Samenvatting media/society:
technology, industries, content, and users
Mediasociologie
Het sociologische perspectief moedigt ons aan om de relatie tussen individuen en de bredere
sociale context waarin ze leven te begrijpen. Mensen hebben de sociale wereld gemaakt en
worden en nu door beïnvloedt. Zo trekken we ons er nu van aan hoe en wat andere doen en
vinden en zijn we snel geneigd om het doen zoals het ‘hoort’. De taal die we spreken, de
educatie die we krijgen en de normen en waarden die ons worden bijgebracht, zijn allemaal
deel vaan een socialisatieproces waardoor we een gevoel van eigenwaarde ontwikkelen en
omarmen. Bovendien vinden onze dagelijkse activiteiten meestal plaats in groepen. Dit noem
je ook wel collectieve contexten: vrienden, studenten, atleten, werknemer, etc. In elke groep
en elke rol die je daar aanneemt brengt een reeks verwachtingen met zich mee. Dezelfde
persoon zal zich dan ook anders gedragen in de ene groep als in de andere groep. De
sociologie leer ons om de acties van mensen te begrijpen moet je rekening houden met de
grotere sociale context waarin ze zich bevinden. Om media het beste te begrijpen en er goed
mee te werken, moeten we het zien als een sociale context die uit verschillende elementen
bestaat en die voortdurend met elkaar in wisselwerking staan.
Structure en agency
Binnen media (en het sociale leven) zijn er twee elementen die een belangrijke rol spelen:
Structuur à gaat over terugkerend sociaal gedrag. Hier wordt bedoeld dat er bepaald gedrag
genormaliseerd is en in het sociale leven wordt toegepast. Een voorbeeld van structuur is de
gezinsstructuur. Vroeger was de structuur dat de man werkt en de vrouw voor de kinderen
zorgt. Nu is de structuur veel breder en kan het bestaan uit eenoudergezin. Een voorbeeld van
structuur is die van een school. Daar bestaat de structuur uit: opdrachten, deadlines,
aanwezigheidsplicht, etc. Komt ook wel neer op: beperking van menselijk handelen, sociale
structuren als terugkeren patroon “druk”
Agencyà gaat over opzettelijk en onbepaald menselijk handelen. Door de inspraak van
mensen kan structuur veranderen. Doordat vrouwen hun stem lieten horen en ook wilden
werken, kwam er een verschuiving in de structuur. Het duidt op onafhankelijke actie
Het gaat bij structuur en agency voornamelijk over de keuzevrijheid (in de media) en de
structurele beperking. In de media zijn deze te onderscheiden op 3 niveaus:
1. Relaties tussen instellingen
Welke invloed hebben sociale structuren, zoals de overheid en de economie, op de
media-industrie? Hoe beïnvloedt de media-industrie andere sociale structuren?
2. Relaties binnen een instelling
Welke invloed heeft de structuur van de media-industrie op het mediapersoneel en,
indirect, op de media-inhoud? Hoe beïnvloeden mediagebruikers de media-inhoud en
mediaorganisaties?
3. Relaties tussen een instelling en het publiek
Hoe beïnvloedt de media-industrie de gebruikers van media? Welke invloed hebben de
keuzes en acties van mediagebruikers op de media-industrie?
Door de structuur-agency dynamiek te observeren, kunnen we de spanningen zien tussen de
(uiteenlopende) rollen. Iedereen gebruikt media namelijk voor een ander doeleinde. De een
voor vermaak, de ander voor informatie. Voor de samenleving als geheel kunnen de media een
, manier zijn om informatie en waarden over te brengen (socialisatie) en kunnen ze dienen als
controle op misbruik van politieke en economische macht.
De inhoud van de media hangt sterk af van verschillende factoren. Een land waar totalitair
regime is zal in de media hoogstwaarschijnlijk eenzijdig media bevatten die zeer gestuurd is,
terwijl een (meer) democratisch land waarschijnlijk meer economische media bevat en eerder
beïnvloedt raken door bedrijfseigenaren. Daarbij is het ook belangrijk om te weten in welke
context men werkt. Dit betekent dat we vertrouwd moeten zijn met zowel de interne werking
van massamedia-organisaties als de processen van professionele socialisaties. De meningen
en uitingen van bedrijven in de media zorgen er dus voor dat men zijn of haar eigen mening
gaat bekritiseren en overwegen. Tot slot kunnen mediagebruikers ook invloed hebben op
elkaar en op zichzelf. Mediagebruikers kiezen zelf welke media content ze willen
zien/gebruiken en wanneer ze dat willen gebruiken. Ze kiezen er zelf voor om content te
promoten, herplaatsen of eigen gecreëerde content te plaatsen. Media-gebruikers kunnen
vrijwel niet in gesprek gaan met elkaar in de media. Ze moet vertrouwen op andere bronnen
en berichten in de media. Hoe men bepaalde dingen interpreteert heeft weer te maken met de
sociale structuur waar hij of zij vandaan komt.
Eigen interpretatie op de samenvatting van de sociologie van de media
Je kunt dus stellen dat het lastig is om te bepalen wat de individuele autonomie is in de
digitale wereld. De een zegt namelijk dat de macht ligt bij de individu, de gebruiker van de
media. De ander zegt precies het tegenovergestelde: het individu, de gebruiker, wordt beheerst
door grote bedrijven die geld verdienen met de datastromen die we produceren. De vraag die
hier een beetje centraal bij staat is of media ons leven makkelijker maakt of dat we
marionetten worden/zijn van grote bedrijven. De huidige technologie maakt het ons mogelijk
om bepaalde data wel en niet te delen en alledaagse handelingen te automatiseren (kopen,
koken, nieuwe liefde zoeken). Het wordt als het ware een automatisme, maar als individu heb
je zelf de keuze om er aan mee te doen en heb je wel degelijk een autonomie. Daarnaast heb
je ook nog altijd je eigen oordeelsvermogen. Data is niet neutraal en we kunnen zelf bepalen
hoe we ze interpreteren. Als individu kunne we ook druk en invloed uitoefenen. Dit kunnen
we doen met acties en ons stemgedrag. Autonomie geven we dan samen vorm en is daarmee
nuttig om (politieke) acties te steunen.
technology, industries, content, and users
Mediasociologie
Het sociologische perspectief moedigt ons aan om de relatie tussen individuen en de bredere
sociale context waarin ze leven te begrijpen. Mensen hebben de sociale wereld gemaakt en
worden en nu door beïnvloedt. Zo trekken we ons er nu van aan hoe en wat andere doen en
vinden en zijn we snel geneigd om het doen zoals het ‘hoort’. De taal die we spreken, de
educatie die we krijgen en de normen en waarden die ons worden bijgebracht, zijn allemaal
deel vaan een socialisatieproces waardoor we een gevoel van eigenwaarde ontwikkelen en
omarmen. Bovendien vinden onze dagelijkse activiteiten meestal plaats in groepen. Dit noem
je ook wel collectieve contexten: vrienden, studenten, atleten, werknemer, etc. In elke groep
en elke rol die je daar aanneemt brengt een reeks verwachtingen met zich mee. Dezelfde
persoon zal zich dan ook anders gedragen in de ene groep als in de andere groep. De
sociologie leer ons om de acties van mensen te begrijpen moet je rekening houden met de
grotere sociale context waarin ze zich bevinden. Om media het beste te begrijpen en er goed
mee te werken, moeten we het zien als een sociale context die uit verschillende elementen
bestaat en die voortdurend met elkaar in wisselwerking staan.
Structure en agency
Binnen media (en het sociale leven) zijn er twee elementen die een belangrijke rol spelen:
Structuur à gaat over terugkerend sociaal gedrag. Hier wordt bedoeld dat er bepaald gedrag
genormaliseerd is en in het sociale leven wordt toegepast. Een voorbeeld van structuur is de
gezinsstructuur. Vroeger was de structuur dat de man werkt en de vrouw voor de kinderen
zorgt. Nu is de structuur veel breder en kan het bestaan uit eenoudergezin. Een voorbeeld van
structuur is die van een school. Daar bestaat de structuur uit: opdrachten, deadlines,
aanwezigheidsplicht, etc. Komt ook wel neer op: beperking van menselijk handelen, sociale
structuren als terugkeren patroon “druk”
Agencyà gaat over opzettelijk en onbepaald menselijk handelen. Door de inspraak van
mensen kan structuur veranderen. Doordat vrouwen hun stem lieten horen en ook wilden
werken, kwam er een verschuiving in de structuur. Het duidt op onafhankelijke actie
Het gaat bij structuur en agency voornamelijk over de keuzevrijheid (in de media) en de
structurele beperking. In de media zijn deze te onderscheiden op 3 niveaus:
1. Relaties tussen instellingen
Welke invloed hebben sociale structuren, zoals de overheid en de economie, op de
media-industrie? Hoe beïnvloedt de media-industrie andere sociale structuren?
2. Relaties binnen een instelling
Welke invloed heeft de structuur van de media-industrie op het mediapersoneel en,
indirect, op de media-inhoud? Hoe beïnvloeden mediagebruikers de media-inhoud en
mediaorganisaties?
3. Relaties tussen een instelling en het publiek
Hoe beïnvloedt de media-industrie de gebruikers van media? Welke invloed hebben de
keuzes en acties van mediagebruikers op de media-industrie?
Door de structuur-agency dynamiek te observeren, kunnen we de spanningen zien tussen de
(uiteenlopende) rollen. Iedereen gebruikt media namelijk voor een ander doeleinde. De een
voor vermaak, de ander voor informatie. Voor de samenleving als geheel kunnen de media een
, manier zijn om informatie en waarden over te brengen (socialisatie) en kunnen ze dienen als
controle op misbruik van politieke en economische macht.
De inhoud van de media hangt sterk af van verschillende factoren. Een land waar totalitair
regime is zal in de media hoogstwaarschijnlijk eenzijdig media bevatten die zeer gestuurd is,
terwijl een (meer) democratisch land waarschijnlijk meer economische media bevat en eerder
beïnvloedt raken door bedrijfseigenaren. Daarbij is het ook belangrijk om te weten in welke
context men werkt. Dit betekent dat we vertrouwd moeten zijn met zowel de interne werking
van massamedia-organisaties als de processen van professionele socialisaties. De meningen
en uitingen van bedrijven in de media zorgen er dus voor dat men zijn of haar eigen mening
gaat bekritiseren en overwegen. Tot slot kunnen mediagebruikers ook invloed hebben op
elkaar en op zichzelf. Mediagebruikers kiezen zelf welke media content ze willen
zien/gebruiken en wanneer ze dat willen gebruiken. Ze kiezen er zelf voor om content te
promoten, herplaatsen of eigen gecreëerde content te plaatsen. Media-gebruikers kunnen
vrijwel niet in gesprek gaan met elkaar in de media. Ze moet vertrouwen op andere bronnen
en berichten in de media. Hoe men bepaalde dingen interpreteert heeft weer te maken met de
sociale structuur waar hij of zij vandaan komt.
Eigen interpretatie op de samenvatting van de sociologie van de media
Je kunt dus stellen dat het lastig is om te bepalen wat de individuele autonomie is in de
digitale wereld. De een zegt namelijk dat de macht ligt bij de individu, de gebruiker van de
media. De ander zegt precies het tegenovergestelde: het individu, de gebruiker, wordt beheerst
door grote bedrijven die geld verdienen met de datastromen die we produceren. De vraag die
hier een beetje centraal bij staat is of media ons leven makkelijker maakt of dat we
marionetten worden/zijn van grote bedrijven. De huidige technologie maakt het ons mogelijk
om bepaalde data wel en niet te delen en alledaagse handelingen te automatiseren (kopen,
koken, nieuwe liefde zoeken). Het wordt als het ware een automatisme, maar als individu heb
je zelf de keuze om er aan mee te doen en heb je wel degelijk een autonomie. Daarnaast heb
je ook nog altijd je eigen oordeelsvermogen. Data is niet neutraal en we kunnen zelf bepalen
hoe we ze interpreteren. Als individu kunne we ook druk en invloed uitoefenen. Dit kunnen
we doen met acties en ons stemgedrag. Autonomie geven we dan samen vorm en is daarmee
nuttig om (politieke) acties te steunen.
