verklaringsanalyse uit zij vinden dat het veel tijd in
beslag neemt en dat ze daardoor minder tijd hebben voor het behandelen van de
cliënt.
Time preference
Wanneer je voor de behandeling uitzoekt wat de verklaring is, investeer je in een
‘betere’ behandeling later. Vaak is het zo dat clinici de behandeling niet uit willen
stellen en meteen willen behandelen (nu prefereren boven later).
Paragraaf 3. Waarde van de classificatie
Het eenvoudig afvinken van symptomen in diagnostische criteria is niet voldoende
om een diagnose te stellen. Ook zijn classificaties niet bedoeld voor indicatiestelling
er is meer kennis over de cliënt nodig om de juiste behandeling te kiezen
Over het algemeen kijken clinici niet verder dan de DSM-IV en de daarbij passende
behandelingen er wordt pas verder gekeken wanneer men er zonder extra
informatie niet achter komt wat de juiste behandeling is
- Een individueel verklaringsmodel wordt vaak dus alleen opgesteld wanneer
een cliënt geen baat heeft bij een gestandaardiseerde behandeling
Paragraaf 4. Doel van de verklaringsanalyse
Het doel is vast te stellen welke behandeling het meest effectief wordt geschat voor
een bepaalde cliënt welke factoren veroorzaken de problemen en zijn veranderbaar
Uitvoering verklaringsanalyse
1. Opstellen van een theoretisch verklaringsmodel voor de stoornis
2. Het model op maat maken voor de individuele cliënt
Paragraaf 5. Theoretisch verklaringsmodel
Omdat ieder individu, een andere stoornis heeft wordt een standaard theoretisch
verklaringsmodel ‘ingekleurd’ volgens de individuele cliënt. Mensen met een
depressieve stoornis hebben wel overeenkomsten, maar toch is er wel verschil tussen
de individuen.
Paragraaf 1. Inleiding
De belangrijkste redenen om een verklaringsanalyse uit te voeren, om een goede
beslissing te kunnen nemen over het vervolgtraject:
- Er bestaat geen standaardbehandeling voor de gediagnosticeerde stoornis
- Er zijn verschillende standaardbehandelingen voor de gediagnosticeerde
stoornis
- Meer dan één stoornis is gediagnosticeerd
- Er is al een standaardbehandeling uitgevoerd, maar deze heeft niet gewerkt
Paragraaf 2. De praktijk
Niet veel clinici voeren een verklaringsanalyse uit zij vinden dat het veel tijd in
beslag neemt en dat ze daardoor minder tijd hebben voor het behandelen van de
cliënt.
Time preference
Wanneer je voor de behandeling uitzoekt wat de verklaring is, investeer je in een
‘betere’ behandeling later. Vaak is het zo dat clinici de behandeling niet uit willen
stellen en meteen willen behandelen (nu prefereren boven later).
Paragraaf 3. Waarde van de classificatie
Het eenvoudig afvinken van symptomen in diagnostische criteria is niet voldoende
om een diagnose te stellen. Ook zijn classificaties niet bedoeld voor indicatiestelling
er is meer kennis over de cliënt nodig om de juiste behandeling te kiezen
Over het algemeen kijken clinici niet verder dan de DSM-IV en de daarbij passende
behandelingen er wordt pas verder gekeken wanneer men er zonder extra
informatie niet achter komt wat de juiste behandeling is
- Een individueel verklaringsmodel wordt vaak dus alleen opgesteld wanneer
een cliënt geen baat heeft bij een gestandaardiseerde behandeling
Paragraaf 4. Doel van de verklaringsanalyse
Het doel is vast te stellen welke behandeling het meest effectief wordt geschat voor
een bepaalde cliënt welke factoren veroorzaken de problemen en zijn veranderbaar
Uitvoering verklaringsanalyse
1. Opstellen van een theoretisch verklaringsmodel voor de stoornis
2. Het model op maat maken voor de individuele cliënt
Paragraaf 5. Theoretisch verklaringsmodel
Omdat ieder individu, een andere stoornis heeft wordt een standaard theoretisch
verklaringsmodel ‘ingekleurd’ volgens de individuele cliënt. Mensen met een
depressieve stoornis hebben wel overeenkomsten, maar toch is er wel verschil tussen
de individuen.
