Samenvatting artikelen van der Worp
1. De Boer, Pijl & Minnaert – Attitudes of parents towards inclusive education: a review of the
literature
Abstract
Doel van onderzoek is literatuurreview van opvattingen van ouders over inclusief onderwijs. Ook aandacht voor
effect van deze opvattingen op de sociale participatie van kinderen met speciale behoeften in regulier
onderwijs. Meeste ouders hebben positieve opvattingen. Ouders van kinderen rapporteren echter verschillende
zorgen, waaronder de beschikbaarheid van diensten in regulair onderwijs en geïndividualiseerde instructie.
Verschillende variabelen hangen samen met opvattingen, zoals SES, onderwijsniveau, ervaring met inclusie en
soort beperking.
Introductie
Recentelijk veel discussie over onderwijs van kinderen met speciale behoeften in regulair onderwijs. Voorheen
dacht men dat het niet realistisch was om kinderen met speciale onderwijsbehoeften in regulair onderwijs te
plaatsen. Kinderen met verschillende beperkingen kunnen tegenwoordig deelnemen aan het reguliere
onderwijs. Inclusie = het proces van het onderwijzen aan kinderen met beperkingen in het reguliere onderwijs
in de school in de buurt. Dit zijn de scholen waar ze op zouden zitten als ze geen beperkingen zouden hebben.
Deze scholen voorzien hen van de nodige diensten en steun.
Inclusief onderwijs is in verschillende landen geïnitieerd door ouders van kinderen met beperkingen.
Motief van deze ouders om hun kind op reguliere school te plaatsen is meestal:
- Mogelijkheden voor hun kind om sociaal deel te nemen in hun peergroep.
Ze hopen dat fysieke aanwezigheid (fysieke integratie) leidt tot sociale deelname in groep
leeftijdsgenoten.
Sociale dimensie van inclusief onderwijs kent verschillende aspecten. Volgens Koster ea bestaat sociale
participatie uit 4 elementen:
- De aanwezigheid van positieve interactie tussen kinderen met beperkingen en hun klasgenoten
- Acceptatie van de kinderen door hun klasgenoten
- Sociale relaties/vriendschappen tussen kinderen met beperkingen en hun klasgenoten
- Kinderen met beperking ervaren dat ze zijn geaccepteerd door hun klasgenoten
Kinderen met beperkingen hebben echter relatief meer moeite om sociaal te participeren in regulier onderwijs.
Uit onderzoek is gebleken dat ze minder geaccepteerd zijn door hun klasgenoten, minder vriendschappen
hebben en ze zijn minder een deel van een netwerk in de klas vergeleken met hun normaal ontwikkelende
leeftijdsgenoten.
Verklaring hiervoor: Niet duidelijk. Het lijkt aannemelijk dat acceptatie aspecten, zoals de attitude van de
ouders van normaal ontwikkelende kinderen, een grote rol spelen. Kinderen ontwikkelen attitudes door
blootgesteld te zijn aan en het kopieren van de attitudes van hun ouders. Dus als een ouder inclusief onderwijs
niet steunt, kan dit het gedrag en attitudes van zijn kind negatief beïnvloeden.
Daarnaast zijn steun en betrokkenheid van ouders erg belangrijk om inclusief onderwijs mogelijk te maken.
Wanneer beide groepen ouders (dus ouders van kinderen met beperkingen en ouders met normaal
ontwikkelde kinderen) positief zijn tegenover inclusief onderwijs, de leraren en verdere staf eerder geneigd zijn
om inclusie te realiseren. Daarom is het nuttig om kennis te verkrijgen over de opvattingen van ouders over
inclusief onderwijs en variabelen die samenhangen met hun opvattingen. Deze kunnen gebruikt worden om
interventies te ontwikkelen die positieve opvattingen creëren.
Blijkt uit onderzoek dat ouders vooral positieve opvattingen hebben over inclusief onderwijs. Ze zeggen bv dat
het hun kinderen helpt verschillen tussen mensen te accepteren.
Maar er is ook bezorgdheid bij beide groepen ouders. Sommige ouders met kinderen met beperkingen menen
dat regulair onderwijs geen optie is voor hun kind. Ze hebben zorgen over de sociale impact die inclusief
onderwijs heeft op hun kind, zoals sociale isolatie, afwijzing en pesten. Ze denken dat reguliere leraren te
weinig kennis, middelen en tijd hebben om hun kind goed te kunnen onderwijzen. Ouders met kinderen die
zich normaal ontwikkelen zijn bezorgd dat hun kind ongepast gedrag ontwikkelt.
Variabelen die samenhangen met de opvattingen/attitudes van ouders:
Degene die ervaringen hebben met een kind met beperking in klas van kind, staan hier positiever
tegenover dan degene zonder deze ervaring.
1
1. De Boer, Pijl & Minnaert – Attitudes of parents towards inclusive education: a review of the
literature
Abstract
Doel van onderzoek is literatuurreview van opvattingen van ouders over inclusief onderwijs. Ook aandacht voor
effect van deze opvattingen op de sociale participatie van kinderen met speciale behoeften in regulier
onderwijs. Meeste ouders hebben positieve opvattingen. Ouders van kinderen rapporteren echter verschillende
zorgen, waaronder de beschikbaarheid van diensten in regulair onderwijs en geïndividualiseerde instructie.
Verschillende variabelen hangen samen met opvattingen, zoals SES, onderwijsniveau, ervaring met inclusie en
soort beperking.
Introductie
Recentelijk veel discussie over onderwijs van kinderen met speciale behoeften in regulair onderwijs. Voorheen
dacht men dat het niet realistisch was om kinderen met speciale onderwijsbehoeften in regulair onderwijs te
plaatsen. Kinderen met verschillende beperkingen kunnen tegenwoordig deelnemen aan het reguliere
onderwijs. Inclusie = het proces van het onderwijzen aan kinderen met beperkingen in het reguliere onderwijs
in de school in de buurt. Dit zijn de scholen waar ze op zouden zitten als ze geen beperkingen zouden hebben.
Deze scholen voorzien hen van de nodige diensten en steun.
Inclusief onderwijs is in verschillende landen geïnitieerd door ouders van kinderen met beperkingen.
Motief van deze ouders om hun kind op reguliere school te plaatsen is meestal:
- Mogelijkheden voor hun kind om sociaal deel te nemen in hun peergroep.
Ze hopen dat fysieke aanwezigheid (fysieke integratie) leidt tot sociale deelname in groep
leeftijdsgenoten.
Sociale dimensie van inclusief onderwijs kent verschillende aspecten. Volgens Koster ea bestaat sociale
participatie uit 4 elementen:
- De aanwezigheid van positieve interactie tussen kinderen met beperkingen en hun klasgenoten
- Acceptatie van de kinderen door hun klasgenoten
- Sociale relaties/vriendschappen tussen kinderen met beperkingen en hun klasgenoten
- Kinderen met beperking ervaren dat ze zijn geaccepteerd door hun klasgenoten
Kinderen met beperkingen hebben echter relatief meer moeite om sociaal te participeren in regulier onderwijs.
Uit onderzoek is gebleken dat ze minder geaccepteerd zijn door hun klasgenoten, minder vriendschappen
hebben en ze zijn minder een deel van een netwerk in de klas vergeleken met hun normaal ontwikkelende
leeftijdsgenoten.
Verklaring hiervoor: Niet duidelijk. Het lijkt aannemelijk dat acceptatie aspecten, zoals de attitude van de
ouders van normaal ontwikkelende kinderen, een grote rol spelen. Kinderen ontwikkelen attitudes door
blootgesteld te zijn aan en het kopieren van de attitudes van hun ouders. Dus als een ouder inclusief onderwijs
niet steunt, kan dit het gedrag en attitudes van zijn kind negatief beïnvloeden.
Daarnaast zijn steun en betrokkenheid van ouders erg belangrijk om inclusief onderwijs mogelijk te maken.
Wanneer beide groepen ouders (dus ouders van kinderen met beperkingen en ouders met normaal
ontwikkelde kinderen) positief zijn tegenover inclusief onderwijs, de leraren en verdere staf eerder geneigd zijn
om inclusie te realiseren. Daarom is het nuttig om kennis te verkrijgen over de opvattingen van ouders over
inclusief onderwijs en variabelen die samenhangen met hun opvattingen. Deze kunnen gebruikt worden om
interventies te ontwikkelen die positieve opvattingen creëren.
Blijkt uit onderzoek dat ouders vooral positieve opvattingen hebben over inclusief onderwijs. Ze zeggen bv dat
het hun kinderen helpt verschillen tussen mensen te accepteren.
Maar er is ook bezorgdheid bij beide groepen ouders. Sommige ouders met kinderen met beperkingen menen
dat regulair onderwijs geen optie is voor hun kind. Ze hebben zorgen over de sociale impact die inclusief
onderwijs heeft op hun kind, zoals sociale isolatie, afwijzing en pesten. Ze denken dat reguliere leraren te
weinig kennis, middelen en tijd hebben om hun kind goed te kunnen onderwijzen. Ouders met kinderen die
zich normaal ontwikkelen zijn bezorgd dat hun kind ongepast gedrag ontwikkelt.
Variabelen die samenhangen met de opvattingen/attitudes van ouders:
Degene die ervaringen hebben met een kind met beperking in klas van kind, staan hier positiever
tegenover dan degene zonder deze ervaring.
1
