Tijdvak 3: Tijd van monniken en ridders/ vroege Middeleeuwen
Vroege Middeleeuwen: 500 – 1000 Karel de Grote: 768 - 814
Kenmerkende aspecten:
9. De verbreiding van het christendom in geheel Europa
10. Het ontstaan en de verbreiding van de islam
11. De vrijwel volledige vervanging in West-Europa van de agrarisch-urbane cultuur door een
zelfvoorzienende agrarische cultuur, georganiseerd via hofstelsel en horigheid
12. Het ontstaan van feodale verhoudingen in het bestuur
In 481 werd Clovis koning van een Frankische stam. Toen hij in 511 stief, was zijn rijk het grootste in
West-Europa. Clovis bekeerde zich tot het Christendom, en hij had zijn succes te danken aan dat hij
de steun kreeg van de christenen. Iedereen moest onder dwang gekerstend worden. Na zijn dood
viel het rijk uiteen en kwam in verschillende delen in handen van hofmeiers.
Karel de Grote verenigde toen de Saksen en de Friezen en de Franken. Hij dwong alle heidenen tot
het christendom te bekeren.
Na het vertrek van de Romeinen waren er geen Christenen meer in Nederland. Monniken trokken
naar Nederland om de heidense Franken te bekeren, waaronder Amandus. Amandus stichtte een
klooster en trok nieuwe monniken aan. Steeds meer kloosters werden gesticht. De monniken wilden
machthebbers als eersten bekeren, want die oefenden drang uit op de bevolking.
In 690 ging Willibrord naar Nederland om de Friezen te bekeren Hij had weinig succes, want de
Friezen kwamen steeds in opstand. In Utrecht stichtte hij een klooster.
In 716 wilde Bonifatius de Friezen bekeren, maar hij had ook geen succes. Hij werd gedood.
Franken namen christelijke rituelen over zoals de doop, maar ze bleven als heidenen leven. Kerstmis
en Pasen gingen samenvallen met Germaanse feesten, en goden werden omgezet.
Slavische volken werden tot het christendom gebracht vanuit het Byzantijnse rijk. Dit was het werk
van Griekse missionarisen, zoals Methodius en Cyrillus. Cyrillus ontwierp voor de Slavische talen een
schrift: Cyrillisch.
Omdat het christendom zich enerzijds verbreidde vanuit het voormalig West-Romeinse rijk en
anderzijds vanuit het Byzantijnse rijk, ontstonden er tegenstellingen tussen christelijke kerken in
Europa. In het westen was de kerk katholiek en erkenden de mensen de paus van Rome als hoogste
gezag. In het oosten was de kerk orthodox en erkenden de mensen de patriarch van Constantinopel
als hoogste gezag.
Karel de Grote
In 768 werd Karel de Grote koning van de Franken gemaakt. De problemen in het rijk waren grote
verdeeldheid, armoede, geringe ontwikkeling en dreiging van invasies van Friezen, Noormannen,
Saksen en Arabieren.
De verdeeldheid kwam door de vele talen, stammen, gebruiken en edelen. Daarom ging Karel een
bondgenootschap aan met de christelijke kerk, omdat het lezen en schrijven beheerste in al zijn
Vroege Middeleeuwen: 500 – 1000 Karel de Grote: 768 - 814
Kenmerkende aspecten:
9. De verbreiding van het christendom in geheel Europa
10. Het ontstaan en de verbreiding van de islam
11. De vrijwel volledige vervanging in West-Europa van de agrarisch-urbane cultuur door een
zelfvoorzienende agrarische cultuur, georganiseerd via hofstelsel en horigheid
12. Het ontstaan van feodale verhoudingen in het bestuur
In 481 werd Clovis koning van een Frankische stam. Toen hij in 511 stief, was zijn rijk het grootste in
West-Europa. Clovis bekeerde zich tot het Christendom, en hij had zijn succes te danken aan dat hij
de steun kreeg van de christenen. Iedereen moest onder dwang gekerstend worden. Na zijn dood
viel het rijk uiteen en kwam in verschillende delen in handen van hofmeiers.
Karel de Grote verenigde toen de Saksen en de Friezen en de Franken. Hij dwong alle heidenen tot
het christendom te bekeren.
Na het vertrek van de Romeinen waren er geen Christenen meer in Nederland. Monniken trokken
naar Nederland om de heidense Franken te bekeren, waaronder Amandus. Amandus stichtte een
klooster en trok nieuwe monniken aan. Steeds meer kloosters werden gesticht. De monniken wilden
machthebbers als eersten bekeren, want die oefenden drang uit op de bevolking.
In 690 ging Willibrord naar Nederland om de Friezen te bekeren Hij had weinig succes, want de
Friezen kwamen steeds in opstand. In Utrecht stichtte hij een klooster.
In 716 wilde Bonifatius de Friezen bekeren, maar hij had ook geen succes. Hij werd gedood.
Franken namen christelijke rituelen over zoals de doop, maar ze bleven als heidenen leven. Kerstmis
en Pasen gingen samenvallen met Germaanse feesten, en goden werden omgezet.
Slavische volken werden tot het christendom gebracht vanuit het Byzantijnse rijk. Dit was het werk
van Griekse missionarisen, zoals Methodius en Cyrillus. Cyrillus ontwierp voor de Slavische talen een
schrift: Cyrillisch.
Omdat het christendom zich enerzijds verbreidde vanuit het voormalig West-Romeinse rijk en
anderzijds vanuit het Byzantijnse rijk, ontstonden er tegenstellingen tussen christelijke kerken in
Europa. In het westen was de kerk katholiek en erkenden de mensen de paus van Rome als hoogste
gezag. In het oosten was de kerk orthodox en erkenden de mensen de patriarch van Constantinopel
als hoogste gezag.
Karel de Grote
In 768 werd Karel de Grote koning van de Franken gemaakt. De problemen in het rijk waren grote
verdeeldheid, armoede, geringe ontwikkeling en dreiging van invasies van Friezen, Noormannen,
Saksen en Arabieren.
De verdeeldheid kwam door de vele talen, stammen, gebruiken en edelen. Daarom ging Karel een
bondgenootschap aan met de christelijke kerk, omdat het lezen en schrijven beheerste in al zijn
