College 1
Anatomie van de longen
De thoraxwand is opgebouwd uit de ribben, het sternum, de wervelkolom en de Mm. Intercostales.
Het sternum vormt het anterieure deel van de thoraxwand, de wervelkolom het posterieure deel, de
ribben het laterale deel en het diafragma het inferieure deel. De holte hier tussen is de thoraxholte.
Deze holte wordt opgevuld door met name de longen en het mediastinum.
Het mediastinum is de ruimte tussen de linker en de rechter long, waarin zich het hart, de grote
bloedvaten, de luchtpijp, de slokdarm, zenuwen, borstbuis en de thymus bevinden.
De longhilus is de opening in het longvlies, waar de bronchi, longslagaders en zenuwen de longen
binnentreden en longaders en lymfevaten naar buiten komen. De longen zijn omgeven door een
dubbel vlies:
Viscerale vlies
Bedekt de buitenzijde van elke long.
Pariëtale vlies
Bedekt de binnenzijde van de borstkas, het diafragma en het mediastinum.
De twee vliezen worden van elkaar gescheiden door een dun laagje vocht in de interpleurale ruimte.
Bij de longhilus gaan de vliezen in elkaar over. Het viscerale vlies is niet geïnnerveerd, de pariëtale
wel en irritatie ervan kan pijnklachten geven in de borstkas en in de lage nek en schouderregio.
De linker long bestaat uit twee delen en de rechter long bestaat uit drie delen.
Bij ademhaling komt de ingeademde lucht vanuit de mond- en neusholte via de luchtpijp in de
longen terecht (het tractus respiratorius = langwerpig orgaan voor ademhaling). Deze luchtpijp
(trachea) is ongeveer 12 cm lang en heeft een diameter van circa 2 cm, is erg flexibel en bestaat uit
meerdere lagen. De trachealisspier zorgt voor het verwijden en vernauwen van de diameter van de
trachea afhankelijk van inspanning of rust. Ook bevat de trachea trilharen, die er met glijbewegingen
voor zorgen dat slijm omhoog wordt gehaald. Bacteriën komen zo omhoog en worden vervolgens
door geslikt, waardoor deze via de slokdarm in de maag terecht komen.
De luchtpijp vertakt in de longen en heeft ongeveer 23 vertakkingen.
Trachea
Bronchus: de wand van de bronchus lijkt erg op die van de trachea, maar er zijn een aantal
verschillen:
- Geen kraakbeenringen, maar ‘platen’ kraakbeen.
- Dunner epitheellaagje, er zijn geen slijm producerende cellen aanwezig.
- Er is meer glad spierweefsel aanwezig. Dit gladde spierweefsel kan je niet of minder
bewust aansturen dan skeletspieren (dwarsgestreept spierweefsel).
Bronchiolus (diameter < 1 mm): de wand bronchioli bevat helemaal geen kraakbeen meer.
Terminale bronchioles: bevatten nog geen alveoli.
Respiratoire bronchioles: bevatten een aantal losse alveoli.
Ductus alveolaris: bevatten hele trossen alveoli, alveolaire zakken.
Alveoli: de enige plek waar gaswisseling plaatsvindt. De wand van de alveoli is 1 cellaag dik,
bevat een basaal membraan, elastische vezels, poriën en macrofagen.
Anatomie van de longen
De thoraxwand is opgebouwd uit de ribben, het sternum, de wervelkolom en de Mm. Intercostales.
Het sternum vormt het anterieure deel van de thoraxwand, de wervelkolom het posterieure deel, de
ribben het laterale deel en het diafragma het inferieure deel. De holte hier tussen is de thoraxholte.
Deze holte wordt opgevuld door met name de longen en het mediastinum.
Het mediastinum is de ruimte tussen de linker en de rechter long, waarin zich het hart, de grote
bloedvaten, de luchtpijp, de slokdarm, zenuwen, borstbuis en de thymus bevinden.
De longhilus is de opening in het longvlies, waar de bronchi, longslagaders en zenuwen de longen
binnentreden en longaders en lymfevaten naar buiten komen. De longen zijn omgeven door een
dubbel vlies:
Viscerale vlies
Bedekt de buitenzijde van elke long.
Pariëtale vlies
Bedekt de binnenzijde van de borstkas, het diafragma en het mediastinum.
De twee vliezen worden van elkaar gescheiden door een dun laagje vocht in de interpleurale ruimte.
Bij de longhilus gaan de vliezen in elkaar over. Het viscerale vlies is niet geïnnerveerd, de pariëtale
wel en irritatie ervan kan pijnklachten geven in de borstkas en in de lage nek en schouderregio.
De linker long bestaat uit twee delen en de rechter long bestaat uit drie delen.
Bij ademhaling komt de ingeademde lucht vanuit de mond- en neusholte via de luchtpijp in de
longen terecht (het tractus respiratorius = langwerpig orgaan voor ademhaling). Deze luchtpijp
(trachea) is ongeveer 12 cm lang en heeft een diameter van circa 2 cm, is erg flexibel en bestaat uit
meerdere lagen. De trachealisspier zorgt voor het verwijden en vernauwen van de diameter van de
trachea afhankelijk van inspanning of rust. Ook bevat de trachea trilharen, die er met glijbewegingen
voor zorgen dat slijm omhoog wordt gehaald. Bacteriën komen zo omhoog en worden vervolgens
door geslikt, waardoor deze via de slokdarm in de maag terecht komen.
De luchtpijp vertakt in de longen en heeft ongeveer 23 vertakkingen.
Trachea
Bronchus: de wand van de bronchus lijkt erg op die van de trachea, maar er zijn een aantal
verschillen:
- Geen kraakbeenringen, maar ‘platen’ kraakbeen.
- Dunner epitheellaagje, er zijn geen slijm producerende cellen aanwezig.
- Er is meer glad spierweefsel aanwezig. Dit gladde spierweefsel kan je niet of minder
bewust aansturen dan skeletspieren (dwarsgestreept spierweefsel).
Bronchiolus (diameter < 1 mm): de wand bronchioli bevat helemaal geen kraakbeen meer.
Terminale bronchioles: bevatten nog geen alveoli.
Respiratoire bronchioles: bevatten een aantal losse alveoli.
Ductus alveolaris: bevatten hele trossen alveoli, alveolaire zakken.
Alveoli: de enige plek waar gaswisseling plaatsvindt. De wand van de alveoli is 1 cellaag dik,
bevat een basaal membraan, elastische vezels, poriën en macrofagen.
