In het begin van het boek is Ida erg in de war, ik dacht eerst dat dit door de ouderdom komt.
Omdat ze hulp nodig heeft bij onder ander het aankleden en douchen. Later in het boek
begin ik eraan te twijfelen omdat ze ook expres haar gehoorapparaat uitzet, als iemand het
bed komt afhalen. En verder in het boek heeft ze steeds minder verwarring, geluiden of
dingen die ze mist.
Waarom start het verhaal nu, 60 jaar later?
Ik denk dat dat komt omdat ze alleen is en nu de rust en ruimte heeft. Ze heeft ook niemand
die haar gedachten onderbreekt en tegen haar aanpraat. Verder denk ik dat de witte voeten
van Louis het trauma van de witte voeten van haar doodgeboren kindje oproepen.
Waar slaat de titel, schemerleven, op?
Het wijst op het gedicht wat als monument is gezet op de nijmeegse begraafplaats. Bij de
opening van dit monument, 10 jaar geleden, was Jaap Robben aanwezig. Verder verteld Ida
zelf letterlijk dat ze haar nieuwe leven boven op dat van haar oude leven heeft geschapen
(blz. 211).
Kent Brigitte Otto echt?
Hier begon ik aan te twijfelen toen Brigitte en Ida elkaar ontmoeten. Brigitte zegt dat Otto
niets liever had gewild dan een nieuwe soort nachtvlinder te ontdekken. Terwijl in de avond
dat Otto en IDa nachtvlinders tellen het hem niet zo uitmaakt, de vlinder bestond toch al
voordat hij de soort had ontdekt.
Is het een passend einde?
Dit is natuurlijk iedereen zijn of haar eigen mening. Mijn mening luid dat ik het een goed
einde vind. Ze heeft eindelijk gevonden waar ze naar zocht, haar dochtertje. Daarnaast vind
ik het mooi dat ze het met haar zoon kan delen en het stukje met hem beleefd. Ook vind ik
het goed dat het boek niet met Otto is geëindigd. Hij heeft uit angst niet voor haar gekozen
en haar in de steek gelaten, ze is hem niets verschuldigd en ook geen tweede bezoekje in
het bejaardentehuis.
Heeft de schrijver, Jaap Robben, een haak met het verhaal?
Nee, hij zegt in een interview dat hij zelf niet zo’n trauma heeft maar dat de onthulling van
het monument hem zo aangreep. Hij deed onderzoek en zo kwam dit boek tot stand.
Wat zijn de plot twists?
Er zijn er 1 omdat er twee verhalen over elkaar lopen. 1 Plottwist is als ze de zwangerschap
aan Otto verteld. Er is een opbouw naar toe en het verhaal gaat in een stroomversnelling op
het moment dat ze het verteld. Het andere plottwist is als ze haar zoon vertelt van haar
miskraam, er is een aanloop naar toe in het heden, ze hebben vaker ruzie en hij denkt dat
ze aftakelt vanwege de ouderdom, dat kan maar ze is gewoon verward omdat de
herinneringen terugkomen. Op het moment dat ze het vertelt voel je als lezer de opluchting.
Aanrader als je moet voorlezen uit het boek: pagina 16 of hoofdstuk 19.
Omdat ze hulp nodig heeft bij onder ander het aankleden en douchen. Later in het boek
begin ik eraan te twijfelen omdat ze ook expres haar gehoorapparaat uitzet, als iemand het
bed komt afhalen. En verder in het boek heeft ze steeds minder verwarring, geluiden of
dingen die ze mist.
Waarom start het verhaal nu, 60 jaar later?
Ik denk dat dat komt omdat ze alleen is en nu de rust en ruimte heeft. Ze heeft ook niemand
die haar gedachten onderbreekt en tegen haar aanpraat. Verder denk ik dat de witte voeten
van Louis het trauma van de witte voeten van haar doodgeboren kindje oproepen.
Waar slaat de titel, schemerleven, op?
Het wijst op het gedicht wat als monument is gezet op de nijmeegse begraafplaats. Bij de
opening van dit monument, 10 jaar geleden, was Jaap Robben aanwezig. Verder verteld Ida
zelf letterlijk dat ze haar nieuwe leven boven op dat van haar oude leven heeft geschapen
(blz. 211).
Kent Brigitte Otto echt?
Hier begon ik aan te twijfelen toen Brigitte en Ida elkaar ontmoeten. Brigitte zegt dat Otto
niets liever had gewild dan een nieuwe soort nachtvlinder te ontdekken. Terwijl in de avond
dat Otto en IDa nachtvlinders tellen het hem niet zo uitmaakt, de vlinder bestond toch al
voordat hij de soort had ontdekt.
Is het een passend einde?
Dit is natuurlijk iedereen zijn of haar eigen mening. Mijn mening luid dat ik het een goed
einde vind. Ze heeft eindelijk gevonden waar ze naar zocht, haar dochtertje. Daarnaast vind
ik het mooi dat ze het met haar zoon kan delen en het stukje met hem beleefd. Ook vind ik
het goed dat het boek niet met Otto is geëindigd. Hij heeft uit angst niet voor haar gekozen
en haar in de steek gelaten, ze is hem niets verschuldigd en ook geen tweede bezoekje in
het bejaardentehuis.
Heeft de schrijver, Jaap Robben, een haak met het verhaal?
Nee, hij zegt in een interview dat hij zelf niet zo’n trauma heeft maar dat de onthulling van
het monument hem zo aangreep. Hij deed onderzoek en zo kwam dit boek tot stand.
Wat zijn de plot twists?
Er zijn er 1 omdat er twee verhalen over elkaar lopen. 1 Plottwist is als ze de zwangerschap
aan Otto verteld. Er is een opbouw naar toe en het verhaal gaat in een stroomversnelling op
het moment dat ze het verteld. Het andere plottwist is als ze haar zoon vertelt van haar
miskraam, er is een aanloop naar toe in het heden, ze hebben vaker ruzie en hij denkt dat
ze aftakelt vanwege de ouderdom, dat kan maar ze is gewoon verward omdat de
herinneringen terugkomen. Op het moment dat ze het vertelt voel je als lezer de opluchting.
Aanrader als je moet voorlezen uit het boek: pagina 16 of hoofdstuk 19.
