Europa
Hoofdstuk 1
Internationale handel
Landen drijven handel met elkaar omdat landen bepaalde producten niet zelf
hebben. Deze moeten ze importeren. Landen drijven ook handel met elkaar omdat
producten in het ene land goedkoper gemaakt kunnen worden dan in eigen land.
Landen die goedkoper produceren hebben een sterkere concurrentiepositie. De
concurrentiepositie van een land wordt bepaald door de prijs van het product en de
kwaliteit van het product.
Als landen zich specialiseren in producten waar ze goed(koop) in zijn, is er sprake
van internationale arbeidsverdeling. Toenemende specialisatie leidt tot meer
internationale handel.
Een land heeft een open economie als het veel handel drijft met het buitenland, dat
wil zeggen dat het land veel importeert en exporteert. In een open economie hebben
consumenten veelal een grotere keuze aan goederen en diensten in vergelijking met
een economie die relatief gesloten is.
Belangrijkste oorzaken waarom landen zich specialiseren zijn:
– natuurlijke omstandigheden zoals het klimaat (warm of niet) en de aanwezigheid
van grondstoffen.
– loonkosten per product. Hoe hoger de arbeidsproductiviteit hoe lager de
productiekosten. Een hoge scholingsgraad van de beroepsbevolking en technische
ontwikkelingen zoals automatisering en computerisering zorgen voor een hoge
arbeidsproductiviteit.
– kwaliteit van de producten. Landen hebben een concurrentievoordeel als ze in
staat zijn kwalitatief goede (hoogwaardige) producten te produceren. Innovatie is
hierbij van essentieel belang.
– infrastructuur. In sommige landen is de infrastructuur beter dan in andere landen:
betere havens, wegen, luchthavens en telecommunicatie kunnen leiden tot lagere
productiekosten.
– stabiliteit van een land. Landen met veel stakingen of grote maatschappelijke
tegenstellingen zijn onaantrekkelijk als vestigingsplaats voor internationale bedrijven.
Vrijhandel en protectionisme
Vrijhandel leidt er toe dat landen datgene produceren waar ze relatief goed en
goedkoop in zijn. Binnen de Europese Unie is er vrijhandel. Dat wil zeggen dat
zeggen dat goederen en diensten binnen de Europese Unie vrij kunnen bewegen,
c.q. worden aangeboden.
Van protectie is sprake als een land de binnenlandse producten beschermt en de
buitenlandse producten van de binnenlandse markt weert. Bij protectie maken we
onderscheid tussen tarifaire en non-tarifaire maatregelen. Invoerrechten
(importheffingen) en exportsubsidies zijn voorbeelden van tarifaire maatregelen.
Invoercontingentering (invoerquota) en het opleggen van zware kwaliteitseisen zijn
voorbeelden van non-tarifaire maatregelen.
Voor het toepassen van protectionisme worden verschillende argumenten
aangevoerd zoals:
– het infant-industrie-argument
– het argument dat de binnenlandse werkgelegenheid beschermd moet worden
– het argument van antidumping.
Hoofdstuk 1
Internationale handel
Landen drijven handel met elkaar omdat landen bepaalde producten niet zelf
hebben. Deze moeten ze importeren. Landen drijven ook handel met elkaar omdat
producten in het ene land goedkoper gemaakt kunnen worden dan in eigen land.
Landen die goedkoper produceren hebben een sterkere concurrentiepositie. De
concurrentiepositie van een land wordt bepaald door de prijs van het product en de
kwaliteit van het product.
Als landen zich specialiseren in producten waar ze goed(koop) in zijn, is er sprake
van internationale arbeidsverdeling. Toenemende specialisatie leidt tot meer
internationale handel.
Een land heeft een open economie als het veel handel drijft met het buitenland, dat
wil zeggen dat het land veel importeert en exporteert. In een open economie hebben
consumenten veelal een grotere keuze aan goederen en diensten in vergelijking met
een economie die relatief gesloten is.
Belangrijkste oorzaken waarom landen zich specialiseren zijn:
– natuurlijke omstandigheden zoals het klimaat (warm of niet) en de aanwezigheid
van grondstoffen.
– loonkosten per product. Hoe hoger de arbeidsproductiviteit hoe lager de
productiekosten. Een hoge scholingsgraad van de beroepsbevolking en technische
ontwikkelingen zoals automatisering en computerisering zorgen voor een hoge
arbeidsproductiviteit.
– kwaliteit van de producten. Landen hebben een concurrentievoordeel als ze in
staat zijn kwalitatief goede (hoogwaardige) producten te produceren. Innovatie is
hierbij van essentieel belang.
– infrastructuur. In sommige landen is de infrastructuur beter dan in andere landen:
betere havens, wegen, luchthavens en telecommunicatie kunnen leiden tot lagere
productiekosten.
– stabiliteit van een land. Landen met veel stakingen of grote maatschappelijke
tegenstellingen zijn onaantrekkelijk als vestigingsplaats voor internationale bedrijven.
Vrijhandel en protectionisme
Vrijhandel leidt er toe dat landen datgene produceren waar ze relatief goed en
goedkoop in zijn. Binnen de Europese Unie is er vrijhandel. Dat wil zeggen dat
zeggen dat goederen en diensten binnen de Europese Unie vrij kunnen bewegen,
c.q. worden aangeboden.
Van protectie is sprake als een land de binnenlandse producten beschermt en de
buitenlandse producten van de binnenlandse markt weert. Bij protectie maken we
onderscheid tussen tarifaire en non-tarifaire maatregelen. Invoerrechten
(importheffingen) en exportsubsidies zijn voorbeelden van tarifaire maatregelen.
Invoercontingentering (invoerquota) en het opleggen van zware kwaliteitseisen zijn
voorbeelden van non-tarifaire maatregelen.
Voor het toepassen van protectionisme worden verschillende argumenten
aangevoerd zoals:
– het infant-industrie-argument
– het argument dat de binnenlandse werkgelegenheid beschermd moet worden
– het argument van antidumping.
