IEB HC1
Internationaal belastingrecht – Driedimensionaal denken.
Verschil tussen woonplaatsbeginsel en bronbeginsel.
- Je hebt een bron van inkomen in een bepaald land, maar je bent er niet woonachtig. Je bent dan
buitenlands belastingplichtig in dat land.
Unilaterale regelingen opnemen in het nationale recht.
> Dit hadden de Romeinen al bedacht.
Unilaterale regeling houdt in dat een land zegt dat hij afziet van heffen, omdat hij toch vindt minder
recht te hebben op de heffing. Gekeken wordt naar waar dat recht op gebaseerd is. Je moet
verschillende beginselen tegen elkaar afwegen.
> Wat weegt zwaarder? Waar wordt er gewoond.
Onroerende zaken worden altijd belast, daar waar ze gelegen zijn.
Stel vermogensbelasting, dan wordt ook de onroerende zaak in dat land belast. Dan in de zin van
vermogen.
Arbeidsinkomsten worden belast, daar waar ze verdiend worden.
Waar moeten pensioenen worden belast? Je kunt zeggen dat het inkomsten zijn uit vroegere arbeid,
dan zou je toe moeten rekenen aan waar het verdiend is, dus de bronstaat. Andere landen zeggen
dat toch moet worden belast in de woonstaat, de woonstaat biedt namelijk zoveel aan degene die
een pensioen geniet. Mensen die ouder zijn, maken meer gebruik van voorzieningen.
Woonstaten geven dan vaak aftrekposten, dan moeten ze ook iets hebben om te belasten.
Nederland zegt dat pensioenen belast moeten worden door de bronstaat, Duitsland zegt dat
pensioenen belast moeten worden door de woonstaat. Dan heb je dus een conflict. Dit conflict kun je
niet oplossen met een unilaterale regeling, daarvoor heb je dus een belastingverdrag nodig.
Rapporten in bundel zijn rapporten van de OECD, waarin wordt aangegeven wat de visie is van de
OECD.
> Bijvoorbeeld over vaste inrichting.
VN ontwikkelt ook een modelverdrag, lijkt heel erg op OESO. Verschil is dat er meer heffingsrechten
naar de ontwikkelingslanden gaan.
> Er is bijvoorbeeld eerder een aangrijpingspunt voor vaste inrichtingen.
- Technische werkzaamheden worden eigenlijk altijd aangemerkt als een vaste inrichting.
> Bronbelastingen, westerse landen vinden dat deze eigenlijk niet moeten worden geheven.
Ontwikkelingslanden heffen deze juist wel, anders zien zij niet gebeuren dat de belastingen worden
betaald.
VN heeft één probleem, heeft namelijk maar heel weinig mensen op fiscale zaken zitten. VN huurt
hoogleraren in, die moeten verzinnen welke regels er moeten komen. Dit zijn geen mensen die uit
ontwikkelingslanden komen.
Er is niet iets van een Hof van Justitie voor fiscale zaken. Daarvoor is arbitrage verzonnen.
Bij arbitrage proberen een commissie van experts tot een oplossing te komen. Het is een erg dure
Internationaal belastingrecht – Driedimensionaal denken.
Verschil tussen woonplaatsbeginsel en bronbeginsel.
- Je hebt een bron van inkomen in een bepaald land, maar je bent er niet woonachtig. Je bent dan
buitenlands belastingplichtig in dat land.
Unilaterale regelingen opnemen in het nationale recht.
> Dit hadden de Romeinen al bedacht.
Unilaterale regeling houdt in dat een land zegt dat hij afziet van heffen, omdat hij toch vindt minder
recht te hebben op de heffing. Gekeken wordt naar waar dat recht op gebaseerd is. Je moet
verschillende beginselen tegen elkaar afwegen.
> Wat weegt zwaarder? Waar wordt er gewoond.
Onroerende zaken worden altijd belast, daar waar ze gelegen zijn.
Stel vermogensbelasting, dan wordt ook de onroerende zaak in dat land belast. Dan in de zin van
vermogen.
Arbeidsinkomsten worden belast, daar waar ze verdiend worden.
Waar moeten pensioenen worden belast? Je kunt zeggen dat het inkomsten zijn uit vroegere arbeid,
dan zou je toe moeten rekenen aan waar het verdiend is, dus de bronstaat. Andere landen zeggen
dat toch moet worden belast in de woonstaat, de woonstaat biedt namelijk zoveel aan degene die
een pensioen geniet. Mensen die ouder zijn, maken meer gebruik van voorzieningen.
Woonstaten geven dan vaak aftrekposten, dan moeten ze ook iets hebben om te belasten.
Nederland zegt dat pensioenen belast moeten worden door de bronstaat, Duitsland zegt dat
pensioenen belast moeten worden door de woonstaat. Dan heb je dus een conflict. Dit conflict kun je
niet oplossen met een unilaterale regeling, daarvoor heb je dus een belastingverdrag nodig.
Rapporten in bundel zijn rapporten van de OECD, waarin wordt aangegeven wat de visie is van de
OECD.
> Bijvoorbeeld over vaste inrichting.
VN ontwikkelt ook een modelverdrag, lijkt heel erg op OESO. Verschil is dat er meer heffingsrechten
naar de ontwikkelingslanden gaan.
> Er is bijvoorbeeld eerder een aangrijpingspunt voor vaste inrichtingen.
- Technische werkzaamheden worden eigenlijk altijd aangemerkt als een vaste inrichting.
> Bronbelastingen, westerse landen vinden dat deze eigenlijk niet moeten worden geheven.
Ontwikkelingslanden heffen deze juist wel, anders zien zij niet gebeuren dat de belastingen worden
betaald.
VN heeft één probleem, heeft namelijk maar heel weinig mensen op fiscale zaken zitten. VN huurt
hoogleraren in, die moeten verzinnen welke regels er moeten komen. Dit zijn geen mensen die uit
ontwikkelingslanden komen.
Er is niet iets van een Hof van Justitie voor fiscale zaken. Daarvoor is arbitrage verzonnen.
Bij arbitrage proberen een commissie van experts tot een oplossing te komen. Het is een erg dure
