Aansprakelijkheidsrecht H4
Vorige week: onzeker causaal verband (CSQN)
Vandaag: ‘de tussenweg’ door middel van proportionele aansprakelijkheid
(i.p.v. alles of niets, een vergoeding betalen naar rato van de kans dat de schade is ingetreden ook
daadwerkelijk is veroorzaakt)
Traditionele benadering:
Grondgedachte: weg van de bewijslastverdeling leidt tot onbevredigde resultaten. Echt zo’n geval
waarin het kan zijn dat indien de diagnose op tijd was gesteld, dat de schade niet was ingetreden en
er dus causaal verband was. Maar dan is de aangesproken partij volledig aansprakelijk. Bij niet
aannemen csqn dan helemaal geen vergoeding.
Dus nadeel van deze benadering alles of niets!
In alle rechtstelsels komt wel iets voor van een ‘tussenweg’.
Maar de manier waarop dit is ontstaan is wel bijzonder.
In Europa 3 dogmatische grondslagen.
- leerstuk van de schade
- combinatie van art. 6:99 (alternatieve veroorzaking) en 6:101 (eigen schuld)
- leerstuk van de causaliteit
(toerekening naar kansbepaling; stapt over CSQN verband heen! Komt alleen in Zwiterland voor)
Het verlies van een kans en de combinatie van 6:99 en 6:101 zijn in Nederland beide aanvaard. Dit
maakt het complex. Wat is nou precies het verschil. De uitkomst is echter hetzelfde namelijk!
Maar WANNEER mag je dit toepassen? (de reikwijdte; altijd bij twijfel over causaal verband?)
Nee niet altijd toepassen.
Verlies van een kans
In het NL recht al vrij oude uitspraken van de HR waarin schadevergoeding is toegekend voor het
verlies van het sluiten van een gunstig contract. Dit is ook een traditioneel figuur. Ook nodige
uitspraken HR over een verlies van een proceskans (kans van een advocaat, laten verlopen van
termijn op hoger beroep of verjaringstermijn). Ook de gezingskans; medische fouten. Geen arrest van
de HR. Verklaring: er gaat niemand in cassatie omdat de oplossing best aanvaardbaar is voor beide
partijen.
- Kans op contract; Heesch/Reijs
- Proceskans;
- Genezingskans.
Heesch/Reijs-arrest
Heesch is een gemeente bij Den Bosch. Reijs is projectontwikkelaar. Reijs komt met B&W overeen
(schriftelijk) dat hij een bepaald stuk grond van de gemeente mag kopen. B&W zijn op grond van de
gemeente niet bevoegd om zelf zo’n stuk grond te verkopen. Dit is een beslissing van de
gemeenteraad. B&W komen toezegging niet na. Reijs gaat procederen en komt met een berekening
aan (wat hij allemaal had willen bouwen op die grond). Hij komt met zijn positieve contractsbelang.
Verweer Heesch: ook als we het voorstel zouden hebben voorgelegd aan de gemeenteraad, dan
hadden zij dit toch niet goedgekeurd. Zo’n verweer daalt neer als een beroep op het ontbreken van
causaal verband!
Rb: we kunnen niet beoordelen of de schade is geleden of niet, we kunnen niet beoordelen wat zou
Vorige week: onzeker causaal verband (CSQN)
Vandaag: ‘de tussenweg’ door middel van proportionele aansprakelijkheid
(i.p.v. alles of niets, een vergoeding betalen naar rato van de kans dat de schade is ingetreden ook
daadwerkelijk is veroorzaakt)
Traditionele benadering:
Grondgedachte: weg van de bewijslastverdeling leidt tot onbevredigde resultaten. Echt zo’n geval
waarin het kan zijn dat indien de diagnose op tijd was gesteld, dat de schade niet was ingetreden en
er dus causaal verband was. Maar dan is de aangesproken partij volledig aansprakelijk. Bij niet
aannemen csqn dan helemaal geen vergoeding.
Dus nadeel van deze benadering alles of niets!
In alle rechtstelsels komt wel iets voor van een ‘tussenweg’.
Maar de manier waarop dit is ontstaan is wel bijzonder.
In Europa 3 dogmatische grondslagen.
- leerstuk van de schade
- combinatie van art. 6:99 (alternatieve veroorzaking) en 6:101 (eigen schuld)
- leerstuk van de causaliteit
(toerekening naar kansbepaling; stapt over CSQN verband heen! Komt alleen in Zwiterland voor)
Het verlies van een kans en de combinatie van 6:99 en 6:101 zijn in Nederland beide aanvaard. Dit
maakt het complex. Wat is nou precies het verschil. De uitkomst is echter hetzelfde namelijk!
Maar WANNEER mag je dit toepassen? (de reikwijdte; altijd bij twijfel over causaal verband?)
Nee niet altijd toepassen.
Verlies van een kans
In het NL recht al vrij oude uitspraken van de HR waarin schadevergoeding is toegekend voor het
verlies van het sluiten van een gunstig contract. Dit is ook een traditioneel figuur. Ook nodige
uitspraken HR over een verlies van een proceskans (kans van een advocaat, laten verlopen van
termijn op hoger beroep of verjaringstermijn). Ook de gezingskans; medische fouten. Geen arrest van
de HR. Verklaring: er gaat niemand in cassatie omdat de oplossing best aanvaardbaar is voor beide
partijen.
- Kans op contract; Heesch/Reijs
- Proceskans;
- Genezingskans.
Heesch/Reijs-arrest
Heesch is een gemeente bij Den Bosch. Reijs is projectontwikkelaar. Reijs komt met B&W overeen
(schriftelijk) dat hij een bepaald stuk grond van de gemeente mag kopen. B&W zijn op grond van de
gemeente niet bevoegd om zelf zo’n stuk grond te verkopen. Dit is een beslissing van de
gemeenteraad. B&W komen toezegging niet na. Reijs gaat procederen en komt met een berekening
aan (wat hij allemaal had willen bouwen op die grond). Hij komt met zijn positieve contractsbelang.
Verweer Heesch: ook als we het voorstel zouden hebben voorgelegd aan de gemeenteraad, dan
hadden zij dit toch niet goedgekeurd. Zo’n verweer daalt neer als een beroep op het ontbreken van
causaal verband!
Rb: we kunnen niet beoordelen of de schade is geleden of niet, we kunnen niet beoordelen wat zou
