Massacultuur
H14
Conceptuele kunst vanaf 1950
Veel kunstenaars onafhankelijk politiek en opdrachtgevers kans om visie tot
uiterste door te voeren gevolg: kunstwerk soms onherkenbaar/verdwijnt, grenzen
niet alleen opgezocht, maar soms bewust overschreden
Moeilijk voor publiek om kunst te begrijpen en herkennen (alles kon kunst zijn)
Ogenschijnlijk simpele kunstwerken kunnen meerdere betekenissen hebben.
Kunstenaar verkoopt eigen poep in blikje
- Grappig
- Kritisch
- Anticommercieel
Danser in laboratoriumjas maakt steeds zelfde bewegingen
- Benadrukt dat kunst gewoon werk is
- Laat schoonheid van eenvoudige bewegingen zien
Conceptuele kunstenaars zijn in twee groepen te verdelen:
1. Groep die vooral geïnteresseerd is in het idee dat aan een kunstwerk ten
grondslag ligt kunst is voor hen vooral een denkproces
2. Groep die zich bezig houdt met de vorm van het kunstwerk
(onderzoeken kleinste bouwstenen waaruit kunst bestaat)
Wim T. Schippers
Met veel humor stelt hij steeds dezelfde vraag:
‘Kan het banale, het saaie ook kunst zijn?’
Niet het type kunstenaar dat hele dag in atelier staat te zwoegen, maar iemand die
zijn eigenzinnige denkwijze vorm geeft.
Ieder plan wordt in vorm gegoten die er het beste bij past
Moeite bekijken waard onbelangrijk idee telt
Gooit flesje prik leeg in zee
1. Niet roken 2. Niet eten 3. Roken 4. Eten
(4 mannen in pak gaan 4 keer podium op, eerste keer doen ze niets, dan
roken ze een sigaret en dan eten ze een broodje)
Toneelstuk gespeeld door honden
Filmpje over plant in vensterbank
Yves Klein
‘Kunstobject staat uitwisselen ideeën in de weg’
Wil publiek laten nadenken over idee achter een kunstwerk hij maakt kunstobject
zo vluchtig of onbeduidend dat de betekenis vanzelf naar voren komt. Gedachte of
herinnering aan kunstwerk belangrijker dan kunstwerk zelf
1001 blauwe luchtballonnen op laten stijgen
Schilderijen die binnen minuut verbranden
Exposeert lege witte muur (achtergrond wordt voorgrond)
John Cage (componist)
Experimenteert met muziekstukken waarin toeval het leidende principe is.
Gooit klassieke waarden als beheersing en organisatie overboord.
H14
Conceptuele kunst vanaf 1950
Veel kunstenaars onafhankelijk politiek en opdrachtgevers kans om visie tot
uiterste door te voeren gevolg: kunstwerk soms onherkenbaar/verdwijnt, grenzen
niet alleen opgezocht, maar soms bewust overschreden
Moeilijk voor publiek om kunst te begrijpen en herkennen (alles kon kunst zijn)
Ogenschijnlijk simpele kunstwerken kunnen meerdere betekenissen hebben.
Kunstenaar verkoopt eigen poep in blikje
- Grappig
- Kritisch
- Anticommercieel
Danser in laboratoriumjas maakt steeds zelfde bewegingen
- Benadrukt dat kunst gewoon werk is
- Laat schoonheid van eenvoudige bewegingen zien
Conceptuele kunstenaars zijn in twee groepen te verdelen:
1. Groep die vooral geïnteresseerd is in het idee dat aan een kunstwerk ten
grondslag ligt kunst is voor hen vooral een denkproces
2. Groep die zich bezig houdt met de vorm van het kunstwerk
(onderzoeken kleinste bouwstenen waaruit kunst bestaat)
Wim T. Schippers
Met veel humor stelt hij steeds dezelfde vraag:
‘Kan het banale, het saaie ook kunst zijn?’
Niet het type kunstenaar dat hele dag in atelier staat te zwoegen, maar iemand die
zijn eigenzinnige denkwijze vorm geeft.
Ieder plan wordt in vorm gegoten die er het beste bij past
Moeite bekijken waard onbelangrijk idee telt
Gooit flesje prik leeg in zee
1. Niet roken 2. Niet eten 3. Roken 4. Eten
(4 mannen in pak gaan 4 keer podium op, eerste keer doen ze niets, dan
roken ze een sigaret en dan eten ze een broodje)
Toneelstuk gespeeld door honden
Filmpje over plant in vensterbank
Yves Klein
‘Kunstobject staat uitwisselen ideeën in de weg’
Wil publiek laten nadenken over idee achter een kunstwerk hij maakt kunstobject
zo vluchtig of onbeduidend dat de betekenis vanzelf naar voren komt. Gedachte of
herinnering aan kunstwerk belangrijker dan kunstwerk zelf
1001 blauwe luchtballonnen op laten stijgen
Schilderijen die binnen minuut verbranden
Exposeert lege witte muur (achtergrond wordt voorgrond)
John Cage (componist)
Experimenteert met muziekstukken waarin toeval het leidende principe is.
Gooit klassieke waarden als beheersing en organisatie overboord.
