Onderdeel B: open vraag
Op dit moment kampen verschillende zorgmedewerkers met grote zorgen over het
recreatief gebruik van lachgas: vooral twintigers kampen steeds vaker met
hartinfarcten en trombose na overmatig lachgasgebruik. In Het Parool van 26 maart
2021 riep cardioloog Robert Riezebos al op tot een landelijk verbod op het recreatief
gebruik van lachgas. Hij verklaart: ‘Ik hoop dat het recreatieve gebruik van lachgas
verboden wordt, want het verwoest jonge levens.’
In afwachting van de invoering van een dergelijk landelijk verbod, hebben
verschillende gemeenten al een eigen lokaal verbod ingesteld. Een van de
gemeenten waarin een dergelijk verbod geldt, is Groningen. De gemeenteraad in
Groningen heeft unaniem besloten dat het recreatief gebruik van lachgas onder
omstandigheden moet worden verboden. Daarom heeft hij een nieuwe bepaling,
namelijk artikel 2:50a in de APV Groningen opgenomen. Het eerste lid daarvan luidt
als volgt:
‘Het is verboden op een openbare plaats distikstofmonoxide (lachgas) recreatief als
roesmiddel te gebruiken, voorbereidingen daartoe te verrichten of ten behoeve van
dat gebruik voorwerpen of stoffen bij zich te hebben, indien dit gepaard gaat met
overlast of andere gedragingen die de openbare orde verstoren, het woon- of
leefklimaat nadelig beïnvloeden of anderszins hinder veroorzaken.’
Stefan van Waarden is een fervent lachgasgebruiker in Groningen en vindt dit
verbod maar niets. Hij heeft plannen om dit verbod uit de Groningse APV aan te
vechten voor de rechter, want volgens hem deugt er niets van. Hij beschouwt het
verbod als ‘puur misbruik van macht’ dat niet zomaar kan worden getolereerd. Hij
vindt dat de gemeenteraad eerst ‘gezag’ moet opbouwen voordat dit orgaan het
gebruik van lachgas kan verbieden. Stefan meent bovendien dat de gemeenteraad
met dit verbod treedt buiten de grenzen van zijn regelgevende bevoegdheid. Hij is
echter nog niet helemaal zeker van zijn zaak en gaat daarom eerst nog op zoek naar
juridisch advies voordat hij naar de rechter stapt.
Neem aan dat ook de landelijke politici in de tussentijd niet stilzitten. Minister voor
Medische Zorg Otto Spikkers van de Partij voor de Leefbaarheid (PvL) wil dat er snel
een landelijk verbod in een formele wet wordt vastgelegd. Niet alleen wil hij dat dit
verbod in heel Nederland gaat gelden, ook vindt hij dat de maatregelen op lokaal
niveau (waaronder in Groningen) nog niet ver genoeg gaan. Otto wil dat er in het
wetsvoorstel een bepaling wordt opgenomen op basis waarvan de politie ‘te allen
tijde burgers in de openbare ruimte preventief kan fouilleren op het bezit van
lachgas’.
Otto kent echter de precieze volgorde van de wetgevingsprocedure nog niet
helemaal. Hij weet de procedure voor de vaststelling van formele wetten aanvangt
met de beraadslaging in de ministerraad, waarna een advies van de Raad van State
volgt waarop de ministerraad dan weer reageert. Hij weet echter niet welke stappen
het wetsvoorstel daarna dient te doorlopen. Otto weet bovendien niet of het voorstel
voor het preventief fouilleren wel op voldoende steun kan rekenen in de
Op dit moment kampen verschillende zorgmedewerkers met grote zorgen over het
recreatief gebruik van lachgas: vooral twintigers kampen steeds vaker met
hartinfarcten en trombose na overmatig lachgasgebruik. In Het Parool van 26 maart
2021 riep cardioloog Robert Riezebos al op tot een landelijk verbod op het recreatief
gebruik van lachgas. Hij verklaart: ‘Ik hoop dat het recreatieve gebruik van lachgas
verboden wordt, want het verwoest jonge levens.’
In afwachting van de invoering van een dergelijk landelijk verbod, hebben
verschillende gemeenten al een eigen lokaal verbod ingesteld. Een van de
gemeenten waarin een dergelijk verbod geldt, is Groningen. De gemeenteraad in
Groningen heeft unaniem besloten dat het recreatief gebruik van lachgas onder
omstandigheden moet worden verboden. Daarom heeft hij een nieuwe bepaling,
namelijk artikel 2:50a in de APV Groningen opgenomen. Het eerste lid daarvan luidt
als volgt:
‘Het is verboden op een openbare plaats distikstofmonoxide (lachgas) recreatief als
roesmiddel te gebruiken, voorbereidingen daartoe te verrichten of ten behoeve van
dat gebruik voorwerpen of stoffen bij zich te hebben, indien dit gepaard gaat met
overlast of andere gedragingen die de openbare orde verstoren, het woon- of
leefklimaat nadelig beïnvloeden of anderszins hinder veroorzaken.’
Stefan van Waarden is een fervent lachgasgebruiker in Groningen en vindt dit
verbod maar niets. Hij heeft plannen om dit verbod uit de Groningse APV aan te
vechten voor de rechter, want volgens hem deugt er niets van. Hij beschouwt het
verbod als ‘puur misbruik van macht’ dat niet zomaar kan worden getolereerd. Hij
vindt dat de gemeenteraad eerst ‘gezag’ moet opbouwen voordat dit orgaan het
gebruik van lachgas kan verbieden. Stefan meent bovendien dat de gemeenteraad
met dit verbod treedt buiten de grenzen van zijn regelgevende bevoegdheid. Hij is
echter nog niet helemaal zeker van zijn zaak en gaat daarom eerst nog op zoek naar
juridisch advies voordat hij naar de rechter stapt.
Neem aan dat ook de landelijke politici in de tussentijd niet stilzitten. Minister voor
Medische Zorg Otto Spikkers van de Partij voor de Leefbaarheid (PvL) wil dat er snel
een landelijk verbod in een formele wet wordt vastgelegd. Niet alleen wil hij dat dit
verbod in heel Nederland gaat gelden, ook vindt hij dat de maatregelen op lokaal
niveau (waaronder in Groningen) nog niet ver genoeg gaan. Otto wil dat er in het
wetsvoorstel een bepaling wordt opgenomen op basis waarvan de politie ‘te allen
tijde burgers in de openbare ruimte preventief kan fouilleren op het bezit van
lachgas’.
Otto kent echter de precieze volgorde van de wetgevingsprocedure nog niet
helemaal. Hij weet de procedure voor de vaststelling van formele wetten aanvangt
met de beraadslaging in de ministerraad, waarna een advies van de Raad van State
volgt waarop de ministerraad dan weer reageert. Hij weet echter niet welke stappen
het wetsvoorstel daarna dient te doorlopen. Otto weet bovendien niet of het voorstel
voor het preventief fouilleren wel op voldoende steun kan rekenen in de
