Probleem 2 orthopedagogisch handelen
Leerdoelen:
Wat is de klinische cyclus?
- Regulatieve, diagnostische en behandelingscyclus
- HTM en evidence based-practice
Welke visie heeft een orthopedagoog op ontstaan van problemen bij een kind?
- Modellen
Wat is de klinische cyclus?
Klinische cyclus: bevat de hoofdactiviteiten in de orthopedagogische hulpverlening groeperen in 2
(wederkerige!) cyclische activiteit:
1) Diagnostische cyclus:
2) Interventie of behandelingscyclus.
Diagnostische cyclus gaat formeel aan interventie vooraf, maar mogelijk om dit af te sluiten zonder
dat verder ingrijpen wenselijk of haalbaar is.
Als erna wél interventie plaatsvindt, gaat het weliswaar om twee onderscheiden cyclische
processen, maar staan ze niet los van elkaar vullen elkaar aan
Leidt tot een voorkeur voor een interventie dat het beste past bij een probleem adviesgesprek
voor haalbaarheid ervan nieuwe cyclus (interv. of beh. cyclus).
Verzamelen diagnostische info stopt dan niet reacties op behandeling roept nieuwe vragen op.
Elk van beide cycli geldt als een controle op de andere: alleen als de diagnose juist is, kan
beoordeeld worden of de daarbij passende interventie effectief is. Maar alleen als de interventie
correct is uitgevoerd, kan blijken of de gestelde diagnose juist was.
Dwingt professional tot bewust reflectie over onderlinge relaties, en vergroot diens eigen
handelingsrepertoire.
Sluit aan bij empirische en regulatieve cyclus.
“Advies” scharnier tussen cycli.
Doel klinische cyclus: professional kader bieden, kansen op fouten reduceren en kwaliteit van
hulpverlening waarborgen.
Ordenend principe: gericht op tegengaan van fouten reflecteren in termen van voorwaarden
waaraan een stap dient te voldoen vervolgens resultaat van reflectie in praktische uitvoering
weer volgende reflectie
Voorwaarden aan de stappen in de klinische cyclus
Gevoelig voor het maken van fouten (niet zo belangrijk):
Te snel uitgaan van een beperkt aantal eerste veronderstellingen.
Het reduceren van de gegevens tot een enkelvoudig probleem met een vaststaande oplossing
Hoger inschatten van kans op het optreden van een verschijnsel naarmate daarmee meer recente
ervaringen zijn opgedaan.
De neiging om vooral naar bevestiging van een vermoeden te zoeken.
Niet letten op informatie die daarmee in strijd is.
belangrijk middel op alles tegen te gaan: richtlijnen, protocollen/scenario’s waarvan de
verschillende stappen aan voorwaarden dienen te voldoen.
Belangrijke voorwaarden (niet zo belangrijk):
Het eerbiedigen van algemeen aanvaarde juridische (wettelijke) en ethische uitgangspunt
En het vermijden van contraproductieve verschillen in visie tussen cliënt en hulpverlener.
Bij meer specifieke voorwaarden valt te denken aan:
Leerdoelen:
Wat is de klinische cyclus?
- Regulatieve, diagnostische en behandelingscyclus
- HTM en evidence based-practice
Welke visie heeft een orthopedagoog op ontstaan van problemen bij een kind?
- Modellen
Wat is de klinische cyclus?
Klinische cyclus: bevat de hoofdactiviteiten in de orthopedagogische hulpverlening groeperen in 2
(wederkerige!) cyclische activiteit:
1) Diagnostische cyclus:
2) Interventie of behandelingscyclus.
Diagnostische cyclus gaat formeel aan interventie vooraf, maar mogelijk om dit af te sluiten zonder
dat verder ingrijpen wenselijk of haalbaar is.
Als erna wél interventie plaatsvindt, gaat het weliswaar om twee onderscheiden cyclische
processen, maar staan ze niet los van elkaar vullen elkaar aan
Leidt tot een voorkeur voor een interventie dat het beste past bij een probleem adviesgesprek
voor haalbaarheid ervan nieuwe cyclus (interv. of beh. cyclus).
Verzamelen diagnostische info stopt dan niet reacties op behandeling roept nieuwe vragen op.
Elk van beide cycli geldt als een controle op de andere: alleen als de diagnose juist is, kan
beoordeeld worden of de daarbij passende interventie effectief is. Maar alleen als de interventie
correct is uitgevoerd, kan blijken of de gestelde diagnose juist was.
Dwingt professional tot bewust reflectie over onderlinge relaties, en vergroot diens eigen
handelingsrepertoire.
Sluit aan bij empirische en regulatieve cyclus.
“Advies” scharnier tussen cycli.
Doel klinische cyclus: professional kader bieden, kansen op fouten reduceren en kwaliteit van
hulpverlening waarborgen.
Ordenend principe: gericht op tegengaan van fouten reflecteren in termen van voorwaarden
waaraan een stap dient te voldoen vervolgens resultaat van reflectie in praktische uitvoering
weer volgende reflectie
Voorwaarden aan de stappen in de klinische cyclus
Gevoelig voor het maken van fouten (niet zo belangrijk):
Te snel uitgaan van een beperkt aantal eerste veronderstellingen.
Het reduceren van de gegevens tot een enkelvoudig probleem met een vaststaande oplossing
Hoger inschatten van kans op het optreden van een verschijnsel naarmate daarmee meer recente
ervaringen zijn opgedaan.
De neiging om vooral naar bevestiging van een vermoeden te zoeken.
Niet letten op informatie die daarmee in strijd is.
belangrijk middel op alles tegen te gaan: richtlijnen, protocollen/scenario’s waarvan de
verschillende stappen aan voorwaarden dienen te voldoen.
Belangrijke voorwaarden (niet zo belangrijk):
Het eerbiedigen van algemeen aanvaarde juridische (wettelijke) en ethische uitgangspunt
En het vermijden van contraproductieve verschillen in visie tussen cliënt en hulpverlener.
Bij meer specifieke voorwaarden valt te denken aan:
