Titelbeschrijving
Ilja Leonard Pfeijffer, La Superba. Uitgeverij De Arbeidspers. Utrecht 2013.
La Superba is een bijnaam die de schrijver geeft voor de stad Genua, dat ligt in het noorden
van Italië. La Superba betekent letterlijk de hoogmoedige, maar er valt meer te vertellen
over het woord. Ook betekent het ongenaakbaar, overmoedig, aanlokkelijk, trots en mooi
Het boek bestaat niet uit één verhaal dat zich afspeelt in Genua, maar uit meerdere verhalen
die allemaal van toepassing zijn met de betekenis van La Superba.
Motto met verklaring
Het motto van dit boek is ‘A Zena a prendre ma non rende’. Dit motto is een spreekwoord in
het Italiaans en betekent: ‘Genua neemt maar geeft niks terug’.
Dit spreekwoord kan je terugzien in het boek en de hoofdpersoon maakt dit mee. Hij gaat
volledig op in de stad, maar uiteindelijk blijft hij verward en gedesillusioneerd achter. Ook zie
je het concept van dit spreekwoord terug in de andere karakters van het boek.
Samenvatting van het boek
De hoofdpersoon van dit boek, Ilja Leonard Pfeijffer, is van Nederland naar de labyrintische
stad Genua in Italië verhuisd om te werken aan zijn nieuwe roman rond 2012. In het boek
schrijft Ilja naar iemand die hij ‘zijn vriend’ noemt, naar hem schrijft hij brieven en notities
die hij later zou omwerken tot een roman. Het boek is verdeeld in vijf delen.
Als eerst wordt het verhaal van het mooiste meisje van Genua verteld. In de bar met spiegels
werkt een meisje als serveerster, Pfeijffer noemt haar het mooiste meisje van Genua. Na een
tijdje vindt Pfeijffer de moed om de serveerster uit te vragen. Deze afspraak liep goed uit en
niet veel later gaan ze nog een keer samen uit. Ze belanden met elkaar in bed, maar zodra
Pfeijffer vraagt waarom haar lichaam onder de littekens en blauwen plekken zit verlaat ze
zijn appartement woedend. Later vertelt ze dat ze Pfeijffer voor een tijdje niet meer wilde
zien en tijd nodig had om na te denken. In de tussentijd komt Inge, de vrouw die Pfeijffers
gedichten in het Duits vertaalt, naar Genua. De serveerster ziet ze samen zoenen en besloot
dat ze Pfeijffer niet meer wilde zien.
(De rest van het bestand is op de volgende pagina te zien)
Ilja Leonard Pfeijffer, La Superba. Uitgeverij De Arbeidspers. Utrecht 2013.
La Superba is een bijnaam die de schrijver geeft voor de stad Genua, dat ligt in het noorden
van Italië. La Superba betekent letterlijk de hoogmoedige, maar er valt meer te vertellen
over het woord. Ook betekent het ongenaakbaar, overmoedig, aanlokkelijk, trots en mooi
Het boek bestaat niet uit één verhaal dat zich afspeelt in Genua, maar uit meerdere verhalen
die allemaal van toepassing zijn met de betekenis van La Superba.
Motto met verklaring
Het motto van dit boek is ‘A Zena a prendre ma non rende’. Dit motto is een spreekwoord in
het Italiaans en betekent: ‘Genua neemt maar geeft niks terug’.
Dit spreekwoord kan je terugzien in het boek en de hoofdpersoon maakt dit mee. Hij gaat
volledig op in de stad, maar uiteindelijk blijft hij verward en gedesillusioneerd achter. Ook zie
je het concept van dit spreekwoord terug in de andere karakters van het boek.
Samenvatting van het boek
De hoofdpersoon van dit boek, Ilja Leonard Pfeijffer, is van Nederland naar de labyrintische
stad Genua in Italië verhuisd om te werken aan zijn nieuwe roman rond 2012. In het boek
schrijft Ilja naar iemand die hij ‘zijn vriend’ noemt, naar hem schrijft hij brieven en notities
die hij later zou omwerken tot een roman. Het boek is verdeeld in vijf delen.
Als eerst wordt het verhaal van het mooiste meisje van Genua verteld. In de bar met spiegels
werkt een meisje als serveerster, Pfeijffer noemt haar het mooiste meisje van Genua. Na een
tijdje vindt Pfeijffer de moed om de serveerster uit te vragen. Deze afspraak liep goed uit en
niet veel later gaan ze nog een keer samen uit. Ze belanden met elkaar in bed, maar zodra
Pfeijffer vraagt waarom haar lichaam onder de littekens en blauwen plekken zit verlaat ze
zijn appartement woedend. Later vertelt ze dat ze Pfeijffer voor een tijdje niet meer wilde
zien en tijd nodig had om na te denken. In de tussentijd komt Inge, de vrouw die Pfeijffers
gedichten in het Duits vertaalt, naar Genua. De serveerster ziet ze samen zoenen en besloot
dat ze Pfeijffer niet meer wilde zien.
(De rest van het bestand is op de volgende pagina te zien)
