Probleem 4
Perceptie van kleur
GOLDSTEIN (2010)
Vignet: plaatjes kleurenblindheid
Hoe werkt de perceptie van kleuren?
Kleuren hebben te maken met de golflengte van het gereflecteerde licht. Een blauw object
reflecteert de straling op de golflengte die hoort bij blauw en absorbeert de straling van andere
golflengtes. De kleuren die gereflecteerd worden, heten chromatische kleuren. Dit verschijnsel
heet selectieve reflectie. Blauw reflecteert korte golven en rood lange golven. Als alle golflengtes
evenveel gereflecteerd worden, spreken we van een achromatische kleur (wit, zwart, grijs).
Bij het mengen van licht spreken we van additief kleur mengen, hierbij worden de golflengtes bij
elkaar opgeteld. Bij mengen van korte, medium en lange golflengtes ontstaat dan wit. Bij het mengen
van bijvoorbeeld verf spreken we van subtractief kleur mengen, hierbij worden alleen de
overlappende golflengtes gereflecteerd.
Volgens de trichromatische theorie van kleurvisie van Young en Hemholz is de basis van
kleurvisie de activiteit van drie verschillende receptormechanismes. Zij baseerden dit op
kleurmatching experimenten. Hierbij moeten participanten door het niveau rood, groen en blauw
aan te passen een kleur namaken. Als je geen kleurenblindheid hebt, kun je de kleur niet namaken
door slechts twee tinten te gebruiken. Uit onderzoek blijkt ook dat kegeltjes een eigen
absorptiespectra hebben, namelijk blauw, groen of rood.
Bijzonder aan het kleurmatching experiment is dat je twee gelijke kleuren maakt met andere
golflengtes: één met de pure golflengte (bijv. 500nm) en één met een mix van golflengtes (bijv. 640,
560 en 420nm). Dit verschijnsel heet metamerisme. Dit komt omdat beide kleuren dezelfde
kegeltjes in dezelfde mate stimuleren. Dus twee fysiek verschillende velden, kunnen perceptief
hetzelfde zijn.
Pas veel later werden de drie verschillende receptormechanismes ontdekt. Kleurperceptie komt tot
stand door drie verschijnselen:
1. In het visuele pigmentmolecuul in de kegeltjes bevinden zich opsine en retinal. Retinal is voor
perceptie van lichtintensiteit en verschillen in opsine zorgen voor drie verschillende
absortiespectra:
Perceptie van kleur
GOLDSTEIN (2010)
Vignet: plaatjes kleurenblindheid
Hoe werkt de perceptie van kleuren?
Kleuren hebben te maken met de golflengte van het gereflecteerde licht. Een blauw object
reflecteert de straling op de golflengte die hoort bij blauw en absorbeert de straling van andere
golflengtes. De kleuren die gereflecteerd worden, heten chromatische kleuren. Dit verschijnsel
heet selectieve reflectie. Blauw reflecteert korte golven en rood lange golven. Als alle golflengtes
evenveel gereflecteerd worden, spreken we van een achromatische kleur (wit, zwart, grijs).
Bij het mengen van licht spreken we van additief kleur mengen, hierbij worden de golflengtes bij
elkaar opgeteld. Bij mengen van korte, medium en lange golflengtes ontstaat dan wit. Bij het mengen
van bijvoorbeeld verf spreken we van subtractief kleur mengen, hierbij worden alleen de
overlappende golflengtes gereflecteerd.
Volgens de trichromatische theorie van kleurvisie van Young en Hemholz is de basis van
kleurvisie de activiteit van drie verschillende receptormechanismes. Zij baseerden dit op
kleurmatching experimenten. Hierbij moeten participanten door het niveau rood, groen en blauw
aan te passen een kleur namaken. Als je geen kleurenblindheid hebt, kun je de kleur niet namaken
door slechts twee tinten te gebruiken. Uit onderzoek blijkt ook dat kegeltjes een eigen
absorptiespectra hebben, namelijk blauw, groen of rood.
Bijzonder aan het kleurmatching experiment is dat je twee gelijke kleuren maakt met andere
golflengtes: één met de pure golflengte (bijv. 500nm) en één met een mix van golflengtes (bijv. 640,
560 en 420nm). Dit verschijnsel heet metamerisme. Dit komt omdat beide kleuren dezelfde
kegeltjes in dezelfde mate stimuleren. Dus twee fysiek verschillende velden, kunnen perceptief
hetzelfde zijn.
Pas veel later werden de drie verschillende receptormechanismes ontdekt. Kleurperceptie komt tot
stand door drie verschijnselen:
1. In het visuele pigmentmolecuul in de kegeltjes bevinden zich opsine en retinal. Retinal is voor
perceptie van lichtintensiteit en verschillen in opsine zorgen voor drie verschillende
absortiespectra:
