Consumentenrecht 2016-2017, week 2
Week 2 Algemene voorwaarden en oneerlijke bedingen
Inleiding
De inhoud van veel overeenkomsten tussen consumenten en professionele wederpartijen wordt bepaald
door algemene voorwaarden die de professionele partij de consument oplegt.
Deze week gaan we in op de vraag onder welke voorwaarden algemene voorwaarden bindend zijn voor
de consument.
Boek 6 BW kent een regeling betreffende algemene voorwaarden. In 1993 is een richtlijn betreffende
oneerlijk bedingen in consumentenovereenkomsten vastgesteld. Deze richtlijn speelt een belangrijke rol
bij de vraag of algemene voorwaarden geldig zijn naar Nederlands recht en op welke wijze deze regels
moeten worden toegepast door de rechter.
In het onderwijs zal aan de orde komen hoe deze richtlijn doorwerkt in het Nederlandse recht, onder
welke omstandigheden bedingen als onredelijk bezwarend moeten worden gekwalificeerd en wat de
verhouding is tussen deze richtlijn en de afdeling betreffende onredelijk bezwarende voorwaarden in het
BW.
Leerdoelen
- De student heeft kennis van de regels met betrekking tot algemene voorwaarden en kan deze
toepassen op een casus en op algemene voorwaarden.
-De student heeft kennis van richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in
consumentenovereenkomsten en op welke wijze deze geïmplementeerd is in het Nederlandse recht.
- De student kan de Nederlandse bepalingen betreffende algemene voorwaarden richtlijn conform
toepassen.
- De student weet op welke wijze een rechter de bepalingen voortvloeiende uit de richtlijn oneerlijke
bedingen in consumentenovereenkomsten moet toepassen.
- De student kan de regels betreffende algemene voorwaarden naar aanleiding van empirisch onderzoek
analyseren.
Literatuur
* Asser 3-I, Europees recht en Nederlands vermogensrecht nr. 249 4 tot en met nr. 253 (oneerlijke
bedingen).
* M.B.M. Loos, Transparency of Standard Terms under the Unfair Contract Terms Directive and the
Proposal for a Common European Sales Law, European Review of Private Law 2015, p. 179-194 (niet
paragraaf 3, p. 189 -192).
* J.W. Rutgers, The Right to Housing (Article 7 of the Charter) and Unfair Terms in General Conditions, te
publiceren in: H. Collins (ed.) The right to housing (Article 7 of the Charter) and unfair terms in general
conditions, in: European Contract Law and Fundamental Rights (Cambridge/Antwerp/Portland:
Intersentia).
Jurisprudentie
* Zk C-415/11 Mohammed Aziz/Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa),
Hof van Justitie 14 maart 2013, ECLI:EU:C:2013:164, NJ 2013/374 m. nt. M.R.Mok.
* Zk C‑488/11, Dirk Frederik Asbeek Brusse, Katarina de Man Garabito/Jahani BV, Hof van Justitie 30
mei 2013, ECLI:EU:C:2013:341.
* Zk C-26/13, Árpád Kásler, Hajnalka Káslerné Rábai v OTP Jelzálogbank Zrt, Hof van Justitie 30 april
2014, ECLI:EU:C:2014:282.
* Zk C-34/13 Monika Kušionová v SMART Capital a.s., Hof van Justitie 10 september 2014,
ECLI:EU:C:2014:2189
* Hoge Raad, 13 september 2013, ECLI:NL:HR:2013:691, Heesakker/Voets, NJ 2014, 274)
* Zk C-96/14, Jean-Claude Van Hove v. CNP Assurances SA, 23 april 2015, ECLI:EU:C:2015:262
1
Week 2 Algemene voorwaarden en oneerlijke bedingen
Inleiding
De inhoud van veel overeenkomsten tussen consumenten en professionele wederpartijen wordt bepaald
door algemene voorwaarden die de professionele partij de consument oplegt.
Deze week gaan we in op de vraag onder welke voorwaarden algemene voorwaarden bindend zijn voor
de consument.
Boek 6 BW kent een regeling betreffende algemene voorwaarden. In 1993 is een richtlijn betreffende
oneerlijk bedingen in consumentenovereenkomsten vastgesteld. Deze richtlijn speelt een belangrijke rol
bij de vraag of algemene voorwaarden geldig zijn naar Nederlands recht en op welke wijze deze regels
moeten worden toegepast door de rechter.
In het onderwijs zal aan de orde komen hoe deze richtlijn doorwerkt in het Nederlandse recht, onder
welke omstandigheden bedingen als onredelijk bezwarend moeten worden gekwalificeerd en wat de
verhouding is tussen deze richtlijn en de afdeling betreffende onredelijk bezwarende voorwaarden in het
BW.
Leerdoelen
- De student heeft kennis van de regels met betrekking tot algemene voorwaarden en kan deze
toepassen op een casus en op algemene voorwaarden.
-De student heeft kennis van richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in
consumentenovereenkomsten en op welke wijze deze geïmplementeerd is in het Nederlandse recht.
- De student kan de Nederlandse bepalingen betreffende algemene voorwaarden richtlijn conform
toepassen.
- De student weet op welke wijze een rechter de bepalingen voortvloeiende uit de richtlijn oneerlijke
bedingen in consumentenovereenkomsten moet toepassen.
- De student kan de regels betreffende algemene voorwaarden naar aanleiding van empirisch onderzoek
analyseren.
Literatuur
* Asser 3-I, Europees recht en Nederlands vermogensrecht nr. 249 4 tot en met nr. 253 (oneerlijke
bedingen).
* M.B.M. Loos, Transparency of Standard Terms under the Unfair Contract Terms Directive and the
Proposal for a Common European Sales Law, European Review of Private Law 2015, p. 179-194 (niet
paragraaf 3, p. 189 -192).
* J.W. Rutgers, The Right to Housing (Article 7 of the Charter) and Unfair Terms in General Conditions, te
publiceren in: H. Collins (ed.) The right to housing (Article 7 of the Charter) and unfair terms in general
conditions, in: European Contract Law and Fundamental Rights (Cambridge/Antwerp/Portland:
Intersentia).
Jurisprudentie
* Zk C-415/11 Mohammed Aziz/Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa),
Hof van Justitie 14 maart 2013, ECLI:EU:C:2013:164, NJ 2013/374 m. nt. M.R.Mok.
* Zk C‑488/11, Dirk Frederik Asbeek Brusse, Katarina de Man Garabito/Jahani BV, Hof van Justitie 30
mei 2013, ECLI:EU:C:2013:341.
* Zk C-26/13, Árpád Kásler, Hajnalka Káslerné Rábai v OTP Jelzálogbank Zrt, Hof van Justitie 30 april
2014, ECLI:EU:C:2014:282.
* Zk C-34/13 Monika Kušionová v SMART Capital a.s., Hof van Justitie 10 september 2014,
ECLI:EU:C:2014:2189
* Hoge Raad, 13 september 2013, ECLI:NL:HR:2013:691, Heesakker/Voets, NJ 2014, 274)
* Zk C-96/14, Jean-Claude Van Hove v. CNP Assurances SA, 23 april 2015, ECLI:EU:C:2015:262
1
