Strafrechtspleging HC7
Aantekeningen
Wat is cybercrime?
Waar komt het begrip 'cyber' vandaan? Van cyberspace. Alle computers, kabels en draadloze
netwerken samen vormden cyberspace. Dus zowel hardware als software. Cyberspace is dus een
soort netwerk van computers.
EU-definitie cybercrime = criminal acts committed using electronic communications networks and
information systems or against such networks and systems. Legt de nadruk op netwerken, maar ook
informatiesystemen (computers) en ze hebben een tweedeling: misdrijven tegen internet netwerken
en computers of misdrijven die gebruik maken van internet computers.
In Nederland wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen twee dingen:
- Cybercrime in enge zin = elk strafwaardig feit, voor de uitvoering waarvan computernetwerken van
overwegende betekenis zijn. Dus niet dat je toevallig omdat je je laptop net bij je hebt, iemand
daarmee doodslaat. Dat had ook een ander instrument kunnen zijn. Als je valsheid in geschrifte
pleegt met de computer, dan speelt de computer duidelijk een belangrijke rol in het makkelijk maken
van de misdaad.
- Cybercrime in ruime zin = alle misdrijven waarvoor kennis van computernetwerken nodig is om ze
op te sporen of te vervolgen. Ook een smartphone is een computer. In auto's zitten tegenwoordig
ook allerlei apparatuur; de boordcomputer van een auto is ook een computer. Apparaten die dingen
zelfstandig kunnen verwerken vallen hier onder in de Nederlandse wetgeving. In al deze dingen kan
bewijsmateriaal zitten. Betekent feitelijk dat bij elk misdrijf je tegenwoordig computers zou moeten
onderzoeken. In die zin is in feite elk misdrijf tegenwoordig cybercrime in ruime zin, omdat je
verstand moet hebben van computers bij de opsporing. Dat betekent ook dat er een belangrijk
onderscheid bestaat in het strafrecht. In het materiële recht wordt het vooral gebruikt in enge zin,
dus om delicten aan te duiden die specifiek met computers te maken hebben. Maar in de
strafvordering praten we over computercriminaliteit met opsporingsbevoegdheden om telefoons te
tappen, computers onderzoeken etc. Dit is van toepassing op allerlei soorten misdrijven, niet alleen
cybercrime (moord, diefstal, verkrachting etc.).
Typen van cybercrime
Donn Parker = sprak over computerabuse. Heeft toen een driedeling gegeven over verschillende
typen cybercrime die je kunt plegen:
1. Computer en gegevens als object. Bijv. het onrechtmatig binnendringen in de computer van
iemand anders. Het is een misdrijf gericht tegen een computer en iets wat je zonder computer niet
zou kunnen doen.
2. Computer en gegevens als instrument om een misdrijf te plegen. Voorbeeld: valsheid in geschrifte.
De computer speelt een belangrijke rol als instrument, maar de computer zelf is niet het object (het
gaat om het misleiden van mensen door valse geschriften).
3. Computer als omgeving. Denk aan delicten als het verspreiden van kinderporno,
auteursrechtdelicten, cybercriminaliteit in ruime zin (waarbij de computer bewijsmateriaal heeft; dus
kan in heel veel misdrijven zo zijn).
Cybercrime-verdrag (Raad van Europa)
Is een verdrag waarbij ook niet-Europese landen kunnen aansluiten. Daarmee is het een van de
grootste verdragen ter wereld geworden (45 ratificaties door landen; maar ook landen die het wel
volgen, maar niet ratificeren). Het wordt geïmplementeerd, dus altijd kijken naar de nationale
wetgeving.
Er zijn een aantal dingen strafbaar gesteld in het verdrag:
Aantekeningen
Wat is cybercrime?
Waar komt het begrip 'cyber' vandaan? Van cyberspace. Alle computers, kabels en draadloze
netwerken samen vormden cyberspace. Dus zowel hardware als software. Cyberspace is dus een
soort netwerk van computers.
EU-definitie cybercrime = criminal acts committed using electronic communications networks and
information systems or against such networks and systems. Legt de nadruk op netwerken, maar ook
informatiesystemen (computers) en ze hebben een tweedeling: misdrijven tegen internet netwerken
en computers of misdrijven die gebruik maken van internet computers.
In Nederland wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen twee dingen:
- Cybercrime in enge zin = elk strafwaardig feit, voor de uitvoering waarvan computernetwerken van
overwegende betekenis zijn. Dus niet dat je toevallig omdat je je laptop net bij je hebt, iemand
daarmee doodslaat. Dat had ook een ander instrument kunnen zijn. Als je valsheid in geschrifte
pleegt met de computer, dan speelt de computer duidelijk een belangrijke rol in het makkelijk maken
van de misdaad.
- Cybercrime in ruime zin = alle misdrijven waarvoor kennis van computernetwerken nodig is om ze
op te sporen of te vervolgen. Ook een smartphone is een computer. In auto's zitten tegenwoordig
ook allerlei apparatuur; de boordcomputer van een auto is ook een computer. Apparaten die dingen
zelfstandig kunnen verwerken vallen hier onder in de Nederlandse wetgeving. In al deze dingen kan
bewijsmateriaal zitten. Betekent feitelijk dat bij elk misdrijf je tegenwoordig computers zou moeten
onderzoeken. In die zin is in feite elk misdrijf tegenwoordig cybercrime in ruime zin, omdat je
verstand moet hebben van computers bij de opsporing. Dat betekent ook dat er een belangrijk
onderscheid bestaat in het strafrecht. In het materiële recht wordt het vooral gebruikt in enge zin,
dus om delicten aan te duiden die specifiek met computers te maken hebben. Maar in de
strafvordering praten we over computercriminaliteit met opsporingsbevoegdheden om telefoons te
tappen, computers onderzoeken etc. Dit is van toepassing op allerlei soorten misdrijven, niet alleen
cybercrime (moord, diefstal, verkrachting etc.).
Typen van cybercrime
Donn Parker = sprak over computerabuse. Heeft toen een driedeling gegeven over verschillende
typen cybercrime die je kunt plegen:
1. Computer en gegevens als object. Bijv. het onrechtmatig binnendringen in de computer van
iemand anders. Het is een misdrijf gericht tegen een computer en iets wat je zonder computer niet
zou kunnen doen.
2. Computer en gegevens als instrument om een misdrijf te plegen. Voorbeeld: valsheid in geschrifte.
De computer speelt een belangrijke rol als instrument, maar de computer zelf is niet het object (het
gaat om het misleiden van mensen door valse geschriften).
3. Computer als omgeving. Denk aan delicten als het verspreiden van kinderporno,
auteursrechtdelicten, cybercriminaliteit in ruime zin (waarbij de computer bewijsmateriaal heeft; dus
kan in heel veel misdrijven zo zijn).
Cybercrime-verdrag (Raad van Europa)
Is een verdrag waarbij ook niet-Europese landen kunnen aansluiten. Daarmee is het een van de
grootste verdragen ter wereld geworden (45 ratificaties door landen; maar ook landen die het wel
volgen, maar niet ratificeren). Het wordt geïmplementeerd, dus altijd kijken naar de nationale
wetgeving.
Er zijn een aantal dingen strafbaar gesteld in het verdrag:
