Argumenten van Mooij voor Tirza door Arnon Grunberg
Emotivistisch
De gevoelens die roman bij mij naar boven haalt zijn erg tegenstrijdig en vaag. Aan de ene
kant heb ik te doen met Jorgen Hofmeester. Maar aan de andere kant mag hij van mij
gevoerd worden aan de krokodillen want zijn acties zijn onacceptabel. Sex hebben met een
minderjarige klasgenoot van je dochter, die waarschijnlijk nog onder invloed was ook, dat
valt onder pedofilie en verkrachting. Daarnaast vermoordt hij zijn dochter en het vriendje van
zijn dochter. Dat bij elkaar opgeteld moet minstens levenslang zijn. De moorden gaven me
ook een raar en verward gevoel, want het was onverwachts en het kwam uit het niets. Ik
keek juist uit naar het moment dat Hofmeester Tirza en Choukri zou vinden. Ik was erg
benieuwd hoe die interactie zou verlopen.
Structureel
Tirza bevat 320 bladzijden. Het boek is verdeeld in 3 delen: De huur, Het offer en De
woestijn. Er is geen sprake van een chronologische volgorde, hoewel er wel chronologische
ontwikkelingen plaatsvinden in de gedachtegang van Jörgen. De meeste hoofdstukken
beginnen wel in het heden en daarna komt er een flashback waarin Jörgen terugdenkt aan
het verleden. Je leest door de ogen van Jörgen Hofmeester, de personale verteller. In het
begin van het boek is dit redelijk waarheidsgetrouw maar na de moord word je als lezer op
een verkeerd spoor gezet. Jörgen doet namelijk net alsof Tirza zoek is in Namibië, terwijl hij
weet dat ze onder de grond ligt. Er wordt veel gebruik gemaakt van flashbacks. Jörgen denkt
veel aan vroeger, hoe dingen gingen met Tirza, met zijn echtgenote of met Ibi. Als lezer heb
ik aangenomen dat alle flashbacks waar zijn, eveneens als dat hij echt naar Namibië is
geweest. Het enige wat dan niet zou kloppen is hoe het is gegaan in het huisje in de
Betuwe.
Realistisch
Over het algemeen is dit boek wel realistisch alleen soms is het juist het compleet
tegenovergestelde, vooral op het einde. De situaties waarin Jörgen Hofmeester zich in
bevindt en hoe hij omgaat met deze situaties zijn realistisch. Er zijn velen die zelfs hetzelfde
zouden handelen als Hofmeester, op het hebben van sex met een minderjarige klasgenoot
van Tirza na. Hofmeester voelt zich eenzaam en zoekt afleiding in bijvoorbeeld vrouwen.
Wanneer hij binnenloopt op zijn dochter die ’bezig is’ met een oudere student wordt hij
woedend. Een doodgewone reactie en een die zeer begrijpelijk is. Hij heeft vooroordelen
over Choukri omdat hij op een terrorist lijkt en Hofmeester ziet hem ook zo. Wat, hoe triest
het ook klinkt, erg normaal is in de hedendaagse maatschappij. Verder heeft hij ook, als
eerste beeld, een hele realistische reactie. Hij is boos, razend zelfs. Alleen later in het
verhaal komen we erachter dat dat gedeelte van het verhaal helemaal niet klopte en dat
Hofmeester’s reactie veel ernstiger was. Het blijkt dus dat hij Choukri en zijn dochter Tirza
beiden heeft vermoord. We gaan er natuurlijk van uit dat de moord op zijn eigen dochter
Tirza een ongeluk was geweest, maar alsnog. Zo een reactie is zeer onrealistisch. Hoe erg
de reden dan ook mag zijn ik zie op geen enkele manier hoe een vader zijn dochter uit
woede zo hard zo slaan dat het eindigt in haar dood. Het einde, de plottwist, is dus
onrealistisch maar verder is het verhaal op realistische wijze geschreven.
Emotivistisch
De gevoelens die roman bij mij naar boven haalt zijn erg tegenstrijdig en vaag. Aan de ene
kant heb ik te doen met Jorgen Hofmeester. Maar aan de andere kant mag hij van mij
gevoerd worden aan de krokodillen want zijn acties zijn onacceptabel. Sex hebben met een
minderjarige klasgenoot van je dochter, die waarschijnlijk nog onder invloed was ook, dat
valt onder pedofilie en verkrachting. Daarnaast vermoordt hij zijn dochter en het vriendje van
zijn dochter. Dat bij elkaar opgeteld moet minstens levenslang zijn. De moorden gaven me
ook een raar en verward gevoel, want het was onverwachts en het kwam uit het niets. Ik
keek juist uit naar het moment dat Hofmeester Tirza en Choukri zou vinden. Ik was erg
benieuwd hoe die interactie zou verlopen.
Structureel
Tirza bevat 320 bladzijden. Het boek is verdeeld in 3 delen: De huur, Het offer en De
woestijn. Er is geen sprake van een chronologische volgorde, hoewel er wel chronologische
ontwikkelingen plaatsvinden in de gedachtegang van Jörgen. De meeste hoofdstukken
beginnen wel in het heden en daarna komt er een flashback waarin Jörgen terugdenkt aan
het verleden. Je leest door de ogen van Jörgen Hofmeester, de personale verteller. In het
begin van het boek is dit redelijk waarheidsgetrouw maar na de moord word je als lezer op
een verkeerd spoor gezet. Jörgen doet namelijk net alsof Tirza zoek is in Namibië, terwijl hij
weet dat ze onder de grond ligt. Er wordt veel gebruik gemaakt van flashbacks. Jörgen denkt
veel aan vroeger, hoe dingen gingen met Tirza, met zijn echtgenote of met Ibi. Als lezer heb
ik aangenomen dat alle flashbacks waar zijn, eveneens als dat hij echt naar Namibië is
geweest. Het enige wat dan niet zou kloppen is hoe het is gegaan in het huisje in de
Betuwe.
Realistisch
Over het algemeen is dit boek wel realistisch alleen soms is het juist het compleet
tegenovergestelde, vooral op het einde. De situaties waarin Jörgen Hofmeester zich in
bevindt en hoe hij omgaat met deze situaties zijn realistisch. Er zijn velen die zelfs hetzelfde
zouden handelen als Hofmeester, op het hebben van sex met een minderjarige klasgenoot
van Tirza na. Hofmeester voelt zich eenzaam en zoekt afleiding in bijvoorbeeld vrouwen.
Wanneer hij binnenloopt op zijn dochter die ’bezig is’ met een oudere student wordt hij
woedend. Een doodgewone reactie en een die zeer begrijpelijk is. Hij heeft vooroordelen
over Choukri omdat hij op een terrorist lijkt en Hofmeester ziet hem ook zo. Wat, hoe triest
het ook klinkt, erg normaal is in de hedendaagse maatschappij. Verder heeft hij ook, als
eerste beeld, een hele realistische reactie. Hij is boos, razend zelfs. Alleen later in het
verhaal komen we erachter dat dat gedeelte van het verhaal helemaal niet klopte en dat
Hofmeester’s reactie veel ernstiger was. Het blijkt dus dat hij Choukri en zijn dochter Tirza
beiden heeft vermoord. We gaan er natuurlijk van uit dat de moord op zijn eigen dochter
Tirza een ongeluk was geweest, maar alsnog. Zo een reactie is zeer onrealistisch. Hoe erg
de reden dan ook mag zijn ik zie op geen enkele manier hoe een vader zijn dochter uit
woede zo hard zo slaan dat het eindigt in haar dood. Het einde, de plottwist, is dus
onrealistisch maar verder is het verhaal op realistische wijze geschreven.
