Netflix & leer: Atypical
Geachte heer / mevrouw,
Ten eerste wil ik u bedanken voor het maken van deze serie, het is erg leerzaam, komisch,
maar het pakt je wel vanaf de eerste aflevering. Deze serie sprak mij zo enorm aan door de
manier waarop alles gebracht is, je kon in het hoofd kijken van een jongen met autisme en
alles waar hij tegenaan loopt in deze samenleving. Op wat voor manier daar rekening mee
gehouden moet worden en wat voor invloed veranderingen in het gezin op hem hebben.
Wat me ook is bijgebleven van de serie is dat Sam op een gegeven moment zoende met een
meisje van een subcultuur (een emo) en Paige kwam hierachter omdat zij op haar net
geverfde bankje was gaan zitten. Ook zie je hoe het gaat met zijn zusje en krijg je een kijkje
in haar liefdesleven. Het liefdesleven van zijn zusje Casey was een vorm van socialisatie voor
hem, hij leerde van haar hoe hij zijn liefdesleven misschien wel kon verbeteren en een
betere relatie aan kon gaan met Paige. Verder spelen de ouders natuurlijk ook een grote rol
en krijgt dit ook een behoorlijke wending. Zij proberen Sam zo goed mogelijk op te voeden,
maar dit is nog een ware uitdaging aangezien alles bij hunzelf ook niet vlekkeloos verloopt.
Sam heeft moeite op sociaal gebied, hij wordt gediscrimineerd, alles behalve gelijk
behandeld als zijn klasgenoten, hij was het slachtoffer van groepsgedrag. Sam houdt niet van
massamedia, hij houdt van een gesprek een op een en is het liefst de hele dag naar pinguïns
aan het kijken en ik vind het super mooi dat hij altijd zichzelf blijft.
Ik herken deze vorm van autisme niet in zozeer, ik heb wel een nicht met een vorm van
autisme maar dat is bijna niet te vergelijken, behalve het puntje prikkeling van geluid. Net
zoals de hoofdpersonage van de film heeft mijn nicht ook enorme last van geluiden, hier
raakt ze enorm van streek van. Wel is het heel duidelijk gemaakt hoe het om kan gaan in het
hoofd van een jongen met autisme, een grote warboel van prikkels om zich heen.
Ik zal deze serie zeker aanraden aan een ander, het is leuk om te kijken, na elke serie ben je
al snel geneigd weer de volgende te gaan kijken omdat het je helemaal meesleept in het
verhaal, het is een mooi verhaal met liefde en verdriet, het is ook erg realistisch. Ik heb in
ieder geval enorm genoten van het bekijken van deze 3 seizoenen en ik zou het dan ook
absoluut niet erg vinden als er een 4e seizoen komt!
Geachte heer / mevrouw,
Ten eerste wil ik u bedanken voor het maken van deze serie, het is erg leerzaam, komisch,
maar het pakt je wel vanaf de eerste aflevering. Deze serie sprak mij zo enorm aan door de
manier waarop alles gebracht is, je kon in het hoofd kijken van een jongen met autisme en
alles waar hij tegenaan loopt in deze samenleving. Op wat voor manier daar rekening mee
gehouden moet worden en wat voor invloed veranderingen in het gezin op hem hebben.
Wat me ook is bijgebleven van de serie is dat Sam op een gegeven moment zoende met een
meisje van een subcultuur (een emo) en Paige kwam hierachter omdat zij op haar net
geverfde bankje was gaan zitten. Ook zie je hoe het gaat met zijn zusje en krijg je een kijkje
in haar liefdesleven. Het liefdesleven van zijn zusje Casey was een vorm van socialisatie voor
hem, hij leerde van haar hoe hij zijn liefdesleven misschien wel kon verbeteren en een
betere relatie aan kon gaan met Paige. Verder spelen de ouders natuurlijk ook een grote rol
en krijgt dit ook een behoorlijke wending. Zij proberen Sam zo goed mogelijk op te voeden,
maar dit is nog een ware uitdaging aangezien alles bij hunzelf ook niet vlekkeloos verloopt.
Sam heeft moeite op sociaal gebied, hij wordt gediscrimineerd, alles behalve gelijk
behandeld als zijn klasgenoten, hij was het slachtoffer van groepsgedrag. Sam houdt niet van
massamedia, hij houdt van een gesprek een op een en is het liefst de hele dag naar pinguïns
aan het kijken en ik vind het super mooi dat hij altijd zichzelf blijft.
Ik herken deze vorm van autisme niet in zozeer, ik heb wel een nicht met een vorm van
autisme maar dat is bijna niet te vergelijken, behalve het puntje prikkeling van geluid. Net
zoals de hoofdpersonage van de film heeft mijn nicht ook enorme last van geluiden, hier
raakt ze enorm van streek van. Wel is het heel duidelijk gemaakt hoe het om kan gaan in het
hoofd van een jongen met autisme, een grote warboel van prikkels om zich heen.
Ik zal deze serie zeker aanraden aan een ander, het is leuk om te kijken, na elke serie ben je
al snel geneigd weer de volgende te gaan kijken omdat het je helemaal meesleept in het
verhaal, het is een mooi verhaal met liefde en verdriet, het is ook erg realistisch. Ik heb in
ieder geval enorm genoten van het bekijken van deze 3 seizoenen en ik zou het dan ook
absoluut niet erg vinden als er een 4e seizoen komt!
