Liefde drijft ons uiteen
'Ziekte' en 'harde liefde' in ‘Gezinnen Anoniem’
Catarina Frois
Medische Antropologie 20 (1) 2008 (ongeveer een kwart van het hele artikel)
Dit document beschrijft wat de leden van ‘Gezinnen Anoniem’ 'harde liefde' noemen, (een zelf-
hulp vereniging) hun benadering van het probleem dat hen naar de vereniging bracht, volledig te
herformuleren – de ‘verslaving’ aan hun familieleden, evenals hun eigen ziekten, die zij definiëren
als ‘mede afhankelijk’ van dezelfde familieleden.
De meerderheid van de leden van deze organisatie zijn ouders van drugsverslaafden. Ze beschrijven
hun mede-afhankelijkheid op verschillende manieren: wanhoop, fysieke en morele vernedering,
verlies van objectiviteit.
De verslaving hun familieleden veroorzaakt deze staat van mede-afhankelijkheid omdat ze
geobsedeerd door hun familielid zijn geworden. Familieleden voelen zich verantwoordelijk voor de
verslaving en nemen aan dat zij gefaald hebben en worden daardoor mede-afhankelijk voor de
verslaving die hun familielid heeft.
Deze organisatie biedt leden de mogelijkheid om te beseffen dat beide ouders en hun kind een
‘ziekte’ hebben, waardoor hun eigen gedrag logisch is. Het hebben van een ziekte verlicht ook de
leden van het stigma/brandmerk verslaving, en brengt een gevoel van normaliteit terug in het
dagelijks leven, dat meestal chaotisch en geheim is.
Er wordt therapie uitgevoerd binnen de groep, uitsluitend onder mensen met gelijke problemen en
meestal door middel van mondelinge verhalen en het delen van de problemen en moeilijkheden van
eigen ervaringen door de leden ondervonden in hun persoonlijke, familiale, professionele en
economische leven.
Het doel is om de leden hun ziekte mede-afhankelijk en de ziekte ‘harde liefde van hun
familieleden’ te aanvaarden: ‘de banden en toebehoren weg te snijden’; ophouden te proberen om
het gedrag en verslaving van hun familieleden te controleren; om hun eigen welzijn in hun leven
boven alles te plaatsen. Vanuit het perspectief ‘harde liefde’ is dit de enige manier om hun eigen
ziekte van ‘mede-afhankelijkheid’ te beheersen en om het evenwicht in hun leven te herwinnen.
Anonieme gezinnen
‘Gezinnen Anonieme’ is sinds 1980 een vereniging in Portugal. De organisatie werd opgericht in de
Verenigde Staten in de jaren 1950 en volgt een aangepast 12 stappen model van de Anonieme
Alcoholisten. (De AA organisatie is in de jaren 1930 in de VS ontstaan).
De vereniging bestaat uit groepen die een gemeenschappelijk doel en filosofie hebben en toch
onafhankelijk van elkaar zijn. Door verhalen van veelvoorkomende situaties en gevoelens, leren
'Ziekte' en 'harde liefde' in ‘Gezinnen Anoniem’
Catarina Frois
Medische Antropologie 20 (1) 2008 (ongeveer een kwart van het hele artikel)
Dit document beschrijft wat de leden van ‘Gezinnen Anoniem’ 'harde liefde' noemen, (een zelf-
hulp vereniging) hun benadering van het probleem dat hen naar de vereniging bracht, volledig te
herformuleren – de ‘verslaving’ aan hun familieleden, evenals hun eigen ziekten, die zij definiëren
als ‘mede afhankelijk’ van dezelfde familieleden.
De meerderheid van de leden van deze organisatie zijn ouders van drugsverslaafden. Ze beschrijven
hun mede-afhankelijkheid op verschillende manieren: wanhoop, fysieke en morele vernedering,
verlies van objectiviteit.
De verslaving hun familieleden veroorzaakt deze staat van mede-afhankelijkheid omdat ze
geobsedeerd door hun familielid zijn geworden. Familieleden voelen zich verantwoordelijk voor de
verslaving en nemen aan dat zij gefaald hebben en worden daardoor mede-afhankelijk voor de
verslaving die hun familielid heeft.
Deze organisatie biedt leden de mogelijkheid om te beseffen dat beide ouders en hun kind een
‘ziekte’ hebben, waardoor hun eigen gedrag logisch is. Het hebben van een ziekte verlicht ook de
leden van het stigma/brandmerk verslaving, en brengt een gevoel van normaliteit terug in het
dagelijks leven, dat meestal chaotisch en geheim is.
Er wordt therapie uitgevoerd binnen de groep, uitsluitend onder mensen met gelijke problemen en
meestal door middel van mondelinge verhalen en het delen van de problemen en moeilijkheden van
eigen ervaringen door de leden ondervonden in hun persoonlijke, familiale, professionele en
economische leven.
Het doel is om de leden hun ziekte mede-afhankelijk en de ziekte ‘harde liefde van hun
familieleden’ te aanvaarden: ‘de banden en toebehoren weg te snijden’; ophouden te proberen om
het gedrag en verslaving van hun familieleden te controleren; om hun eigen welzijn in hun leven
boven alles te plaatsen. Vanuit het perspectief ‘harde liefde’ is dit de enige manier om hun eigen
ziekte van ‘mede-afhankelijkheid’ te beheersen en om het evenwicht in hun leven te herwinnen.
Anonieme gezinnen
‘Gezinnen Anonieme’ is sinds 1980 een vereniging in Portugal. De organisatie werd opgericht in de
Verenigde Staten in de jaren 1950 en volgt een aangepast 12 stappen model van de Anonieme
Alcoholisten. (De AA organisatie is in de jaren 1930 in de VS ontstaan).
De vereniging bestaat uit groepen die een gemeenschappelijk doel en filosofie hebben en toch
onafhankelijk van elkaar zijn. Door verhalen van veelvoorkomende situaties en gevoelens, leren
