Diversiteit in de
praktijk
Naam :
School: Albeda College
Opdracht: Interculturele diversiteit ( deel 2)
, Inleiding
In de gezondheidszorg worden steeds meer culturen zichtbaar. Wij als zorgverleners moeten hierop
kunnen anticiperen. De culturele diversiteit komt tot uiting in persoonlijke verzorging, opvattingen
over gezondheid, rituelen rond overlijden, eetgewoonten en het gebruik van geneesmiddelen.
Patiënten met verschillende culturen kunnen voor en nadelen hebben. Het beroepscode beschrijft
ook dat een zorgverlener de waarden en de normen van anderen moeten respecteren. Daarnaast
bevordert het ook de samenwerking en de onderlinge vertrouwensband tussen zorgverlener en
patiënt.
Het omgaan met de diversiteit van culturen in de praktijken.
- Door het afnemen van een anamnese kun je de achtergronden van de cultuur, het geloof en
rituelen vastleggen. Naar aanleiding van het gesprek kunt u verder vragen wat de zorgvrager
wil met betrekking tot de uitoefening daarvan. Dat kan ook in het zorgplan verwerkt worden.
- Als een zorgvrager spraakbarrière heeft, kan communicatie soms erg lastig zijn. Indien de
zorgvrager geen familie en vrienden of naasten heeft in de omgeving die de taal kunnen
vertalen, zou je dan bij overleg momenten een tolk kunnen inschakelen. Mocht het zijn dat
een collega’s per toeval het zelfde taal spreek zou je dan ook gebruik van haar kunnen
maken. Dit is makkelijk voor de zorgvrager en voor de zorgverlener om de afspraken te
maken en de doelen te bespreken.
- Tijdens een opname kunnen de zorgvragers bij bepaalde culturen kiezen om in een aparte
kamer te blijven of een kamer delen met een andere zorgvrager met het zelfde achtergrond
en cultuur indien mogelijk. Hier kunnen ze hun rituelen uit voeren.
- Als wij rekening houden met de cultuur van de ander, kunnen wij dan in gesprek gaan met de
zorgvrager of naastbetrokken over bepaalde behandelmethoden.
Voorbeeld: bespreken over het gebruik van opiaten, hoe de comfort gegeven wordt binnen
het te huis.
- Soms kan men ook non-verbaal communiceren, dat kan gebeuren door middel van
handgebaren, pictogrammen en door zelf te doen. In andere gevallen spreken de zorgvragers
Engels, wij als zorgverleners kunnen dan hierop inspelen
- Bij het communiceren is het ook belangrijk dat er gelet wordt op de mimiek van de
zorgvrager. Hierdoor kan je zien of de zorgvrager of naasten van hen snapt wat er besproken
wordt. Indien je merkt dat er niet goed op gereageerd worden, kan je dan de
benaderingswijze veranderen en kijken welke manier van communiceren voor beide werkt.
- Accepteer dat de ontvanger anders kijkt naar het ziektebeeld en behandeling die hem/ haar
aangeboden wordt.
- Realiseer je ook dat elke zorgvrager zijn eigen cultuur en omgeving gewend is en na tijd nodig
heeft om weer aan een nieuwe omgeving te wennen.
- Neem de tijd om te leren over culturele achtergronden, toon interesse en geduld. Er zijn
immers niet alleen verschillen, maar in elk cultuur zijn er ook overeenkomsten. Door daarop
te anticiperen kun je werken aan het opbouw van een vertrouwensband.
praktijk
Naam :
School: Albeda College
Opdracht: Interculturele diversiteit ( deel 2)
, Inleiding
In de gezondheidszorg worden steeds meer culturen zichtbaar. Wij als zorgverleners moeten hierop
kunnen anticiperen. De culturele diversiteit komt tot uiting in persoonlijke verzorging, opvattingen
over gezondheid, rituelen rond overlijden, eetgewoonten en het gebruik van geneesmiddelen.
Patiënten met verschillende culturen kunnen voor en nadelen hebben. Het beroepscode beschrijft
ook dat een zorgverlener de waarden en de normen van anderen moeten respecteren. Daarnaast
bevordert het ook de samenwerking en de onderlinge vertrouwensband tussen zorgverlener en
patiënt.
Het omgaan met de diversiteit van culturen in de praktijken.
- Door het afnemen van een anamnese kun je de achtergronden van de cultuur, het geloof en
rituelen vastleggen. Naar aanleiding van het gesprek kunt u verder vragen wat de zorgvrager
wil met betrekking tot de uitoefening daarvan. Dat kan ook in het zorgplan verwerkt worden.
- Als een zorgvrager spraakbarrière heeft, kan communicatie soms erg lastig zijn. Indien de
zorgvrager geen familie en vrienden of naasten heeft in de omgeving die de taal kunnen
vertalen, zou je dan bij overleg momenten een tolk kunnen inschakelen. Mocht het zijn dat
een collega’s per toeval het zelfde taal spreek zou je dan ook gebruik van haar kunnen
maken. Dit is makkelijk voor de zorgvrager en voor de zorgverlener om de afspraken te
maken en de doelen te bespreken.
- Tijdens een opname kunnen de zorgvragers bij bepaalde culturen kiezen om in een aparte
kamer te blijven of een kamer delen met een andere zorgvrager met het zelfde achtergrond
en cultuur indien mogelijk. Hier kunnen ze hun rituelen uit voeren.
- Als wij rekening houden met de cultuur van de ander, kunnen wij dan in gesprek gaan met de
zorgvrager of naastbetrokken over bepaalde behandelmethoden.
Voorbeeld: bespreken over het gebruik van opiaten, hoe de comfort gegeven wordt binnen
het te huis.
- Soms kan men ook non-verbaal communiceren, dat kan gebeuren door middel van
handgebaren, pictogrammen en door zelf te doen. In andere gevallen spreken de zorgvragers
Engels, wij als zorgverleners kunnen dan hierop inspelen
- Bij het communiceren is het ook belangrijk dat er gelet wordt op de mimiek van de
zorgvrager. Hierdoor kan je zien of de zorgvrager of naasten van hen snapt wat er besproken
wordt. Indien je merkt dat er niet goed op gereageerd worden, kan je dan de
benaderingswijze veranderen en kijken welke manier van communiceren voor beide werkt.
- Accepteer dat de ontvanger anders kijkt naar het ziektebeeld en behandeling die hem/ haar
aangeboden wordt.
- Realiseer je ook dat elke zorgvrager zijn eigen cultuur en omgeving gewend is en na tijd nodig
heeft om weer aan een nieuwe omgeving te wennen.
- Neem de tijd om te leren over culturele achtergronden, toon interesse en geduld. Er zijn
immers niet alleen verschillen, maar in elk cultuur zijn er ook overeenkomsten. Door daarop
te anticiperen kun je werken aan het opbouw van een vertrouwensband.
