5.1
Atoombouw:
Atoom bestaat uit een kern van positieve protonen en neutrale neutronen en uit
elektronenwolk met negatieve elektronen
Massa proton = massa neutron. Massa elektron= heel klein → te verwaarlozen
Aantal protonen = aantal elektronen → neutrale atoom
Ion: atoom met meer of minder elektronen dan protonen
Straling met voldoende energie kan een atoom ioniseren: de straling stoot een
elektron uit het atoom
Röntgen en kernstraling hebben er voldoende voor: i oniserende straling.
5.2
Röntgenstraling is een vorm van elektromagnetische straling. E lektromagnetische straling
bestaat uit energie die zich als een stroom fotonen met de lichtsnelheid voortplant.
Lichtsnelheid: C= 3.0 x 108 m/s.
Een foton is een stralingspakket die energie heeft met een bepaalde frequentie. De energie
van een foton is evenredig met de frequentie van de straling. Energie van röntgenfotonen is
meer dan lichtfotonen → ze kunnen door je lichaam heen: d oordringend vermogen. Maar
niet alle weefsels laten evenveel straling door: lichte en donkere kleuren op röntgenfoto →
verschil in transmissie: doorheen gaande straling. Straling geabsorbeerd in het weefsel:
absorptie: fotonen worden dan geabsorbeerd en verdwijnen → energie wordt gebruikt om
atoom te ioniseren → Röntgenstraling kan schadelijk zijn: schade in de cel ontstaat door het
ioniserend vermogen van de staling.
Hoe groter de absorptie , des te kleiner is de transmissie/ des te kleiner is de
intensiteit van de doorgelaten röntgenstraling. Intensiteit is de hoeveelheid energie
die per seconde een dwarsdoorsnede van 1m2 passeert.
Intensiteit = I in W/m2
Schaduwbeeld op de röntgenfoto: zachte weefsels absorberen weinig en botten juist veel →
schaduwbeeld. Weinig straling: lichte gebieden, veel straling: donkere gebieden.
Absorptie hangt af van:
materiaal
dikte van het materiaal(hoe dikker, hoe meer absorptie, hoe meer straling er
doorheen gaat.)
Halveringsdikte is de dikte van het absorberende materiaal waarbij de helft van de
röntgenstraling wordt doorgelaten.
1) I = I0 x 0.5n
I: intensiteit van de doorgelaten röntgenstraling in W/m2
I0: intensiteit van de invallende röntgenstraling in W/m2
n: aantal laagjes
2) n = d/d1/2
n: aantal laagjes
d: dikte in m of cm
d1/2: halveringsdikte m of cm
Atoombouw:
Atoom bestaat uit een kern van positieve protonen en neutrale neutronen en uit
elektronenwolk met negatieve elektronen
Massa proton = massa neutron. Massa elektron= heel klein → te verwaarlozen
Aantal protonen = aantal elektronen → neutrale atoom
Ion: atoom met meer of minder elektronen dan protonen
Straling met voldoende energie kan een atoom ioniseren: de straling stoot een
elektron uit het atoom
Röntgen en kernstraling hebben er voldoende voor: i oniserende straling.
5.2
Röntgenstraling is een vorm van elektromagnetische straling. E lektromagnetische straling
bestaat uit energie die zich als een stroom fotonen met de lichtsnelheid voortplant.
Lichtsnelheid: C= 3.0 x 108 m/s.
Een foton is een stralingspakket die energie heeft met een bepaalde frequentie. De energie
van een foton is evenredig met de frequentie van de straling. Energie van röntgenfotonen is
meer dan lichtfotonen → ze kunnen door je lichaam heen: d oordringend vermogen. Maar
niet alle weefsels laten evenveel straling door: lichte en donkere kleuren op röntgenfoto →
verschil in transmissie: doorheen gaande straling. Straling geabsorbeerd in het weefsel:
absorptie: fotonen worden dan geabsorbeerd en verdwijnen → energie wordt gebruikt om
atoom te ioniseren → Röntgenstraling kan schadelijk zijn: schade in de cel ontstaat door het
ioniserend vermogen van de staling.
Hoe groter de absorptie , des te kleiner is de transmissie/ des te kleiner is de
intensiteit van de doorgelaten röntgenstraling. Intensiteit is de hoeveelheid energie
die per seconde een dwarsdoorsnede van 1m2 passeert.
Intensiteit = I in W/m2
Schaduwbeeld op de röntgenfoto: zachte weefsels absorberen weinig en botten juist veel →
schaduwbeeld. Weinig straling: lichte gebieden, veel straling: donkere gebieden.
Absorptie hangt af van:
materiaal
dikte van het materiaal(hoe dikker, hoe meer absorptie, hoe meer straling er
doorheen gaat.)
Halveringsdikte is de dikte van het absorberende materiaal waarbij de helft van de
röntgenstraling wordt doorgelaten.
1) I = I0 x 0.5n
I: intensiteit van de doorgelaten röntgenstraling in W/m2
I0: intensiteit van de invallende röntgenstraling in W/m2
n: aantal laagjes
2) n = d/d1/2
n: aantal laagjes
d: dikte in m of cm
d1/2: halveringsdikte m of cm
