Hoofdstuk 1: Inleiding
Vroeger handelde mensen via ongeschreven recht. In 1886 kwam het Sr en in 1926 Sv.
Bronnen
Volgens het legaliteitsbeginsel van art. 1 Sv, mag er alleen maar worden vervolgt op basis van een in
de wet genoemde regel en dus niet op grond van een ongeschreven regel.
Het wetboek van strafvordering bestaat uit 5 delen:
1. Algemene bepalingen
2. Strafvordering in eerste aanleg
3. Rechtsmiddelen
4. Enige rechtsbepalingen van bijzondere aard
5. Tenuitvoerlegging en kosten
Hiernaast zijn er ook nog bijzondere wetten zoals de Opiumwet, de Wegenverkeerswet, Wet
economische delicten enz.
Naast de wet zijn er ook nog verdragen (bijv. EVRM). Ieder deelnemend land is verplicht te zorgen
dat de nationale wetten in overeenstemming zijn met dit verdrag. Je kan een klacht indienen bij het
Europees Hof.
Naast verdragen en het wetboek van strafrecht en strafvordering zijn er ook nog lagere wetten zoals
die van de Provincie, Gemeente of de Algemene Plaatselijke Verordeningen.
Jurisprudentie is ook een belangrijke bron.
Verdragen Grondwet Wetboek Sr en Sv Bijzondere wetten Lagere wetgeving
Verdachte: een verdachte kan op heterdaad worden betrapt. Hij kan ook worden gevonden via
opsporingsmiddelen. Er bestaat ook doelgerichte opsporing waarbij nog geen verdachte in beeld is,
dit is het geval bij drugshandel, vrouwenhandel of grootschalige criminele activiteiten.
Betrokken organisaties:
1. Politie: er bestaan 25 regiokorpsen, daarnaast is er het Korps Landelijke Politiediensten en zijn er
bijzondere opsporingsdiensten. Bij zware delicten, zoals moord, wordt er een Team Grootschalige
Opsporing opgericht, die bestaat uit rechercheurs van diverse korpsen.
De taken van de politie staan in art. 2 van de Politiewet. Naast handhaving van de wet en openbare
orde zijn ze ook belast met hulpverlening.
2. OM: het OM heeft gezag over de politie en andere opsporingsdiensten.
3. Het parket: het parket ontvangt van de politie en andere instanties PV’s. Iedere zaak krijgt een
nummer. Vervolgens wordt er beoordeeld wat er met de zaak moet gebeuren.
In bijna alle gevallen kan een verdachte in hoger beroep. Bij vrijspraak kan alleen de OVJ dit. Voor
straffen waar een geldboete is opgelegd van minder dan €500 geldt het verlofstelsel. Dit houdt in dat
er eerst in een schriftelijke procedure aan de voorzitter van het hof toestemming moet worden
gevraagd om tot een inhoudelijke behandeling van de zaak te komen. Het moet gaan om kwesties
die in het belang kunnen zijn van een goede rechtsbedeling (410a Sv).
Het hoogste rechtsorgaan is de Hoge Raad. Zij hebben als taak de cassatierechtspraak. Zij creeren
eenheid in de rechtspraak. Ze beoordelen de feiten niet opnieuw maar kijken aan de hand van de
ingediende cassatiemiddelen of het recht op de juiste wijze is toegepast.
Na de Hoge Raad kan je nog naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Er kan alleen een
klacht worden ingediend als alle rechtsmiddelen zijn benut. Er kan alleen geklaagd worden over
schending van in het verdrag vastgelegde mensenrechten. Ze behandelen de zaak inhoudelijk.
Vroeger handelde mensen via ongeschreven recht. In 1886 kwam het Sr en in 1926 Sv.
Bronnen
Volgens het legaliteitsbeginsel van art. 1 Sv, mag er alleen maar worden vervolgt op basis van een in
de wet genoemde regel en dus niet op grond van een ongeschreven regel.
Het wetboek van strafvordering bestaat uit 5 delen:
1. Algemene bepalingen
2. Strafvordering in eerste aanleg
3. Rechtsmiddelen
4. Enige rechtsbepalingen van bijzondere aard
5. Tenuitvoerlegging en kosten
Hiernaast zijn er ook nog bijzondere wetten zoals de Opiumwet, de Wegenverkeerswet, Wet
economische delicten enz.
Naast de wet zijn er ook nog verdragen (bijv. EVRM). Ieder deelnemend land is verplicht te zorgen
dat de nationale wetten in overeenstemming zijn met dit verdrag. Je kan een klacht indienen bij het
Europees Hof.
Naast verdragen en het wetboek van strafrecht en strafvordering zijn er ook nog lagere wetten zoals
die van de Provincie, Gemeente of de Algemene Plaatselijke Verordeningen.
Jurisprudentie is ook een belangrijke bron.
Verdragen Grondwet Wetboek Sr en Sv Bijzondere wetten Lagere wetgeving
Verdachte: een verdachte kan op heterdaad worden betrapt. Hij kan ook worden gevonden via
opsporingsmiddelen. Er bestaat ook doelgerichte opsporing waarbij nog geen verdachte in beeld is,
dit is het geval bij drugshandel, vrouwenhandel of grootschalige criminele activiteiten.
Betrokken organisaties:
1. Politie: er bestaan 25 regiokorpsen, daarnaast is er het Korps Landelijke Politiediensten en zijn er
bijzondere opsporingsdiensten. Bij zware delicten, zoals moord, wordt er een Team Grootschalige
Opsporing opgericht, die bestaat uit rechercheurs van diverse korpsen.
De taken van de politie staan in art. 2 van de Politiewet. Naast handhaving van de wet en openbare
orde zijn ze ook belast met hulpverlening.
2. OM: het OM heeft gezag over de politie en andere opsporingsdiensten.
3. Het parket: het parket ontvangt van de politie en andere instanties PV’s. Iedere zaak krijgt een
nummer. Vervolgens wordt er beoordeeld wat er met de zaak moet gebeuren.
In bijna alle gevallen kan een verdachte in hoger beroep. Bij vrijspraak kan alleen de OVJ dit. Voor
straffen waar een geldboete is opgelegd van minder dan €500 geldt het verlofstelsel. Dit houdt in dat
er eerst in een schriftelijke procedure aan de voorzitter van het hof toestemming moet worden
gevraagd om tot een inhoudelijke behandeling van de zaak te komen. Het moet gaan om kwesties
die in het belang kunnen zijn van een goede rechtsbedeling (410a Sv).
Het hoogste rechtsorgaan is de Hoge Raad. Zij hebben als taak de cassatierechtspraak. Zij creeren
eenheid in de rechtspraak. Ze beoordelen de feiten niet opnieuw maar kijken aan de hand van de
ingediende cassatiemiddelen of het recht op de juiste wijze is toegepast.
Na de Hoge Raad kan je nog naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Er kan alleen een
klacht worden ingediend als alle rechtsmiddelen zijn benut. Er kan alleen geklaagd worden over
schending van in het verdrag vastgelegde mensenrechten. Ze behandelen de zaak inhoudelijk.
