Probleem 2
Split-brain
Split brain
Er wordt geschat dat het corpus callosum uit zo’n 200 miljoen axonen bestaat. Hij is
centraal gepositioneerd tussen de twee hersenhelften. Vanwege zijn grote en positie
werd gedacht dat hij een belangrijke functie had, echter bleek dat wanneer bij dieren de
corpus callosum verwijderd werd, er niets aan hen veranderde.
Een functie van het corpus
callosum is om geleerde
informatie door te geven van
de ene hersenhelft, aan de
andere hersenhelft. Ook is er
laten zien dat wanneer de
corpus callosum door midden
wordt gesneden, elke
hersenhelft onafhankelijk van
de ander kan werken. Er zijn
twee routes waarmee visuele
informatie van één oog met de
kruislingse hersenhelft
uitgewisseld kan worden,
namelijk via de corpus
callosum of via de optic
chiasm. Als één van deze is
doorgesneden is, kan er nog
steeds info vanuit het visuele
worden doorgegeven aan
beide hersenhelften. Visuele taken kunnen nog steeds worden uitgevoerd. Als echter
beide onderdelen zijn doorgesneden is deze uitwisseling van visuele beelden niet
mogelijk en kunnen taken soms niet goed worden uitgevoerd. Het doorsnijden van de
optic chiasm zorgt voor een scotoma, een blind gebied dat het hele gebied in het midden
van het hoornvlies omvat. Het onderzoek met katten werd onderzocht door Meyers en
Sperry in 1953.
Later, naar aanleiding van een onderzoek naar het brein van mensen met epilepsie door
Vogel en Bogen, deden Sperry en Gazzangia onderzoek naar mensen met een split
brain. Dit was ethisch niet te manipuleren en dus verzonnen ze methoden om gezonde
mensen toch te kunnen testen. Mensen moesten zich focussen op een stip op een bord
dat voor hen stond. Er werden woorden laten zien voor 0.1 seconde. Lang genoeg voor
het signaal om naar de hersenen te gaan, maar te kort om er verder over na te denken.
Met hun handen moesten mensen onder een richel naar de objecten zoeken, dit zodat
ze niet met hun ogen op zoek konden, wat het onderzoek zou doen mislukken. Uit het
onderzoek werd gevonden dat, net als de katten met een split brain, mensen hiermee,
meestal over twee breinen lijken te beschikken. Beide helften zijn goed voor bepaalde
taken. In tegenstelling tot de katten werd wel gevonden dat de split brain van patiënten
ervoor zorgt dat mensen veel minder gelijk zijn in het uitvoeren van bepaalde taken. Zo
kunnen ze bijv. met de linker helft wel spreken, maar met de rechter kant totaal niet. Bij
een split brain hoeft de optic chiasm niet perse doorgesneden te zijn. Alleen wanneer
beide doorgesneden zijn, is er geen communicatie meer mogelijk tussen de twee
hersenheften en ontstaan er problemen.
1
Split-brain
Split brain
Er wordt geschat dat het corpus callosum uit zo’n 200 miljoen axonen bestaat. Hij is
centraal gepositioneerd tussen de twee hersenhelften. Vanwege zijn grote en positie
werd gedacht dat hij een belangrijke functie had, echter bleek dat wanneer bij dieren de
corpus callosum verwijderd werd, er niets aan hen veranderde.
Een functie van het corpus
callosum is om geleerde
informatie door te geven van
de ene hersenhelft, aan de
andere hersenhelft. Ook is er
laten zien dat wanneer de
corpus callosum door midden
wordt gesneden, elke
hersenhelft onafhankelijk van
de ander kan werken. Er zijn
twee routes waarmee visuele
informatie van één oog met de
kruislingse hersenhelft
uitgewisseld kan worden,
namelijk via de corpus
callosum of via de optic
chiasm. Als één van deze is
doorgesneden is, kan er nog
steeds info vanuit het visuele
worden doorgegeven aan
beide hersenhelften. Visuele taken kunnen nog steeds worden uitgevoerd. Als echter
beide onderdelen zijn doorgesneden is deze uitwisseling van visuele beelden niet
mogelijk en kunnen taken soms niet goed worden uitgevoerd. Het doorsnijden van de
optic chiasm zorgt voor een scotoma, een blind gebied dat het hele gebied in het midden
van het hoornvlies omvat. Het onderzoek met katten werd onderzocht door Meyers en
Sperry in 1953.
Later, naar aanleiding van een onderzoek naar het brein van mensen met epilepsie door
Vogel en Bogen, deden Sperry en Gazzangia onderzoek naar mensen met een split
brain. Dit was ethisch niet te manipuleren en dus verzonnen ze methoden om gezonde
mensen toch te kunnen testen. Mensen moesten zich focussen op een stip op een bord
dat voor hen stond. Er werden woorden laten zien voor 0.1 seconde. Lang genoeg voor
het signaal om naar de hersenen te gaan, maar te kort om er verder over na te denken.
Met hun handen moesten mensen onder een richel naar de objecten zoeken, dit zodat
ze niet met hun ogen op zoek konden, wat het onderzoek zou doen mislukken. Uit het
onderzoek werd gevonden dat, net als de katten met een split brain, mensen hiermee,
meestal over twee breinen lijken te beschikken. Beide helften zijn goed voor bepaalde
taken. In tegenstelling tot de katten werd wel gevonden dat de split brain van patiënten
ervoor zorgt dat mensen veel minder gelijk zijn in het uitvoeren van bepaalde taken. Zo
kunnen ze bijv. met de linker helft wel spreken, maar met de rechter kant totaal niet. Bij
een split brain hoeft de optic chiasm niet perse doorgesneden te zijn. Alleen wanneer
beide doorgesneden zijn, is er geen communicatie meer mogelijk tussen de twee
hersenheften en ontstaan er problemen.
1
