Nederlandse samenvattingen Artikelen Grietens College 2
Private and public voices: Does family group
conferencing privilege the voice of children and
families in child welfare?
Marie Connolly & Judith Masson
Introduction
In de afgelopen 25 jaar is het welzijn van kinderen meer gericht op samenwerkingsvormen
om het kind op een juiste manier te beschermen. Family Group Conferences (FGC) vinden
dat gezinnen een grotere beslissingsbevoegdheid mogen bezitten als het gaat om
kinderbeschermingsmaatregelen. Dit artikel gaat in op de eigen krachten van de familie en
de manier waarop er ruimte wordt gecreëerd voor gezinnen om samen te komen en samen
te werken aan complexe vraagstukken rondom het kind.
Family Group Conferences
Deze aanpak werd voor het eerst toegepast in Aotearoa, Nieuw-Zeeland in de Child and
Young Persons and Their Families Act 1989. Deze wet vereist een eigen kracht, waarin
kinderen worden beschouwd als kinderen die behoefte hebben aan zorg en bescherming,
tenzij onmiddellijke actie vereist is. Het systeem is ook ingevoerd in andere landen.
Family Group Conferences in de praktijk
Het FGC model brengt de (gehele) familie samen in een oplossingsgerichte, familie geleide
besluitvorming. Belangrijkste kenmerken van deze aanpak zijn:
Een onafhankelijke coördinator, die verantwoordelijk is voor contact met
familieleden en de bijeenroeping van het congres.
Een beperkte rol voor de maatschappelijk werkers; beperkt tot het onderbouwen
van de zorgen die er over het kind zijn aan de deelnemers van de conferentie.
Privé-tijd voor de familie om te discussiëren en een plan vorm te geven, zonder de
aanwezigheid van professionals.
Een speciale status voor het plan, tenzij het niet voldoende is om het kind veilig te
stellen.
Echter worden deze punten niet altijd nageleefd in de praktijk. De leden van de familie
hebben een wettelijk recht om de FGC bij te wonen, betrokkenen kunnen worden
uitgenodigd door de coördinator voor het verstrekken van informatie. Maar zij hebben geen
recht om de conferentie bij te wonen en zij hebben geen rol in de besluitvorming.
De FGC bestaat uit 3 fases;
De familie krijgt informatie van een professional over wat zijn kijk op de problemen is
en wat de mogelijkheden van hulpverlening zijn. Ouders kunnen hier vragen stellen
en informatie vergaren.
Private and public voices: Does family group
conferencing privilege the voice of children and
families in child welfare?
Marie Connolly & Judith Masson
Introduction
In de afgelopen 25 jaar is het welzijn van kinderen meer gericht op samenwerkingsvormen
om het kind op een juiste manier te beschermen. Family Group Conferences (FGC) vinden
dat gezinnen een grotere beslissingsbevoegdheid mogen bezitten als het gaat om
kinderbeschermingsmaatregelen. Dit artikel gaat in op de eigen krachten van de familie en
de manier waarop er ruimte wordt gecreëerd voor gezinnen om samen te komen en samen
te werken aan complexe vraagstukken rondom het kind.
Family Group Conferences
Deze aanpak werd voor het eerst toegepast in Aotearoa, Nieuw-Zeeland in de Child and
Young Persons and Their Families Act 1989. Deze wet vereist een eigen kracht, waarin
kinderen worden beschouwd als kinderen die behoefte hebben aan zorg en bescherming,
tenzij onmiddellijke actie vereist is. Het systeem is ook ingevoerd in andere landen.
Family Group Conferences in de praktijk
Het FGC model brengt de (gehele) familie samen in een oplossingsgerichte, familie geleide
besluitvorming. Belangrijkste kenmerken van deze aanpak zijn:
Een onafhankelijke coördinator, die verantwoordelijk is voor contact met
familieleden en de bijeenroeping van het congres.
Een beperkte rol voor de maatschappelijk werkers; beperkt tot het onderbouwen
van de zorgen die er over het kind zijn aan de deelnemers van de conferentie.
Privé-tijd voor de familie om te discussiëren en een plan vorm te geven, zonder de
aanwezigheid van professionals.
Een speciale status voor het plan, tenzij het niet voldoende is om het kind veilig te
stellen.
Echter worden deze punten niet altijd nageleefd in de praktijk. De leden van de familie
hebben een wettelijk recht om de FGC bij te wonen, betrokkenen kunnen worden
uitgenodigd door de coördinator voor het verstrekken van informatie. Maar zij hebben geen
recht om de conferentie bij te wonen en zij hebben geen rol in de besluitvorming.
De FGC bestaat uit 3 fases;
De familie krijgt informatie van een professional over wat zijn kijk op de problemen is
en wat de mogelijkheden van hulpverlening zijn. Ouders kunnen hier vragen stellen
en informatie vergaren.
