Week 5 - Goffman - Stigma

Week 5 – Goffman – s3190749 – 1018 woorden

1.
Het begrip stigma wordt gebruikt voor een attribuut dat de bezitter ervan meer uitsluit
voor relaties. Het stigma zelf kan door de bezitter echter als een bevestiging dat hij binnen
het gebruikelijke patroon valt worden gezien. Een attribuut is op zichzelf niet persé slecht.
Men heeft van mensen met een attribuut een bepaalde stereotiepe verwachting over hoe
het individu is. Het stigma van een persoon is dus veel interessanter als je naar de relaties
kijkt, omdat de relaties van een gestigmatiseerde ook zijn identiteit bepaalt.

2.
Normale personen reageren alsof hij volledig past in de categorie mensen die in die
situatie verwacht wordt. De gestigmatiseerde persoon wordt dan of als een beter persoon
of als een slechter persoon behandelt dan hij eigenlijk is volgens de normalen. Als dit beide
niet mogelijk is proberen de normalen de gestigmatiseerde te behandelen als een ‘’niet-
persoon’’. Dit zorgt voor verlegenheid in de houding van beide, wat uiteindelijk tot een
ongemakkelijke situatie leidt. Gestigmatiseerde mensen die contact hebben met een
‘normaal persoon’ zullen proberen het ijs te breken door bijvoorbeeld een grappige
opmerking te maken, hierdoor vermindert de spanning. Ook uiten ze het stigma in een
gesprek met een normale, zodat het stigma niet langer tussen ze in zal staan. Ook zullen ze
hulp van normalen aanvaarden, waardoor de normalen zich meer op hun gemak gaan
voelen. Ook is het soms zinvol om mensen even te laten kijken voordat je in gesprek met
ze gaat, dan hebben ze even de tijd om een houding aan te nemen tegenover het stigma.

3.
Een relatie met een soortgenoot is een relatie met iemand die hetzelfde stigma heeft. Een
relatie met een ingewijde is een relatie met iemand die zeer goed op de hoogte is van de
situatie van het gestigmatiseerde-bestaan. Dit zijn mensen die als buitengewoon lid
worden opgenomen. Gestigmatiseerde mensen zullen zichzelf goed kunnen ontwikkelen in
de relatie met een ingewijde, omdat hij zich bij deze persoon én niet hoeft te schamen of
op zichzelf te letten én hij wordt ondanks zijn tekortkomingen als een gewoon mens
beschouwt. Ook bij soortgenoten kan een gestigmatiseerde zich ontwikkelen, omdat
diegene weet dat er nog meer mensen zoals hij bestaan.

4.
Goffman zegt dat mensen hun eigen zelf en identiteit ontwikkelen door interactie met
anderen. Met morele loopbaan bedoelt hij dat mensen leren wat ze wel en niet moeten
doen, zodat hun zelf en hun identiteit ontwikkelt. Dit is dus een proces in de ontwikkeling
van hun identiteit. De morele loopbaan is bijvoorbeeld de verandering van de identiteit
van een persoon van een VWO-leerling naar een student.
Bij gestigmatiseerde houdt de morele loopbaan in dat de gestigmatiseerde het standpunt
van de normale leer kennen en aannemen, en gaat aanvaarden dat hij een stigma heeft en
de consequenties hiervan leert kennen. Dit zorgt voor verschillende stadia van de morele
loopbaan, die de gestigmatiseerde zijn identiteit bepaalt.

5.
Ego identiteit is de subjectieve ervaring van de eigen situatie, als gevolg van ervaringen die
het individu heeft opgedaan. Dit verschilt van sociale- en persoonlijke identiteit omdat
deze identiteit wordt bepaalt door invloeden van anderen en de ego identiteit juist door
het individu zelf wordt bepaald. Sociale- en persoonlijke identiteit wordt bepaald door de
manier waarop andere mensen die persoon zien. Identiteit wordt daarbij als het ware
bepaald door de bemoeienissen van anderen.