Samenvatting Hoofdstuk 2 Omgeving
De feitelijke plek waar de ondernemer zijn bedrijf wil gaan exploiteren, is voor de
levensvatbaarheid van wezenlijk belang. De ondernemer heeft op de eerste plaats te maken
met verschillende beleidsplannen van de overheid die invloed hebben op bijvoorbeeld zijn
vestiging.
2.1 Structuurvisie
De ondernemer krijgt te maken met de overheid > de centrale, de provinciale, of de
gemeentelijke. Andere overheidsinstanties zoals de Belastingdienst of de Autoriteit
Consument en Markt; deze zijn er vooral ten behoeve van het algemeen belang.
De Wet ruimtelijke ordening heeft in zowel het Rijk, als de provincie, als de gemeente
verplicht om een zogenaamde structuurvisie te maken. Iedere structuurvisie bevat de
hoofdlijnen van de voorgenomen ontwikkeling van het betreffende gebied.
In de structuurvisie van het Rijk staat het nationale ruimtelijke beleid op de lange termijn. De
regering schetst hierin op welke plek welke bestemmingen wenselijk zijn en waar niet. In
deze visie gaat het dus om de hoofdlijnen van het landelijke ruimtelijke beleid. Het is van
groot belang ontwikkelingen vanuit de overheid in de gaten te houden met het oog op de
toekomst.
2.2 Bestemmingsplan
Op basis van deze beleidsplannen gaat de gemeente aan de slag met de concrete
uitwerking van de gestelde doelstellingen in het bestemmingsplan. Het bestemmingsplan
gaat over de bestemming, het toegestane gebruik, van grond in een gemeente. De beperkte
ruimte binnen de gemeentegrenzen zal eerlijk verdeeld moeten worden. In een
bestemmingsplan wordt aangewezen welke bedrijvigheid op welke plek mag komen en waar
niet gebouwd mag worden.
2.2.1. Inhoud
Een bestemmingsplan bestaat uit drie delen:
1. De verbeelding de visualisering van het bestemmingsplan, de uitbeelding van het
gebruik van de grond op een landkaart.
2. Regels met daarin de bouwvoorschriften. In dit document wordt aangegeven wat voor
soort bebouwing mogelijk is op welke plaats en op welke manier er gebouwd mag worden.
3. Toelichting op de regels en de verbeelding. Een goede ruimtelijke onderbouwing: de
uitkomsten van onderzoek, de interpretatie van regelgeving, de uitvoerbaarheid van het plan
en de uitkomsten van de inspraakprocedure.
Om ervoor te zorgen dat de burger makkelijk zijn weg kan vinden is het voor gemeentes
verplicht om zich bij de ontwikkeling van het bestemmingsplan te houden aan bepaalde
randvoorwaarden. Deze randvoorwaarden (de RO standaarden) schrijven onder andere voor
dat alle bestemmingsplannen digitaal moeten worden en via internet beschikbaar moeten
zijn voor een ieder die ze wil raadplegen.
2.2.2. Procedure
In Nederland hechten we aan de rechtsstaat en is de bescherming van burger en bedrijf
tegen de macht van de overheid sterk verankerd in de wet.
Tegen de totstandkoming en tegen de inhoud van beleidsplannen is door individuele burgers
en bedrijven weinig te doen. Bij de totstandkoming van het bestemmingsplan bestaan wel
wat mogelijkheden om je stem te laten horen.
1
De feitelijke plek waar de ondernemer zijn bedrijf wil gaan exploiteren, is voor de
levensvatbaarheid van wezenlijk belang. De ondernemer heeft op de eerste plaats te maken
met verschillende beleidsplannen van de overheid die invloed hebben op bijvoorbeeld zijn
vestiging.
2.1 Structuurvisie
De ondernemer krijgt te maken met de overheid > de centrale, de provinciale, of de
gemeentelijke. Andere overheidsinstanties zoals de Belastingdienst of de Autoriteit
Consument en Markt; deze zijn er vooral ten behoeve van het algemeen belang.
De Wet ruimtelijke ordening heeft in zowel het Rijk, als de provincie, als de gemeente
verplicht om een zogenaamde structuurvisie te maken. Iedere structuurvisie bevat de
hoofdlijnen van de voorgenomen ontwikkeling van het betreffende gebied.
In de structuurvisie van het Rijk staat het nationale ruimtelijke beleid op de lange termijn. De
regering schetst hierin op welke plek welke bestemmingen wenselijk zijn en waar niet. In
deze visie gaat het dus om de hoofdlijnen van het landelijke ruimtelijke beleid. Het is van
groot belang ontwikkelingen vanuit de overheid in de gaten te houden met het oog op de
toekomst.
2.2 Bestemmingsplan
Op basis van deze beleidsplannen gaat de gemeente aan de slag met de concrete
uitwerking van de gestelde doelstellingen in het bestemmingsplan. Het bestemmingsplan
gaat over de bestemming, het toegestane gebruik, van grond in een gemeente. De beperkte
ruimte binnen de gemeentegrenzen zal eerlijk verdeeld moeten worden. In een
bestemmingsplan wordt aangewezen welke bedrijvigheid op welke plek mag komen en waar
niet gebouwd mag worden.
2.2.1. Inhoud
Een bestemmingsplan bestaat uit drie delen:
1. De verbeelding de visualisering van het bestemmingsplan, de uitbeelding van het
gebruik van de grond op een landkaart.
2. Regels met daarin de bouwvoorschriften. In dit document wordt aangegeven wat voor
soort bebouwing mogelijk is op welke plaats en op welke manier er gebouwd mag worden.
3. Toelichting op de regels en de verbeelding. Een goede ruimtelijke onderbouwing: de
uitkomsten van onderzoek, de interpretatie van regelgeving, de uitvoerbaarheid van het plan
en de uitkomsten van de inspraakprocedure.
Om ervoor te zorgen dat de burger makkelijk zijn weg kan vinden is het voor gemeentes
verplicht om zich bij de ontwikkeling van het bestemmingsplan te houden aan bepaalde
randvoorwaarden. Deze randvoorwaarden (de RO standaarden) schrijven onder andere voor
dat alle bestemmingsplannen digitaal moeten worden en via internet beschikbaar moeten
zijn voor een ieder die ze wil raadplegen.
2.2.2. Procedure
In Nederland hechten we aan de rechtsstaat en is de bescherming van burger en bedrijf
tegen de macht van de overheid sterk verankerd in de wet.
Tegen de totstandkoming en tegen de inhoud van beleidsplannen is door individuele burgers
en bedrijven weinig te doen. Bij de totstandkoming van het bestemmingsplan bestaan wel
wat mogelijkheden om je stem te laten horen.
1
