Arm en Rijk
1.1 Soorten honger
Voedsel is basisbehoefte nummer 1. Voedselzekerheid houdt in dat ieder mens in staat moet
zijn om genoeg voedsel van voldoende kwaliteit te eten. Toch is er nog veel honger op de
wereld, er zijn 2 soorten honger.
- Kwantitatieve honger: de hoeveelheid voedsel is te weinig
- Kwalitatieve honger: het voedsel is ongezond en te eenzijdig
Honger heeft veel gevolgen, zo kunnen kinderen aan groei- en ontwikkelingsstoornissen
lijden, onvoldoende energie, ziektes en de kans op conflicten. In onze supermarkt vind je
producten van over de hele wereld, dit is een gevolg van globalisering. Aan de
handelsstromen van voedselgewassen is het proces van globalisering goed te zien, de boeren
die dit verbouwen doen dit om zoveel mogelijk winst te maken, dit is commerciële
landbouw. Vaak gaan de gewassen van deze boeren naar het buitenland, ze verbouwen hun
handelsgewassen en doen aan exportlandbouw. Hier is er dus sprake van geglobaliseerde
landbouw.
Theorie van Ullman
Volgens de theorie van Ullman vindt voedseltransport alleen plaats bij drie voorwaarden:
- Complementariteit: handel dat vraag en aanbod van meerdere landen op elkaar
worden afgestemd. Dit gebeurt echter niet altijd. Voedsel dat geïmporteerd wordt,
moet ook betaald worden. Juist in landen met voedseltekorten ontbreek vaak het
geld om voedsel te importeren.
- Transporteerbaarheid: door de reistijd, reiskosten en de hoeveelheid moeite die het
kost om voedsel te verplaatsen kunnen er problemen ontstaan met de versheid.
- Tussenliggende mogelijkheden: als de koper die dichterbij woont ook minimaal
dezelfde prijs kan betalen, zal de verder weg wonende koper geen rijst krijgen
Wereldhandel
Veel voedsel wordt niet getransporteerd naar waar dit het meeste nodig is. Dit komt voor
een groot deel door hoe de rijke, ontwikkelde landen de wereldhandel aansturen met hun
handelspolitiek, een Ethiopische graanboer kan zijn graan veel minder goedkoop aanbieden
als boeren in rijke ontwikkelde landen, dit heeft verschillende redenen:
- Boeren in de VS en de EU krijgen landbouwsubsidies: geld van de overheid om ze te
helpen bij de investeringen die nodig zijn op het boerenbedrijf.
- Boeren in de VS en de EU worden beschermd door hoge standaarden te stellen aan
een product en tariefmuren, boeren buiten deze gebieden betalen extra
invoerbelastingen. In de EU is er steeds meer vrijhandel en word het overgelaten aan
de wetten van vraag en aanbod.
- Boeren uit de EU helpen de mensen in conflictgebieden door hun graanoverschotten
te leveren, dit is dumping. Dit graan wordt gebruikt voor voedsel maar maakt ook de
markt van het eigen land veel moeilijker.
Duurzaamheid
De toegenomen welvaart leidt tot een grotere voedselafdruk: het aantal hectare dat nodig is
om voedsel te verbouwen per inwoner of land. Om genoeg voedsel te maken werken
mensen soms met genetisch gemanipuleerd voedsel. Hierbij pas je het DNA aan.
, 1.2 Gebiedskenmerken
Volgens experts heeft het groene en regenrijke Ethiopië de meeste mogelijkheden voor
landbouw van heel Noordoost-Afrika. Toch is ongeveer een vijfde van de Ethiopiërs
ondervoed, dit is groene honger. Ethiopië is een landlocked country, de meeste
landbouwproducten hebben er dan al een lange reis per goederentrein of vrachtwagen op
zitten. Alleen voor gewassen die niet zo lang houdbaar zijn, geld dit niet deze gaan namelijk
per vliegtuig naar het buitenland. In Addis Abeba rijdt de eerst lightrail van Afrika, maar
buiten de Ethiopische hoofdstad is de infrastructuur slecht, veel gebieden zijn nog niet
aangesloten op het hoofdwegen- en spoornetwerk.
Natuurlijke Omgeving
Rondom het Ethiopische Hoogland is het droger, hier vind je savannes en steppes. De Oost-
Afrikaanse slenk snijdt het Ethiopische Hoogland doormidden. De grote, hooggelegen delen
van Ethiopië hebben een relatief koel klimaat. In Ethiopië geld: hoe lager het landschap, hoe
hoger de temperatuur. Waar de temperatuur het hele jaar gelijk blijft, geld dat niet voor
neerslag. De schommelingen, het neerslagregiem, is groot. In Ethiopië heet de kleine
regentijd van februari tot mei de Belg, de grote regentijd van juni tot september de kiremt
en de droge tijd de bega. Voor de boer is het belangrijk dat het na de natte maanden droog
is. Blijft de regens van de kiremt, dan komt de Ethiopische voedselvoorziening in gevaar.
Zelfvoorzienende landbouw
De meeste Ethiopische boeren zijn zelfvoorzienend, dit heeft te maken met de infrastructuur
en met de culturele traditie die de grondbezit verhoudingen in Ethiopië bepaalt. De boeren
verbouwen meestal mais of een graansoort met wat groente of fruit en houden daarnaast
wat vee. Als ze te veel hebben verkopen ze dit aan rondreizende handelaren. Doordat het
land na het overlijden van de ouders onder de kinderen wordt verdeeld is de gemiddelde
bedrijfsgrootte afgenomen, de productiviteit per hectare is wel flink gestegen.
Commerciële landbouw
Op de grootschalige landbouwbedrijven in de buurt van Addis Abeba gaat het er heel anders
aan toe. Hier vind je veel commerciële landbouw met gewassen die bestemd zijn voor de
export, zoals koffie, oliehoudende zaden, groenten, qat en bloemen.
Klimaatverandering
Een in de paarjaar komt in Ethiopië een voedselcrisis als gevolg van droogte en conflicten, er
heerst dan een hongersnood. De kans is groot dat dit door klimaatverandering in de
toekomst vaker zal gebeuren. Al jaren begint de kiremt later als gevolg van
klimaatverandering en houd hij eerder op. De regen is dan zo hard dat alle zaden
wegspoelen, ook de vruchtbare grond spoelt de helling af. Het gevolg is bodemdegradatie:
de kwaliteit van de bodem neemt af, waardoor de bodem minder geschikt is voor de
landbouw. Ook de gemiddelde temperatuur is gestegen, dit heeft tot gevolg dat de regentijd
in het noorden helemaal uitblijft. Door de gestegen temperatuur verdampt de regen die zou
vallen. Door de droogte waait het bovenste, vruchtbare laagje van de bodem weg en vind
bodemdegradatie plaats.
1.1 Soorten honger
Voedsel is basisbehoefte nummer 1. Voedselzekerheid houdt in dat ieder mens in staat moet
zijn om genoeg voedsel van voldoende kwaliteit te eten. Toch is er nog veel honger op de
wereld, er zijn 2 soorten honger.
- Kwantitatieve honger: de hoeveelheid voedsel is te weinig
- Kwalitatieve honger: het voedsel is ongezond en te eenzijdig
Honger heeft veel gevolgen, zo kunnen kinderen aan groei- en ontwikkelingsstoornissen
lijden, onvoldoende energie, ziektes en de kans op conflicten. In onze supermarkt vind je
producten van over de hele wereld, dit is een gevolg van globalisering. Aan de
handelsstromen van voedselgewassen is het proces van globalisering goed te zien, de boeren
die dit verbouwen doen dit om zoveel mogelijk winst te maken, dit is commerciële
landbouw. Vaak gaan de gewassen van deze boeren naar het buitenland, ze verbouwen hun
handelsgewassen en doen aan exportlandbouw. Hier is er dus sprake van geglobaliseerde
landbouw.
Theorie van Ullman
Volgens de theorie van Ullman vindt voedseltransport alleen plaats bij drie voorwaarden:
- Complementariteit: handel dat vraag en aanbod van meerdere landen op elkaar
worden afgestemd. Dit gebeurt echter niet altijd. Voedsel dat geïmporteerd wordt,
moet ook betaald worden. Juist in landen met voedseltekorten ontbreek vaak het
geld om voedsel te importeren.
- Transporteerbaarheid: door de reistijd, reiskosten en de hoeveelheid moeite die het
kost om voedsel te verplaatsen kunnen er problemen ontstaan met de versheid.
- Tussenliggende mogelijkheden: als de koper die dichterbij woont ook minimaal
dezelfde prijs kan betalen, zal de verder weg wonende koper geen rijst krijgen
Wereldhandel
Veel voedsel wordt niet getransporteerd naar waar dit het meeste nodig is. Dit komt voor
een groot deel door hoe de rijke, ontwikkelde landen de wereldhandel aansturen met hun
handelspolitiek, een Ethiopische graanboer kan zijn graan veel minder goedkoop aanbieden
als boeren in rijke ontwikkelde landen, dit heeft verschillende redenen:
- Boeren in de VS en de EU krijgen landbouwsubsidies: geld van de overheid om ze te
helpen bij de investeringen die nodig zijn op het boerenbedrijf.
- Boeren in de VS en de EU worden beschermd door hoge standaarden te stellen aan
een product en tariefmuren, boeren buiten deze gebieden betalen extra
invoerbelastingen. In de EU is er steeds meer vrijhandel en word het overgelaten aan
de wetten van vraag en aanbod.
- Boeren uit de EU helpen de mensen in conflictgebieden door hun graanoverschotten
te leveren, dit is dumping. Dit graan wordt gebruikt voor voedsel maar maakt ook de
markt van het eigen land veel moeilijker.
Duurzaamheid
De toegenomen welvaart leidt tot een grotere voedselafdruk: het aantal hectare dat nodig is
om voedsel te verbouwen per inwoner of land. Om genoeg voedsel te maken werken
mensen soms met genetisch gemanipuleerd voedsel. Hierbij pas je het DNA aan.
, 1.2 Gebiedskenmerken
Volgens experts heeft het groene en regenrijke Ethiopië de meeste mogelijkheden voor
landbouw van heel Noordoost-Afrika. Toch is ongeveer een vijfde van de Ethiopiërs
ondervoed, dit is groene honger. Ethiopië is een landlocked country, de meeste
landbouwproducten hebben er dan al een lange reis per goederentrein of vrachtwagen op
zitten. Alleen voor gewassen die niet zo lang houdbaar zijn, geld dit niet deze gaan namelijk
per vliegtuig naar het buitenland. In Addis Abeba rijdt de eerst lightrail van Afrika, maar
buiten de Ethiopische hoofdstad is de infrastructuur slecht, veel gebieden zijn nog niet
aangesloten op het hoofdwegen- en spoornetwerk.
Natuurlijke Omgeving
Rondom het Ethiopische Hoogland is het droger, hier vind je savannes en steppes. De Oost-
Afrikaanse slenk snijdt het Ethiopische Hoogland doormidden. De grote, hooggelegen delen
van Ethiopië hebben een relatief koel klimaat. In Ethiopië geld: hoe lager het landschap, hoe
hoger de temperatuur. Waar de temperatuur het hele jaar gelijk blijft, geld dat niet voor
neerslag. De schommelingen, het neerslagregiem, is groot. In Ethiopië heet de kleine
regentijd van februari tot mei de Belg, de grote regentijd van juni tot september de kiremt
en de droge tijd de bega. Voor de boer is het belangrijk dat het na de natte maanden droog
is. Blijft de regens van de kiremt, dan komt de Ethiopische voedselvoorziening in gevaar.
Zelfvoorzienende landbouw
De meeste Ethiopische boeren zijn zelfvoorzienend, dit heeft te maken met de infrastructuur
en met de culturele traditie die de grondbezit verhoudingen in Ethiopië bepaalt. De boeren
verbouwen meestal mais of een graansoort met wat groente of fruit en houden daarnaast
wat vee. Als ze te veel hebben verkopen ze dit aan rondreizende handelaren. Doordat het
land na het overlijden van de ouders onder de kinderen wordt verdeeld is de gemiddelde
bedrijfsgrootte afgenomen, de productiviteit per hectare is wel flink gestegen.
Commerciële landbouw
Op de grootschalige landbouwbedrijven in de buurt van Addis Abeba gaat het er heel anders
aan toe. Hier vind je veel commerciële landbouw met gewassen die bestemd zijn voor de
export, zoals koffie, oliehoudende zaden, groenten, qat en bloemen.
Klimaatverandering
Een in de paarjaar komt in Ethiopië een voedselcrisis als gevolg van droogte en conflicten, er
heerst dan een hongersnood. De kans is groot dat dit door klimaatverandering in de
toekomst vaker zal gebeuren. Al jaren begint de kiremt later als gevolg van
klimaatverandering en houd hij eerder op. De regen is dan zo hard dat alle zaden
wegspoelen, ook de vruchtbare grond spoelt de helling af. Het gevolg is bodemdegradatie:
de kwaliteit van de bodem neemt af, waardoor de bodem minder geschikt is voor de
landbouw. Ook de gemiddelde temperatuur is gestegen, dit heeft tot gevolg dat de regentijd
in het noorden helemaal uitblijft. Door de gestegen temperatuur verdampt de regen die zou
vallen. Door de droogte waait het bovenste, vruchtbare laagje van de bodem weg en vind
bodemdegradatie plaats.
