Hoofdstuk 1
Externe verslaggeving gaat over financieel georiënteerde informatieverschaffing door een organisatie
aan buitenstaanders.
Er is dikwijls sprake van tegengestelde belangen tussen de (leiding van de) organisatie die de
informatie verstrekt en buitenstaanders die zich van die informatie willen bedienen. Het gaat bij
financiële verslaggeving vooral om weergave van de financiële positie en prestaties van
ondernemingen.
1.1 Externe versus interne informatieverschaffing
Externe verslaggeving wil zeggen financieel georiënteerde informatieverschaffing vanuit organisaties
ten behoeve van belanghebbende buitenstaanders.
Jaarverslaggeving door middel van een jaarrekening is de belangrijkste verschijningsvorm. Daarnaast
kennen we andere vormen, zoals periodieke tussentijdse berichten en emissieprospectussen.
1.1.1 Informatiebehoeften en besluitvorming
Informatie wordt verstrekt om te voldoen aan bepaalde informatiebehoeften bij de ontvanger.
Informatiebehoeften ontstaan omdat degenen die behoefte hebben aan de informatie besluiten
willen nemen waarvoor zij die informatie nodig hebben. Zonder informatie is geen verantwoorde
besluitvorming nodig.
Voor de interne informatieverschaffing wordt onder verantwoordelijkheid van de leiding gebruik
gemaakt van inzicht in de informatiebehoeften, dat binnen de onderneming bestaat. Het gaat om de
besluitvorming binnen de organisatie; deze is in beginsel doelgericht en organiseerbaar in het kader
van het functioneren van de organisatie op de verschillende niveaus van verantwoordelijkheid. Op
een aantal punten moeten externe voorschriften in acht worden genomen, zoals bijv. bij omzet,
loonbelasting en privacywetgeving.
Bij externe (financiële) informatieverschaffing gaat het om de informatiebehoeften van derden (bijv.
beleggers, bankiers die krediet verstrekken of intrekken, leveranciers, sollicitanten, werknemers).
De besluitvorming waarvoor extern beschikbare financiële informatie wordt gebruikt, is naar haar
aard pluriform en meestal niet georganiseerd. Het is heel goed mogelijk dat de externe
belanghebbenden meer of andere informatie verlangen dan de onderneming bereid is te geven. Een
onderneming heeft niet voldoende inzicht in de wijze waarop externe gebruikers bij hun
besluitvorming financiële informatie gebruiken.
1.1.2 Een politieke dimensie
Zelfs als de externe informatiebehoeften wel exact en tot in detail bekend zouden zijn bij de
informatieverstrekkende organisaties, betekent dit nog niet dat aan al die behoeften wordt voldaan
(mate van openheid).
Externe verslaggeving gaat over financieel georiënteerde informatieverschaffing door een organisatie
aan buitenstaanders.
Er is dikwijls sprake van tegengestelde belangen tussen de (leiding van de) organisatie die de
informatie verstrekt en buitenstaanders die zich van die informatie willen bedienen. Het gaat bij
financiële verslaggeving vooral om weergave van de financiële positie en prestaties van
ondernemingen.
1.1 Externe versus interne informatieverschaffing
Externe verslaggeving wil zeggen financieel georiënteerde informatieverschaffing vanuit organisaties
ten behoeve van belanghebbende buitenstaanders.
Jaarverslaggeving door middel van een jaarrekening is de belangrijkste verschijningsvorm. Daarnaast
kennen we andere vormen, zoals periodieke tussentijdse berichten en emissieprospectussen.
1.1.1 Informatiebehoeften en besluitvorming
Informatie wordt verstrekt om te voldoen aan bepaalde informatiebehoeften bij de ontvanger.
Informatiebehoeften ontstaan omdat degenen die behoefte hebben aan de informatie besluiten
willen nemen waarvoor zij die informatie nodig hebben. Zonder informatie is geen verantwoorde
besluitvorming nodig.
Voor de interne informatieverschaffing wordt onder verantwoordelijkheid van de leiding gebruik
gemaakt van inzicht in de informatiebehoeften, dat binnen de onderneming bestaat. Het gaat om de
besluitvorming binnen de organisatie; deze is in beginsel doelgericht en organiseerbaar in het kader
van het functioneren van de organisatie op de verschillende niveaus van verantwoordelijkheid. Op
een aantal punten moeten externe voorschriften in acht worden genomen, zoals bijv. bij omzet,
loonbelasting en privacywetgeving.
Bij externe (financiële) informatieverschaffing gaat het om de informatiebehoeften van derden (bijv.
beleggers, bankiers die krediet verstrekken of intrekken, leveranciers, sollicitanten, werknemers).
De besluitvorming waarvoor extern beschikbare financiële informatie wordt gebruikt, is naar haar
aard pluriform en meestal niet georganiseerd. Het is heel goed mogelijk dat de externe
belanghebbenden meer of andere informatie verlangen dan de onderneming bereid is te geven. Een
onderneming heeft niet voldoende inzicht in de wijze waarop externe gebruikers bij hun
besluitvorming financiële informatie gebruiken.
1.1.2 Een politieke dimensie
Zelfs als de externe informatiebehoeften wel exact en tot in detail bekend zouden zijn bij de
informatieverstrekkende organisaties, betekent dit nog niet dat aan al die behoeften wordt voldaan
(mate van openheid).
