Agenda setting
Lippman (1922)
Stelt als één van de eerste het verschil tussen feiten en commentaren aan de kaak. ‘Facts are sacred,
comments are free’. De wereld die we zien is: ‘out of reach, out of sight and out of mind’ of
unobtrusive. We zijn afhankelijk van de media voor het verkrijgen van een beeld over de wereld. We
maken bovendien gebruik van stereotypen om de wereld begrijpelijk te houden en onszelf niet te
vermoeien. Dus de ideale scheiding tussen feiten en commentaar bestaat niet, de media geeft altijd
lading aan feiten mee.
McCombs et al. (1972)
Richten zich op het bekijken of er sprake is van agenda setting function (algemeen) of selective
perception (specifiek). Aan de hand van een survey en contentanalyse werd een vergelijking gemaakt
van de hoeveelheid aandacht van de media voor een onderwerp en hoe belangrijk respondenten dat
onderwerp vonden. Het bleek dat de meeste mensen gelijk dachten over wat wel belangrijk was en
wat niet: agenda setting function
Er was echter ook kritiek op de studie. De factor tijd was onvoldoende meegenomen, waardoor het
ook kon zijn dat het publiek bepaalt waar de media over schrijft (andersom dus). In 1977 daarom
vervolgonderzoek over vijf maanden. Kruiscorrelaties lieten zien dat het die kant op niet werkt: de
media bepaalt wat wij belangrijk vinden, niet andersom.
Walgrave & van Aelst (2006)
Dit review artikel richt zich op het bekijken van de relatie tussen de media en de politiek. Er zijn drie
belangrijke conclusies die W&A trokken:
Media Input: Political context: Political adoption:
Eigenschappen media Eigenschappen politici Soort reactie
Issue type: Time period: Geen reactie: gevaarlijk
Obtrusive vs. unobtrusive Election vs non election
Media outlet: Institutional rules: Snel en symbolisch:
TV vs. Print Mate waarin een snelle reactie gemakkelijk maar gevaar
mogelijk is: begroting vertrouwen
Coverage type: Internal functioning: Langzaam substantieel:
Negative vs. positive Mate van controle door partij vaak de beste
Political configuration: Snel substantieel:
Coalitie vs. oppositie vaak niet mogelijk
Personal traits: Langzaam symbolisch:
Persoonlijke eigenschappen slaat nergens op
politicus
Dit model is te lezen van links naar rechts. Dus: de manier waarop de media bericht en de politieke
context die er heerst bepalen het soort reactie dat verwacht kan worden.
Lippman (1922)
Stelt als één van de eerste het verschil tussen feiten en commentaren aan de kaak. ‘Facts are sacred,
comments are free’. De wereld die we zien is: ‘out of reach, out of sight and out of mind’ of
unobtrusive. We zijn afhankelijk van de media voor het verkrijgen van een beeld over de wereld. We
maken bovendien gebruik van stereotypen om de wereld begrijpelijk te houden en onszelf niet te
vermoeien. Dus de ideale scheiding tussen feiten en commentaar bestaat niet, de media geeft altijd
lading aan feiten mee.
McCombs et al. (1972)
Richten zich op het bekijken of er sprake is van agenda setting function (algemeen) of selective
perception (specifiek). Aan de hand van een survey en contentanalyse werd een vergelijking gemaakt
van de hoeveelheid aandacht van de media voor een onderwerp en hoe belangrijk respondenten dat
onderwerp vonden. Het bleek dat de meeste mensen gelijk dachten over wat wel belangrijk was en
wat niet: agenda setting function
Er was echter ook kritiek op de studie. De factor tijd was onvoldoende meegenomen, waardoor het
ook kon zijn dat het publiek bepaalt waar de media over schrijft (andersom dus). In 1977 daarom
vervolgonderzoek over vijf maanden. Kruiscorrelaties lieten zien dat het die kant op niet werkt: de
media bepaalt wat wij belangrijk vinden, niet andersom.
Walgrave & van Aelst (2006)
Dit review artikel richt zich op het bekijken van de relatie tussen de media en de politiek. Er zijn drie
belangrijke conclusies die W&A trokken:
Media Input: Political context: Political adoption:
Eigenschappen media Eigenschappen politici Soort reactie
Issue type: Time period: Geen reactie: gevaarlijk
Obtrusive vs. unobtrusive Election vs non election
Media outlet: Institutional rules: Snel en symbolisch:
TV vs. Print Mate waarin een snelle reactie gemakkelijk maar gevaar
mogelijk is: begroting vertrouwen
Coverage type: Internal functioning: Langzaam substantieel:
Negative vs. positive Mate van controle door partij vaak de beste
Political configuration: Snel substantieel:
Coalitie vs. oppositie vaak niet mogelijk
Personal traits: Langzaam symbolisch:
Persoonlijke eigenschappen slaat nergens op
politicus
Dit model is te lezen van links naar rechts. Dus: de manier waarop de media bericht en de politieke
context die er heerst bepalen het soort reactie dat verwacht kan worden.
