1. Psychiatrie
Classificatie
Beoordeling van afwijkende emoties, gedachten en gedrag
Het is belangrijk om afwijkend gedrag te classificeren, omdat:
1. Dit de basis vormt voor de wetenschap, als patronen van afwijkend gedrag niet gedefinieerd zijn dan
kunnen wetenschappers hun onderzoeksresultaten niet bespreken.
2. Op basis van een classificatie wordt een therapie toegepast
3. Het kan behandelaars helpen het verloop (prognose) van de ziekte te voorspellen
4. Het helpt onderzoekers om populaties met gelijksoortige patronen te onderscheiden. Hierdoor kan er
gezocht worden naar gemeenschappelijke factoren, waardoor er eventuele oorzaken aan het licht
komen.
DSM-IV
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4de editie
Om een aandoening op te nemen in de DSM-IV moet er sprake zijn van de volgende verschijnselen:
1. Emotioneel lijden (Depressie of angst)
2. Ernstige belemmeringen in het functioneren (Problemen met werk, gezin, maatschappij)
3. Gedrag dat kan leiden tot persoonlijk leiden (Invaliditeit, zelf- verminking of moord, drugs)
4. De belemmering houdt langere tijd aan en wijkt af
van een normale reactie in een (culturele) context
DSM-IV en modellen van afwijkend gedrag
Het systeem gaat ervan uit dat afwijkend gedrag veroorzaakt wordt door een complexe interactie van
(genetische) aanleg- en omgevingsfactoren. De oorzaken van de meeste stoornissen zijn nog steeds niet
bekend.
Kenmerken van de DSM-IV
De classificatie beschrijft een aandoening. Het is een opsomming van de diagnostische kenmerken en
symptomen van afwijkend gedrag, emoties en gedachten. Het geeft geen verklaring voor het afwijkende
gedrag, omdat de oorzaak vaak onbekend is. Het helpt de behandelaar een diagnose te stellen door het gedrag
van de patiënt te vergelijken met de criteria uit de DSM-IV.
Afwijkende gedragspatronen
Deze zijn geordend op gemeenschappelijke kenmerken. De criteria voor de stoornissen worden bepaald door
experts die per stoornis een zo juist mogelijke systematiek te maken. De behandelaar beoordeeld de patiënt
aan de hand van vijf factoren/assen. De beoordeling levert uiteindelijk een diagnose op met aanvullende
informatie over het functioneren.
Zie tabel op de volgende bladzijde
1
Classificatie
Beoordeling van afwijkende emoties, gedachten en gedrag
Het is belangrijk om afwijkend gedrag te classificeren, omdat:
1. Dit de basis vormt voor de wetenschap, als patronen van afwijkend gedrag niet gedefinieerd zijn dan
kunnen wetenschappers hun onderzoeksresultaten niet bespreken.
2. Op basis van een classificatie wordt een therapie toegepast
3. Het kan behandelaars helpen het verloop (prognose) van de ziekte te voorspellen
4. Het helpt onderzoekers om populaties met gelijksoortige patronen te onderscheiden. Hierdoor kan er
gezocht worden naar gemeenschappelijke factoren, waardoor er eventuele oorzaken aan het licht
komen.
DSM-IV
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4de editie
Om een aandoening op te nemen in de DSM-IV moet er sprake zijn van de volgende verschijnselen:
1. Emotioneel lijden (Depressie of angst)
2. Ernstige belemmeringen in het functioneren (Problemen met werk, gezin, maatschappij)
3. Gedrag dat kan leiden tot persoonlijk leiden (Invaliditeit, zelf- verminking of moord, drugs)
4. De belemmering houdt langere tijd aan en wijkt af
van een normale reactie in een (culturele) context
DSM-IV en modellen van afwijkend gedrag
Het systeem gaat ervan uit dat afwijkend gedrag veroorzaakt wordt door een complexe interactie van
(genetische) aanleg- en omgevingsfactoren. De oorzaken van de meeste stoornissen zijn nog steeds niet
bekend.
Kenmerken van de DSM-IV
De classificatie beschrijft een aandoening. Het is een opsomming van de diagnostische kenmerken en
symptomen van afwijkend gedrag, emoties en gedachten. Het geeft geen verklaring voor het afwijkende
gedrag, omdat de oorzaak vaak onbekend is. Het helpt de behandelaar een diagnose te stellen door het gedrag
van de patiënt te vergelijken met de criteria uit de DSM-IV.
Afwijkende gedragspatronen
Deze zijn geordend op gemeenschappelijke kenmerken. De criteria voor de stoornissen worden bepaald door
experts die per stoornis een zo juist mogelijke systematiek te maken. De behandelaar beoordeeld de patiënt
aan de hand van vijf factoren/assen. De beoordeling levert uiteindelijk een diagnose op met aanvullende
informatie over het functioneren.
Zie tabel op de volgende bladzijde
1
