Samenvatting boek: Introducing Second Language
Acquisition
Hoofdstuk 1: Introductie
FLA = First Language Acquisition = het leren van je moedertaal.
SLA = Second Language Acquisition = het leren van je tweede taal.
Multilingualisme = het leren van je derde, vierde, etc. taal. Vaak valt dit ook al onder de
SLA.
Bilingual FLA = tegelijkertijd twee moedertalen leren.
Verschil SLA en Foreign Language Acquisition:
- SLA/T2 verwerving = de doeltaal is de taal van de omgeving (vb. Engels leren in
de VS)
- Foreign LA/VT verwerving = de doeltaal is niet de taal van de omgeving (vb.
Engels leren in NL)
Hoofdstuk 2: FLA
De term SLA suggereert dat de FLA al is verworven.
Ondanks dat baby’s nog niet kunnen praten, kunnen ze al wel veel aan ons duidelijk
maken. Er zijn twee veelgebruikte manieren:
- High Amplitude Sucking/HAS = aan de manier van zuigen van baby’s
(bijvoorbeeld aan een speen) kan worden gezien of ze bepaalde veranderingen
opmerken of bepaalde voorkeuren hebben. Ze hebben bijvoorbeeld de voorkeur
voor spraakgeluiden, en dan vooral die van de moeder. Stappen:
o Na iedere substantiële zuigbeweging krijgt de baby stimulus A
(bijvoorbeeld ‘ppppppp’) te horen
o Habituatie: stimulus A blijft komen, de baby raakt hieraan gewend
waardoor de zuigbeweging afneemt tot waarde X.
o Verschuiving: stimulus B komt (bijvoorbeeld: ‘bbbb’. Dus dan is er ineens
een overgang ‘ppppbbbbb’)
o Andere/meer zuigbewegingen? De baby merkt verschil op
- Headturn preference = aan de hoofdbewegingen van baby’s kan worden gezien
of ze bepaalde veranderingen opmerken of bepaalde voorkeuren hebben.
Stappen:
o Training: klankverschillen worden gevolgd door een reïnforcer
(beloning/straf)
o Conditioneringsfase: de baby wordt aangeleerd dat hij moet kijken
wanneer er een klankverschil is
o Een hoofdbeweging toont aan dat het kind verschil opmerkt.
Er zijn twee opmerkelijke dingen bij kinderen:
1. Kinderen hebben het vermogen te kunnen discrimineren/zijn universele
luisteraars = ze zijn gevoelig voor klankcontrasten die niet in de moedertaal
voorkomen. Dit verdwijnt wanneer ze beginnen met praten (voorbeeld: in Japan
kunnen baby’s nog onderscheid maken tussen de ‘r’ en ‘l’ terwijl oudere
Japanners dit niet meer kunnen).
1
Acquisition
Hoofdstuk 1: Introductie
FLA = First Language Acquisition = het leren van je moedertaal.
SLA = Second Language Acquisition = het leren van je tweede taal.
Multilingualisme = het leren van je derde, vierde, etc. taal. Vaak valt dit ook al onder de
SLA.
Bilingual FLA = tegelijkertijd twee moedertalen leren.
Verschil SLA en Foreign Language Acquisition:
- SLA/T2 verwerving = de doeltaal is de taal van de omgeving (vb. Engels leren in
de VS)
- Foreign LA/VT verwerving = de doeltaal is niet de taal van de omgeving (vb.
Engels leren in NL)
Hoofdstuk 2: FLA
De term SLA suggereert dat de FLA al is verworven.
Ondanks dat baby’s nog niet kunnen praten, kunnen ze al wel veel aan ons duidelijk
maken. Er zijn twee veelgebruikte manieren:
- High Amplitude Sucking/HAS = aan de manier van zuigen van baby’s
(bijvoorbeeld aan een speen) kan worden gezien of ze bepaalde veranderingen
opmerken of bepaalde voorkeuren hebben. Ze hebben bijvoorbeeld de voorkeur
voor spraakgeluiden, en dan vooral die van de moeder. Stappen:
o Na iedere substantiële zuigbeweging krijgt de baby stimulus A
(bijvoorbeeld ‘ppppppp’) te horen
o Habituatie: stimulus A blijft komen, de baby raakt hieraan gewend
waardoor de zuigbeweging afneemt tot waarde X.
o Verschuiving: stimulus B komt (bijvoorbeeld: ‘bbbb’. Dus dan is er ineens
een overgang ‘ppppbbbbb’)
o Andere/meer zuigbewegingen? De baby merkt verschil op
- Headturn preference = aan de hoofdbewegingen van baby’s kan worden gezien
of ze bepaalde veranderingen opmerken of bepaalde voorkeuren hebben.
Stappen:
o Training: klankverschillen worden gevolgd door een reïnforcer
(beloning/straf)
o Conditioneringsfase: de baby wordt aangeleerd dat hij moet kijken
wanneer er een klankverschil is
o Een hoofdbeweging toont aan dat het kind verschil opmerkt.
Er zijn twee opmerkelijke dingen bij kinderen:
1. Kinderen hebben het vermogen te kunnen discrimineren/zijn universele
luisteraars = ze zijn gevoelig voor klankcontrasten die niet in de moedertaal
voorkomen. Dit verdwijnt wanneer ze beginnen met praten (voorbeeld: in Japan
kunnen baby’s nog onderscheid maken tussen de ‘r’ en ‘l’ terwijl oudere
Japanners dit niet meer kunnen).
1
