BPV 4.2
Interview calamiteiten, onvoorziene en crisissituaties
Naam:
Datum:
, Interview
1. Heb jij in de jaren dat je in de thuiszorg werkt een calamiteiten, onvoorziene
en of crisissituaties meegemaakt?
Ja dat heb ik zeker wel is meegemaakt, eigenlijk alle 3 wel eens. Bijvoorbeeld dat ik
in de ochtend langs een cliënt ga om hem te helpen met het douchen en aankleden
maar helaas trof ik meneer aan in bed overleden.. Of dat ik een cliënt hebt gehad die
net was ontslagen uit het revalidatiecentrum en wij als thuiszorg zouden komen om
te ondersteunen met ADL. In het zorgplan van meneer stond dan ook dat we na 3
maanden er van uit zouden gaan dat meneer het op eigen kracht weer zelf zou
kunnen. Helaas was dat niet zo en is meneer erg achteruit gegaan waardoor hij
meer hulp nodig had dan alleen ADL zelf.
2. Wat zouden volgens jou de oorzaken kunnen zijn van calamiteiten,
onvoorziene of crisissituaties?
Ik denk in het algemeen de omstandigheden van de cliënt, of dat in de zorg toch
onvoldoende kennis is tijdens een overdracht, onvoldoende kwaliteit of
beschikbaarheid van de personeel. Nu vooral met het tekort in de zorgpersoneel
tijdens de corona. Of beschikbaarheid van protocollen/procedures, vaak het gevolg
van eerder genomen managementbeslissingen.
3. Hoe reageer je eigenlijk op zulke situaties? En hoe signaleer je een bepaalde
situatie?
Ja.. hoe reageer je erop.. in het begin vond ik het heel moeilijk en ook best pittig.
Uiteindelijk ga je er toch veel over praten met je andere collega’s en vraag je toch
hier en daar wat hun zouden doen. Ik heb daar eigenlijk heel veel van geleerd, en
het is normaal dat de ene er nuchter mee omgaat dan een anders. Er zijn altijd 4
stappen die ik volg om een cliënt te observeren:
● Zie ik lichamelijke veranderingen bij mijn cliënt?
● Neemt bepaald gedrag van mijn cliënt risico's voor zijn gezondheid en
welbevinden met zich mee?
● Is zijn omgeving veilig?
● Zit de cliënt lekker in zijn vel?
Interview calamiteiten, onvoorziene en crisissituaties
Naam:
Datum:
, Interview
1. Heb jij in de jaren dat je in de thuiszorg werkt een calamiteiten, onvoorziene
en of crisissituaties meegemaakt?
Ja dat heb ik zeker wel is meegemaakt, eigenlijk alle 3 wel eens. Bijvoorbeeld dat ik
in de ochtend langs een cliënt ga om hem te helpen met het douchen en aankleden
maar helaas trof ik meneer aan in bed overleden.. Of dat ik een cliënt hebt gehad die
net was ontslagen uit het revalidatiecentrum en wij als thuiszorg zouden komen om
te ondersteunen met ADL. In het zorgplan van meneer stond dan ook dat we na 3
maanden er van uit zouden gaan dat meneer het op eigen kracht weer zelf zou
kunnen. Helaas was dat niet zo en is meneer erg achteruit gegaan waardoor hij
meer hulp nodig had dan alleen ADL zelf.
2. Wat zouden volgens jou de oorzaken kunnen zijn van calamiteiten,
onvoorziene of crisissituaties?
Ik denk in het algemeen de omstandigheden van de cliënt, of dat in de zorg toch
onvoldoende kennis is tijdens een overdracht, onvoldoende kwaliteit of
beschikbaarheid van de personeel. Nu vooral met het tekort in de zorgpersoneel
tijdens de corona. Of beschikbaarheid van protocollen/procedures, vaak het gevolg
van eerder genomen managementbeslissingen.
3. Hoe reageer je eigenlijk op zulke situaties? En hoe signaleer je een bepaalde
situatie?
Ja.. hoe reageer je erop.. in het begin vond ik het heel moeilijk en ook best pittig.
Uiteindelijk ga je er toch veel over praten met je andere collega’s en vraag je toch
hier en daar wat hun zouden doen. Ik heb daar eigenlijk heel veel van geleerd, en
het is normaal dat de ene er nuchter mee omgaat dan een anders. Er zijn altijd 4
stappen die ik volg om een cliënt te observeren:
● Zie ik lichamelijke veranderingen bij mijn cliënt?
● Neemt bepaald gedrag van mijn cliënt risico's voor zijn gezondheid en
welbevinden met zich mee?
● Is zijn omgeving veilig?
● Zit de cliënt lekker in zijn vel?
