Inhoudsopgave
BMD.CO1 – HERSTELMECHANISMEN 2
CNA.CO1 – FYSIOTHERAPIE BIJ CNA, ACTUELE NEUROREVALIDATIE EN
HISTORISCH PERSPECTIEF 6
CNA.CO2 – HERSTEL OF COMPENSATIE/MOTORISCH LEERPROCES EN/OF
STRATEGIE BIJ INTERVENTIES CNA 8
10
CNA.CO3 – FES EEN HULPMIDDELEN 10
CNA.BFO1 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN TRANSFERS 1 12
CNA.BFO2 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN MANIPULATIEVE
HANDELINGEN 14
CNA.BFO3 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN & LEERPROCES
(IMPLICIET/EXPLICIET/ STRATEGIEËN) 15
CNA.BFO4 – INTERVENTIES BIJ CNA; FUNCTIES BEÏNVLOEDEN 4 19
CNA.BFO5 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN (PARAMETERS, INTENSITEIT,
GROEP) 19
CNA.CAS.1 + 2 + CASP 1 + CASP 2 19
CNA.PGOL1 – MOTORISCH LEREN BIJ PATIËNTEN MET CNA (INSTRUCTIE,
ORGANISATIE, FEEDBACK) 19
CNA.PGOL2 – EVIDENTIE EFFECT INTERVENTIES OP NEUROLOGISCHE
FUNCTIESTOORNISSEN (SSSS) 20
CNA.V1 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: BEGELEIDEN & FACILITEREN BIJ
TRANSFERS ROND BED EN STOEL 21
CNA.V2 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: BEGELEIDEN & FACILITEREN BIJ STAAN,
LOPEN EN TRAPLOPEN 21
CNA.V3 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: STEUNEN BE, MANIPULATIEVE
HANDELINGEN EN ZELFZORG 24
CNA.V4 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: TAAKGERICHT HANDELEN
(IMPLICIET/EXPLICIET/ LEERSTRATEGIEËN) 25
CNA.V5 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: INTERVENTIES GERICHT OP
VERMINDEREN VAN FUNCTIE-STOORNISSEN 26
CNA.V6 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: INTERVENTIES GERICHT OP
FUNCTIESTOORNISSEN EN OP COMPENSATIE VAN FUNCTIESTOORNISSEN. 27
CNA.V7 – BEHANDELPRINCIPES EN PARAMETERS BIJ CNA: INTERVENTIES MET
RELATIEF HOGE INTENSITEIT/GROEPSINTERVENTIES 29
CNA OEFENTOETS KENNIS 2B 30
1
, BMD.CO1 – HERSTELMECHANISMEN
*HERHALING BMD CO BLOK 1B
Er zijn verschillende soorten neuronen:
Perifere sensorische neuronen
Ontvangen signalen vanbinnen en buiten het
lichaam en dragen deze over naar andere
zenuwcellen.
Perifere motorische neuronen (motoneuronen)
Dragen prikkels vanuit het zenuwstelsel over
naar spiercellen.
Schakelneuronen
Vormen de grootste groep in het centrale
zenuwstelsel (kleine hersenen, grote hersenen,
hersenstam en ruggenmerg). Zij verzorgen de
integratie van de lichaamsfuncties.
De bouw van het neuron is gericht op de ontvangst, geleiding en overdracht van prikkels. De organellen die
belangrijk zijn voor de stofwisseling liggen dicht bij elkaar rondom in de kern van het cellichaam. De zenuwcel
bestaat uit korte of lange uitlopers van het cellichaam, die contact maken met andere cellen.
Functioneel bestaat elk neuron uit drie onderdelen:
1. Het receptief deel - Ontvangt de prikkel
Het receptieve deel wordt gevormd door het celmembraan. Om de oppervlakte voor het ontvangen van prikkels
te vergroten, is het cellichaam meestal voorzien van vertakte uitlopers: de dendrieten. De omvang van deze
boom geeft een aanwijzing over de functie van het neuron: hoe sterker de vertakking, hoe groter het aantal
wegen waarlangs een bepaald neuron kan worden geprikkeld. Vooral in de schors van de grote en kleine
hersenen komen sterk vertakte dendrieten voor.
2. Een conductief deel - Geleidt de prikkel voort
Het conductieve deel bestaat uit het axon. Per neuron is slechts één axon aanwezig. Het axon bezit een sterk
ontwikkeld cytoskelet van neurofilamenten die de vorm van een axon bepalen. En microtubuli: buisvormige
eiwitketens waarlangs stoffen kunnen worden getransporteerd van cellichaam naar de eindknoppen.
3. Een transmissief deel - Draagt de prikkel over
Aan het eind splitst het axon zich in dunne takjes. Samen heten deze het telodendrion (eindboom). Ieder takje
loopt uit in een eindknop, die contact maakt met de cel waarnaar de prikkel wordt overgedragen. Is de cel die
de prikkel ontvangt een skeletspiercel, dan spreekt met van motorisch eindplaat. Is de cel die de prikkel
ontvangt een zenuwcel, dan heet het punt van overdracht synaps. Telodendrion en de eindknoppen vormen
samen het transmissieve deel van het neuron.
In die boom, het dendriet, vindt dus de ontvangst plaats. De vorm van de
boom zegt veel over de soort cel waar je het over hebt en de taken die
de cel heeft. In de hersenstam zie je een vergelijkbare boom als
afbeelding A, in het ruggenmerg als afbeelding B en in het cerebellum
als afbeelding C. Al die takjes kunnen verbindingen maken met andere
neuronen.
Neuronen communiceren met elkaar door een prikkel door te geven aan
elkaar via een synaps. Het presynaptisch neuron (het neuron dat vöör
de synaps ligt, een zenuwcel) wilt de boodschap doorgeven. Ze vinden
elkaar in een synaps. En uiteindelijk zie je het postsynaptisch neuron
(spiercel) waar de prikkel naartoe wordt overgedragen. De prikkel loopt
naar de eindknoppen toe. Hier wordt een neurotransmitter gebruikt om
de prikkel door te geven naar de volgende. En het neuron ontvangt de
prikkel en vervolgens vindt daar weer dezelfde depolarisatie plaats: de
prikkel wordt weer op die manier overgedragen de cel wordt weer
negatief zo kan hij weer door naar de volgende. Dus de synaps, het
gebied waar de prikkels worden doorgegeven, is een belangrijk
onderdeel.
2
BMD.CO1 – HERSTELMECHANISMEN 2
CNA.CO1 – FYSIOTHERAPIE BIJ CNA, ACTUELE NEUROREVALIDATIE EN
HISTORISCH PERSPECTIEF 6
CNA.CO2 – HERSTEL OF COMPENSATIE/MOTORISCH LEERPROCES EN/OF
STRATEGIE BIJ INTERVENTIES CNA 8
10
CNA.CO3 – FES EEN HULPMIDDELEN 10
CNA.BFO1 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN TRANSFERS 1 12
CNA.BFO2 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN MANIPULATIEVE
HANDELINGEN 14
CNA.BFO3 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN & LEERPROCES
(IMPLICIET/EXPLICIET/ STRATEGIEËN) 15
CNA.BFO4 – INTERVENTIES BIJ CNA; FUNCTIES BEÏNVLOEDEN 4 19
CNA.BFO5 – INTERVENTIES BIJ CNA: ACTIVITEITEN (PARAMETERS, INTENSITEIT,
GROEP) 19
CNA.CAS.1 + 2 + CASP 1 + CASP 2 19
CNA.PGOL1 – MOTORISCH LEREN BIJ PATIËNTEN MET CNA (INSTRUCTIE,
ORGANISATIE, FEEDBACK) 19
CNA.PGOL2 – EVIDENTIE EFFECT INTERVENTIES OP NEUROLOGISCHE
FUNCTIESTOORNISSEN (SSSS) 20
CNA.V1 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: BEGELEIDEN & FACILITEREN BIJ
TRANSFERS ROND BED EN STOEL 21
CNA.V2 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: BEGELEIDEN & FACILITEREN BIJ STAAN,
LOPEN EN TRAPLOPEN 21
CNA.V3 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: STEUNEN BE, MANIPULATIEVE
HANDELINGEN EN ZELFZORG 24
CNA.V4 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: TAAKGERICHT HANDELEN
(IMPLICIET/EXPLICIET/ LEERSTRATEGIEËN) 25
CNA.V5 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: INTERVENTIES GERICHT OP
VERMINDEREN VAN FUNCTIE-STOORNISSEN 26
CNA.V6 – BEHANDELPRINCIPES BIJ CNA: INTERVENTIES GERICHT OP
FUNCTIESTOORNISSEN EN OP COMPENSATIE VAN FUNCTIESTOORNISSEN. 27
CNA.V7 – BEHANDELPRINCIPES EN PARAMETERS BIJ CNA: INTERVENTIES MET
RELATIEF HOGE INTENSITEIT/GROEPSINTERVENTIES 29
CNA OEFENTOETS KENNIS 2B 30
1
, BMD.CO1 – HERSTELMECHANISMEN
*HERHALING BMD CO BLOK 1B
Er zijn verschillende soorten neuronen:
Perifere sensorische neuronen
Ontvangen signalen vanbinnen en buiten het
lichaam en dragen deze over naar andere
zenuwcellen.
Perifere motorische neuronen (motoneuronen)
Dragen prikkels vanuit het zenuwstelsel over
naar spiercellen.
Schakelneuronen
Vormen de grootste groep in het centrale
zenuwstelsel (kleine hersenen, grote hersenen,
hersenstam en ruggenmerg). Zij verzorgen de
integratie van de lichaamsfuncties.
De bouw van het neuron is gericht op de ontvangst, geleiding en overdracht van prikkels. De organellen die
belangrijk zijn voor de stofwisseling liggen dicht bij elkaar rondom in de kern van het cellichaam. De zenuwcel
bestaat uit korte of lange uitlopers van het cellichaam, die contact maken met andere cellen.
Functioneel bestaat elk neuron uit drie onderdelen:
1. Het receptief deel - Ontvangt de prikkel
Het receptieve deel wordt gevormd door het celmembraan. Om de oppervlakte voor het ontvangen van prikkels
te vergroten, is het cellichaam meestal voorzien van vertakte uitlopers: de dendrieten. De omvang van deze
boom geeft een aanwijzing over de functie van het neuron: hoe sterker de vertakking, hoe groter het aantal
wegen waarlangs een bepaald neuron kan worden geprikkeld. Vooral in de schors van de grote en kleine
hersenen komen sterk vertakte dendrieten voor.
2. Een conductief deel - Geleidt de prikkel voort
Het conductieve deel bestaat uit het axon. Per neuron is slechts één axon aanwezig. Het axon bezit een sterk
ontwikkeld cytoskelet van neurofilamenten die de vorm van een axon bepalen. En microtubuli: buisvormige
eiwitketens waarlangs stoffen kunnen worden getransporteerd van cellichaam naar de eindknoppen.
3. Een transmissief deel - Draagt de prikkel over
Aan het eind splitst het axon zich in dunne takjes. Samen heten deze het telodendrion (eindboom). Ieder takje
loopt uit in een eindknop, die contact maakt met de cel waarnaar de prikkel wordt overgedragen. Is de cel die
de prikkel ontvangt een skeletspiercel, dan spreekt met van motorisch eindplaat. Is de cel die de prikkel
ontvangt een zenuwcel, dan heet het punt van overdracht synaps. Telodendrion en de eindknoppen vormen
samen het transmissieve deel van het neuron.
In die boom, het dendriet, vindt dus de ontvangst plaats. De vorm van de
boom zegt veel over de soort cel waar je het over hebt en de taken die
de cel heeft. In de hersenstam zie je een vergelijkbare boom als
afbeelding A, in het ruggenmerg als afbeelding B en in het cerebellum
als afbeelding C. Al die takjes kunnen verbindingen maken met andere
neuronen.
Neuronen communiceren met elkaar door een prikkel door te geven aan
elkaar via een synaps. Het presynaptisch neuron (het neuron dat vöör
de synaps ligt, een zenuwcel) wilt de boodschap doorgeven. Ze vinden
elkaar in een synaps. En uiteindelijk zie je het postsynaptisch neuron
(spiercel) waar de prikkel naartoe wordt overgedragen. De prikkel loopt
naar de eindknoppen toe. Hier wordt een neurotransmitter gebruikt om
de prikkel door te geven naar de volgende. En het neuron ontvangt de
prikkel en vervolgens vindt daar weer dezelfde depolarisatie plaats: de
prikkel wordt weer op die manier overgedragen de cel wordt weer
negatief zo kan hij weer door naar de volgende. Dus de synaps, het
gebied waar de prikkels worden doorgegeven, is een belangrijk
onderdeel.
2
