Ethiek en wetenschapsfilosofie
HC1: deel 1 Griekse filosofen
Filosofie: liefde voor wijsheid
Wetenschap: -systematisch verkregen, geordende en verifieerbare menselijke kennis
-het proces van kennis verwerving
-de gemeenschap waarin deze kennis wordt vergaard
Wetenschapsfilosofie:
-onderzoek naar de grondslagen van de wetenschap
-het nadenken over de wetmatigheden waarvan wordt uitgegaan in een tak van wetenschap
Griekse filosofen
-Thales van Milete (624-545 BC)
Natuurfilosoof: Voor alle natuurverschijnselen moet een verklaring zijn (ipv Goden)
-Socrates (470-399 BC)
-De wereld van de zintuigen biedt ons geen zekerheid, je kan niet vertrouwen op
waarnemingen.
-Plato (428-348 BC)
-Student van Socrates
-Ideeënwereld: je wordt geboren met alle kennis over de wereld, we zijn die vergeten, alles
wat we moeten doen is het herinneren.
-De ideeënwereld gaat om concepten zoals liefde, vriendschap, eerlijkheid etc.
-Aristoteles (384-322 BC)
-Student van Plato
-Waarnemen staan centraal: tegenovergesteld van Plato en Socrates
-De ideeënwereld bestaat niet, concrete feiten leiden tot een algemeen beeld van de
waarheid.
Deductie: redeneren van het algemene naar het specifieke, we vinden niet iets nieuws, we hebben
alle kennis al (Socrates en Plato)
Bv: Alle mensen zijn sterfelijk:
Socrates is een mens, dus Socrates is sterfelijk.
-Als er een deductieve redenering gedaan wordt is de conclusie niet logisch sterker dan het
geheel van de premissen die aan de conclusie ten grondslag ligt
-Geldige redenering zijn deductief: de conclusie ligt opgesloten in de premissen
-deductieve redeneringen geven geldige conclusies
Inductie: redeneren van het specifiek naar het algemeen (Aristoteles)
Bv: Aristoteles is een mens en sterfelijk
Plato is een mens en sterfelijk
Socrates is een mens en sterfelijk
Dus alle mensen zijn sterfelijk (weet je nooit helemaal zeker)
Het toevoegen van nieuwe premissen verandert niks aan de geldigheid van een deductieve
conclusie, dit is niet het geval bij inductieve redeneringen.
Inductieve redeneren zijn deugdelijk
Inductieve redeneringen:
-zijn er genoeg experimenten uitgevoerd om de conclusie te ondersteunen
-zijn er tegenvoorbeelden
, Rationalisme: de rede staat centraal, door goed na te denken komt men tot inzicht (Socrates en
Plato)
Empirisme: de waarneming staat centraal (Aristoteles)
Middeleeuwse filosofen
Islamitische filosoof Ibn al-Haytham (965-1040)
HC1: deel 2 Wetenschappelijke revolutie
Begin van de wetenschappelijk revolutie
Nicolaus Copernicus (1473-1543)
-Nicolaus Copernicus boek over de omwentelingen van de hemellichamen
-hij presenteerde een model gebaseerd op observatie en logische
mathematica over de beweging van hemellichamen, lijnrecht
tegenover de geschriften van de kerk was.
-De aarde en de mens zijn niet langer het middelpunt van de
schepping, de aarde draait namelijk om de zon
-het wereldbeeld werd bepaald door empirie, ratio en niet
dogma’s.
-zijn werk werd gelezen door wetenschappers maar niet de kerk.
-start van de moderne wetenschap
-fundamentele transformatie zichtbaar in:
-wetenschappelijke gedachtegoed
-de instituten die het wetenschappelijk onderzoek ondersteunen
-het algemene wereldbeeld
Dogma: een leerstelling die door een religie als onbetwistbaar wordt beschouwd.
Wetenschappelijke revolutie 1543
We weten nog niet alles, we zijn nieuwsgierig
-ontdekkingsreizen begonnen
-uitvindingen werden gedaan (bv; microscoop)
Staat lijnrecht tegenover de kerk: we weten alles wat we hoeven te weten, alles
staat in de bijbel.
-Galileo Galilei (1564-1642)
-publiceerde zijn waarnemingen met een telescoop van de maan, de
sterrenhemel, de Melkweg en de manen van Jupiter.
-bewijst theorie van Nicolaus Copernicus
-Rooms Catholieke kerk was niet blij met hem
HC1: deel 1 Griekse filosofen
Filosofie: liefde voor wijsheid
Wetenschap: -systematisch verkregen, geordende en verifieerbare menselijke kennis
-het proces van kennis verwerving
-de gemeenschap waarin deze kennis wordt vergaard
Wetenschapsfilosofie:
-onderzoek naar de grondslagen van de wetenschap
-het nadenken over de wetmatigheden waarvan wordt uitgegaan in een tak van wetenschap
Griekse filosofen
-Thales van Milete (624-545 BC)
Natuurfilosoof: Voor alle natuurverschijnselen moet een verklaring zijn (ipv Goden)
-Socrates (470-399 BC)
-De wereld van de zintuigen biedt ons geen zekerheid, je kan niet vertrouwen op
waarnemingen.
-Plato (428-348 BC)
-Student van Socrates
-Ideeënwereld: je wordt geboren met alle kennis over de wereld, we zijn die vergeten, alles
wat we moeten doen is het herinneren.
-De ideeënwereld gaat om concepten zoals liefde, vriendschap, eerlijkheid etc.
-Aristoteles (384-322 BC)
-Student van Plato
-Waarnemen staan centraal: tegenovergesteld van Plato en Socrates
-De ideeënwereld bestaat niet, concrete feiten leiden tot een algemeen beeld van de
waarheid.
Deductie: redeneren van het algemene naar het specifieke, we vinden niet iets nieuws, we hebben
alle kennis al (Socrates en Plato)
Bv: Alle mensen zijn sterfelijk:
Socrates is een mens, dus Socrates is sterfelijk.
-Als er een deductieve redenering gedaan wordt is de conclusie niet logisch sterker dan het
geheel van de premissen die aan de conclusie ten grondslag ligt
-Geldige redenering zijn deductief: de conclusie ligt opgesloten in de premissen
-deductieve redeneringen geven geldige conclusies
Inductie: redeneren van het specifiek naar het algemeen (Aristoteles)
Bv: Aristoteles is een mens en sterfelijk
Plato is een mens en sterfelijk
Socrates is een mens en sterfelijk
Dus alle mensen zijn sterfelijk (weet je nooit helemaal zeker)
Het toevoegen van nieuwe premissen verandert niks aan de geldigheid van een deductieve
conclusie, dit is niet het geval bij inductieve redeneringen.
Inductieve redeneren zijn deugdelijk
Inductieve redeneringen:
-zijn er genoeg experimenten uitgevoerd om de conclusie te ondersteunen
-zijn er tegenvoorbeelden
, Rationalisme: de rede staat centraal, door goed na te denken komt men tot inzicht (Socrates en
Plato)
Empirisme: de waarneming staat centraal (Aristoteles)
Middeleeuwse filosofen
Islamitische filosoof Ibn al-Haytham (965-1040)
HC1: deel 2 Wetenschappelijke revolutie
Begin van de wetenschappelijk revolutie
Nicolaus Copernicus (1473-1543)
-Nicolaus Copernicus boek over de omwentelingen van de hemellichamen
-hij presenteerde een model gebaseerd op observatie en logische
mathematica over de beweging van hemellichamen, lijnrecht
tegenover de geschriften van de kerk was.
-De aarde en de mens zijn niet langer het middelpunt van de
schepping, de aarde draait namelijk om de zon
-het wereldbeeld werd bepaald door empirie, ratio en niet
dogma’s.
-zijn werk werd gelezen door wetenschappers maar niet de kerk.
-start van de moderne wetenschap
-fundamentele transformatie zichtbaar in:
-wetenschappelijke gedachtegoed
-de instituten die het wetenschappelijk onderzoek ondersteunen
-het algemene wereldbeeld
Dogma: een leerstelling die door een religie als onbetwistbaar wordt beschouwd.
Wetenschappelijke revolutie 1543
We weten nog niet alles, we zijn nieuwsgierig
-ontdekkingsreizen begonnen
-uitvindingen werden gedaan (bv; microscoop)
Staat lijnrecht tegenover de kerk: we weten alles wat we hoeven te weten, alles
staat in de bijbel.
-Galileo Galilei (1564-1642)
-publiceerde zijn waarnemingen met een telescoop van de maan, de
sterrenhemel, de Melkweg en de manen van Jupiter.
-bewijst theorie van Nicolaus Copernicus
-Rooms Catholieke kerk was niet blij met hem
